Zawał serca jako wypadek przy pracy

Jeżeli pracodawca nie uznał zawału serca za wypadek przy pracy, Pani mąż ma możliwość zwrócenia się do sądu pracy w celu uznania zawału serca za wypadek przy pracy.

Niestety, brak jest w tej kwestii jednoznacznego orzecznictwa sądów.

W wyroku z 22 grudnia 1994 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu (III AUr 853/93, Pr. Pracy 1995/1/41) orzekł: „zawał mięśnia sercowego jest skutkiem schorzenia samoistnego i jego wystąpienie w czasie wykonywania normalnych czynności wchodzących do zakresu czynności pracowniczych albo w czasie odbywanej w normalnych warunkach drogi do pracy lub z pracy nie stwarza podstawy do przypisania temu zdarzeniu cech wypadku w rozumieniu ustawy wypadkowej”.

Z kolei Sąd Najwyższy w wyroku z 20 listopada 1997 r. (II UKN 347/97, PiZS 1998/9/38) orzekł: „zawał serca, jakiego doznał pracownik w związku z wykonywaniem czynności przekraczających jego możliwości psychofizyczne, a więc nadmiernie obciążających jego organizm, jest wypadkiem przy pracy”.

Należy przy tym podkreślić, że uznanie zawału za wypadek przy pracy będzie jedynie wiązało się z przyznaniem mężowi jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy adekwatnego do procentu trwałego uszczerbku na zdrowiu ustalonego przez lekarza orzecznika ZUS.

Jeżeli mąż jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas określony, wówczas pracodawca bezpośrednio po powrocie pracownika ze zwolnienia lekarskiego może rozwiązać z nim umowę z 14-dniowym okresem wypowiedzenia - jeśli umowa przewiduje taką możliwość.

Natomiast w sytuacji, gdy zatrudniony jest na czas nieokreślony, wtedy pracodawca zobowiązany jest do podania przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę (art. 30 § 4 k.p.). Powyższy obowiązek jest niezwykle istotny z punktu widzenia pracownika, bowiem w przypadku gdyby sąd ustalił, że doszło do nieuzasadnionego lub sprzecznego z prawem rozwiązania umowy o pracę, zostanie orzeczone odszkodowanie dla pracownika lub przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach (art. 45 § 1 k.p.).

Sąd Najwyższy w uchwale z 27 czerwca 1985 r. (III PZP 10/85, OSNC 1985/11/164) wskazał, że ocena zasadności wypowiedzenia umowy o pracę powinna być dokonana z uwzględnieniem słusznych interesów pracodawcy oraz przymiotów pracownika związanych ze stosunkiem pracy.

W szczególnych przypadkach sąd może również uznać, że wypowiedzenie umowy o pracę było sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, np. ze względu na stan zdrowia męża.