| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Wyrok SN z dnia 14 lipca 2005 r. sygn. II UK 278/04

Wyrok SN z dnia 14 lipca 2005 r. sygn. II UK 278/04

Umowa o pracę zawarta wbrew elementarnym zasadom uczciwego obrotu prawnego w celu uzyskania za wszelką cenę możliwości skorzystania z prawa do wcześniejszej emerytury jest nieważna jako czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego (art. 58 § 2 k.c. w związku z art. 300 k.p.) i nie może stanowić podstawy nabycia prawa do emerytury na mocy art. 29 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.).

W wyniku apelacji wnioskodawczyni od powyższego wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy z dnia 20 marca 2003 r, Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 24 czerwca 2004 r. [...] zmienił zaskarżony wyrok i poprzedzającą go decyzję organu rentowego z dnia 18 listopada 2002 r. w ten sposób, że przyznał wnioskodawczyni prawo do wcześniejszej emerytury od dnia 19 września 2002 r. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd Apelacyjny stwierdził w szczególności, że: po pierwsze - „Sąd I instancji zebrał w sprawie materiał dowodowy w zakresie niezbędnym do wydania orzeczenia, ale jego ocena narusza zasady swobodnej oceny materiału dowodowego zakreślonych granicami art. 233 § 1 k.p.c”; po drugie - „spór w sprawie ogniskował się w zasadzie jedynie wokół ustalenia, czy zawarta przez wnioskodawczynię w dniu 10.08.2002 r. umowa o pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy, była umową pozorną mającą służyć obejściu prawa celem uzyskania świadczenia emerytalnego. Z tak prezentowanym stanowiskiem Sądu Okręgowego, Sąd Apelacyjny zgodzić się nie może. Niewątpliwym w sprawie jest praktycznie bezsprzecznie wynikającym z zebranego w sprawie materiału dowodowego, iż wnioskodawczyni nie zawarła umowy dla pozoru. Zgodnie bowiem z treścią art. 83 k.c. o pozorności umowy świadczyłyby okoliczności takie, gdy oświadczenie woli złożone przez strony byłyby oświadczeniem z góry z powziętym zamiarem braku woli wywołania skutków prawnych. Inaczej mówiąc, strony udawałyby iż dokonują jakiejś czynności prawnej (np. zawarcia umowy o pracę). Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe zasadnie wykazało, iż wnioskodawczyni zawierając umowę o pracę z pracodawcą nie tylko zamierzała ją wykonywać, ale faktycznie ją wykonywała co potwierdziło postępowanie kontrolne ZUS-u (vide: protokół z kontroli ZUS przeprowadzonej u pracodawcy) oraz całe przeprowadzone postępowanie, a w szczególności zeznanie świadka, pracodawcy, z których wynika, iż wnioskodawczyni świadczyła pracę w ramach umowy o pracę dodatkowo zawierając umowę cywilną z Biurem Pracy o nadzór nad stażystą a pracodawca za wykonywaną pracę wypłacał wnioskodawczyni wynagrodzenie”; po trzecie - „kolejny argument stanowiący kanwę dla Sądu Okręgowego odmowy wnioskodawczyni przyznania prawa do świadczenia emerytalnego, tj. czynność służącą obejściu prawa, również zdaniem Sądu Apelacyjnego nie może znaleźć uzasadnienia. Przepis art. 58 k.c. stanowi, iż czynność sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna. (...) wnioskodawczyni zawierając umowę o pracę musiałaby zawierać ją nie w celu świadczenia tej pracy, ale z góry założonym efektem jedynie uzyskania świadczenia emerytalnego. Takich wniosków z zebranego materiału wyciągnąć nie sposób.”; po czwarte - „argument pozwanego, iż wnioskodawczyni zawierając umowę o pracę zamierzała zniwelować skutki wynikające z prowadzenia działalności gospodarczej nie można uznać za uzasadnione. Nie można odmówić w pełni racji zarzutom wnioskodawczyni zawartym w apelacji, iż z wnioskiem o emeryturę wystąpiła z przyczyn zdrowotnych. (...) zdaniem Sądu Apelacyjnego taki argument, mając na uwadze fakt zaprzestania prowadzenia działalności handlowej - handel obwoźny na targowiskach, z przyczyn zdrowotnych (wg zeznań wnioskodawczyni ze względu na chorobę reumatyczną) i konieczność świadczenia pracy w sklepie o często zmieniającej się temperaturze pomieszczeń (jesień), w pozycji stojącej, przy wskazanych przez wnioskodawczynię schorzeniach reumatycznych, może być wystarczającym argumentem do podjęcia przez wnioskodawczynię decyzji o wystąpieniu z wnioskiem o świadczenie emerytalne, miast korzystania z innych świadczeń, choćby chorobowych.”

reklama

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Dariusz Budnik

Radca Prawny - Kancelaria Prawna Cyman i Wspólnicy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »