| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Wyrok SN z dnia 7 lutego 2007 r., sygn. I PK 269/06

Wyrok SN z dnia 7 lutego 2007 r., sygn. I PK 269/06

1. Porozumienie rozwiązujące stosunek pracy, które zmierza do wyłączenia automatyzmu prawnego kontynuacji stosunku pracy w przypadku przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę jest nieważne ze względu na sprzeczność z bezwzględnie obowiązującą normą art. 231 § 1 k.p. 2. Zgodnie z art. 231 § 1 k.p. pracodawca przejmujący zakład pracy nie może zmienić warunków pracy pracownika na jego niekorzyść z powodu sa­mego przejęcia zakładu pracy, bez względu na to, czy pracownik wyraża zgodę na taką zmianę.  

W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwana wniosła o jej oddalenie. Zdaniem pozwanej Sąd Okręgowy nie naruszył wykładni art. 231 k.p., a przeciwnie wykładnia ta jest zgodna z linią orzecznictwa Sądu Najwyższego dotyczącego tego przepisu. Ponadto, skarga kasacyjna zmierza w istocie do podważenia dokonanego w zaskarżonym orzeczeniu ustalenia faktycznego, zgodnie z którym „doszło do zmiany wa­runków wynagradzania na mocy zgodnie i ponownie uzgodnionych warunków wyna­gradzania przy podjęciu pracy w pozwanym zakładzie”, co nastąpiło w umowie o pracę zawartej między powódką a pozwaną, której treść była honorowana od roku 2000 do roku 2005. Pełnomocniczka pozwanej podniosła również, że powódka była świadoma rozwiązania umowy o pracę z poprzednim pracodawcą za porozumieniem stron, a niektórzy pracownicy SPZOZ rozwiązali umowy o pracę i nie podjęli pracy u pozwanej. Nie można zatem warunków pracy obowiązujących u poprzedniego pra­codawcy traktować jako obowiązujących, skoro doszło do ich ustania wskutek rozwiązania umowy w drodze porozumienia stron i podpisania nowych warunków wyna­gradzania, bez odesłań do uregulowań w SPZOZ.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 231 § 1 k.p., w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosun­kach pracy, z zastrzeżeniem przepisów § 5. Wykładnia tego przepisu opiera się, między innymi, na dwóch, istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy założeniach: pierwszym, że nie jest możliwe objęcie pracownika ochroną wynikającą z tego przepisu, jeżeli przed przejściem zakładu pracy na innego pracodawcę stosunek pracy został skutecznie rozwiązany; drugim, że przejście zakładu pracy na innego pracodawcę nie uzasadnia samo w sobie pogorszenia warunków pracy przejmowa­nego pracownika. Obydwa te założenia muszą być widziane w świetle istoty i pod­stawowego celu prawnej regulacji zmiany pracodawcy wskutek przejścia zakładu pracy, którą jest stabilizacja (utrzymanie) zatrudnienia pracownika i dotychczasowych warunków tego zatrudnienia pomimo zmiany pracodawcy. Podmiotowe zmiany sto­sunku pracy wskutek zbycia zakładu pracy lub jego części są bowiem nieodłączną cechą stosunków pracy w gospodarce rynkowej i zmiana pracodawcy, gdy zachowa­na zostaje tożsamość zakładu pracy, a w szczególności nabywca zakładu kontynuuje jego dotychczasową działalność, nie uzasadnia rozwiązania stosunków pracy z jego pracownikami ani pogorszenia ich warunków pracy.

Czytaj także

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
INFORLEX Kadry Płace i HR285.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

KORONAWIRUS A PRAWO PRACY

reklama

Ostatnio na forum

Wszystko co musisz wiedzieć o PPK

Eksperci portalu infor.pl

Natalia Buchholc

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »