Czy świadczenie świąteczne z zfśs podlega potrąceniu jak wynagrodzenie za pracę

RADA

Świadczenia wypłacane pracownikowi z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych podlegają egzekucji komorniczej w pełnym zakresie. Nie stosuje się do nich ograniczeń wynikających z Kodeksu pracy, gdyż nie są one traktowane na równi z wynagrodzeniem za pracę.

UZASADNIENIE

Pracodawca w ramach prowadzonego funduszu socjalnego przyznaje pracownikom różnego rodzaju świadczenia. Są to świadczenia socjalne, takie jak: zapomogi, dofinansowania do wypoczynku, pieniężne świadczenia świąteczne itp. Podobne działania pracodawca może realizować również bez tworzenia zfśs, wypłacając pracownikom chociażby świadczenia urlopowe. Jednak kwoty te nie mieszczą się nawet w szeroko rozumianym pojęciu wynagrodzenia za pracę, do którego zalicza się m.in. wynagrodzenie za dyżur, ekwiwalent z urlop, nagrodę jubileuszową, odprawy z tytułu zwolnienia pracownika z przyczyn pracodawcy. Dlatego świadczenia socjalne podlegają zajęciu komorniczemu na ogólnych zasadach, tj. w pełnej wysokości, i nie stosuje się do nich granic potrąceń wynikających z Kodeksu pracy.

PRZYKŁAD

Komornik, w ramach egzekucji świadczeń niealimentacyjnych, wezwał zakład pracy, aby nie wypłacał wynagrodzenia pracownikowi będącemu dłużnikiem (poza połową wynagrodzenia wolną od zajęcia zgodnie z przepisami Kodeksu pracy), lecz przekazywał zajęte wynagrodzenie na konto komornika, do czasu zaspokojenia pełnej kwoty długu wynoszącej 10 000 zł. W kwietniu wszystkim pracownikom zakładu zostało przyznane pieniężne świadczenie socjalne w kwocie 1000 zł. Zatem pracodawca będzie zobowiązany przelać na konto komornika, poza połową wynagrodzenia z umowy o pracę, również pełną kwotę przyznanego pracownikowi świadczenia socjalnego.

Zakład pracy (pracodawca), który nie zastosował się do wezwania komornika i np. wypłacił pracownikowi pełne wynagrodzenie mimo zajęcia komorniczego, odpowiada za wyrządzoną przez to wierzycielowi szkodę.

WAŻNE!

Świadczenia socjalne podlegają zajęciu komorniczemu w pełnej wysokości.

Do egzekucji z wynagrodzenia za pracę komornik przystępuje przez jego zajęcie. Komornik zawiadamia dłużnika (pracownika), że do wysokości egzekwowanej kwoty pieniężnej nie wolno mu odbierać wynagrodzenia za pracę (poza kwotami wolnymi, ustalanymi na podstawie przepisów Kodeksu pracy) ani rozporządzać nim w żaden inny sposób. Ograniczenie to dotyczy przede wszystkim periodycznego (np. miesięcznego) wynagrodzenia za pracę i wynagrodzenia za prace zlecone oraz nagród i premii przysługujących pracownikowi (dłużnikowi) za okres jego zatrudnienia, jak również związanego ze stosunkiem pracy zysku lub udziału w funduszu zakładowym oraz wszelkich innych funduszach pozostających w związku ze stosunkiem pracy (art. 881 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego).

Podstawa prawna

• art. 831 § 1 pkt 1, art. 833, art. 881 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego,
• art. 415 Kodeksu cywilnego.