Obniżony czas pracy a wysokość zasiłku - nowe przepisy

• Zmiany w zasiłkach w sytuacji obniżenia wymiaru czasu pracy
• Obniżony wymiar czasu pracy bez wpływu na zasiłek
• Ustawa weszła w życie

Zmiany w zasiłkach w sytuacji obniżenia wymiaru czasu pracy

Przedwczoraj Sejm uchwalił, a wczoraj Prezydent RP podpisał ustawę, która zmienia zasady ustalania podstawy wymiaru zasiłków z ubezpieczenia chorobowego, w tym zasiłku macierzyńskiego.

8 października 2020 r., Prezydent Andrzej Duda podpisał ustawę o zmianie niektórych ustaw w celu przeciwdziałania społeczno-gospodarczym skutkom COVID-19. Po przegłosowaniu przez Sejm, ustawa przeszła proces wprowadzenia kilku poprawek wniesionych przez Senat, by po czwartkowym głosowaniu trafić do podpisu Prezydenta. W ustawie zawarta jest m.in. zmiana przepisów w zakresie zasad ustalania podstawy wymiaru zasiłków z ubezpieczenia chorobowego.

Pobierz bezpłatny ebook „WYNAGRODZENIA W CZASIE KRYZYSU”

Pierwotnie, wśród pracowników, dla których zdecydowano się, w ramach porozumienia, na obniżenie wymiaru czasu pracy w ramach Tarczy Antykryzysowej znalazły się również osoby pobierające świadczenia z ubezpieczenia chorobowego, w tym zasiłki macierzyńskie. Na mocy tych przepisów, obniżenie pracownikowi wymiaru czasu pracy odbywa się na podstawie porozumienia zawieranego pomiędzy pracodawcą a związkami zawodowymi albo przedstawicielami pracowników.

W sytuacji objęcia w porozumieniu niższym wymiarem czasu pracy np. kobiet w ciąży i w przypadku przerwy w pobieraniu zasiłku lub zmiany rodzaju pobieranego zasiłku np. zasiłku chorobowego na zasiłek macierzyński, podstawa wymiaru zasiłku jest ustalana na nowo, a zasiłek wypłacany jest z uwzględnieniem wynagrodzenie z obniżonego wymiaru czasu pracy.

Obniżony wymiar czasu pracy bez wpływu na zasiłek

W myśl nowej ustawy, w sytuacji gdy obniżenie wymiaru czasu pracy nastąpiło w okresie wcześniej pobieranego zasiłku oraz między okresami pobierania wcześniejszego i kolejnego zasiłku nie było przerwy albo przerwa była krótsza niż trzy miesiące kalendarzowe, przepis art. 40 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa nie będzie miał zastosowania.

- W takich przypadkach podstawa wymiaru zasiłku nie będzie uwzględniała obniżonego wymiaru czasu pracy lub mniej korzystnych zasad wynagradzania ze względu na COVID-19 – tłumaczy minister rodziny i polityki społecznej Marlena Maląg.

Przyjęte zmiany regulują sposób obliczania podstawy wymiaru zasiłków zarówno pracowników, którzy dopiero nabędą prawo do tych świadczeń jak i pracowników, którym ZUS albo pracodawcy ustalili już podstawę wymiaru świadczeń na podstawie obniżonego wynagrodzenia.  

– Zależy nam na tym, by jak najwięcej pracowników skorzystało na zmianie tych przepisów.  Wiemy, że w dużej części dotyczą one grupy przyszłych i młodych mam. – wskazuje minister Marlena Maląg i dodaje - Ponieważ to właśnie ochrona pracowników od początku była nadrzędnym celem wprowadzanych tarcz, cieszę się, że te porządkujące zapisy udało się nam sprawnie wprowadzić.

Przeliczenie podstawy wymiaru świadczeń już wypłaconych będzie następowało na wniosek świadczeniobiorcy.

Ustawa weszła w życie

Ustawa o zmianie niektórych ustaw w celu przeciwdziałania społeczno-gospodarczym skutkom COVID-19 została uchwalona przez Sejm RP 17 września 2020 r. Senat RP wniósł do ustawy poprawki, skąd ustawa została przekazana ponownie do Sejmu. Po głosowaniu, które odbyło się 8 października, ustawa została podpisana dziś przez prezydenta.

Nowe przepisy wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ich ogłoszenia. Natomiast moc obowiązywania przepisów w zakresie podstawy wymiaru świadczeń z ubezpieczenia chorobowego jest zgodna z terminami wejścia w życie poszczególnych przepisów tzw. Tarczy Antykryzysowej, umożliwiających obniżenie wymiaru czasu pracy lub wprowadzenie mniej korzystnych zasad wynagradzania.