PPK. Deklarację o rezygnacji można „odwołać”

• Wiek może mieć znaczenie 
• Odwołanie deklaracji o rezygnacji 
• Wysokość wpłat 

Oszczędzanie w pracowniczych planach kapitałowych (PPK) jest całkowicie dobrowolne. O tym, czy przystąpić do programu, decyduje sam pracownik. Jeśli nie chce, aby pracodawca „zapisał” go do programu wystarczy, że zadeklaruje niedokonywanie wpłat do PPK. Jeśli zostanie już uczestnikiem programu, może również – w każdej chwili – zrezygnować z finansowania wpłat do PPK. Co więcej, żadna z tych decyzji nie jest ostateczna. Co do zasady, osoba zatrudniona niebędąca uczestnikiem PPK albo uczestnik PPK w każdej chwili może zmienić zdanie w sprawie oszczędzania w tym programie. Wystarczy, że powiadomi o tym pracodawcę, składając mu odpowiedni wniosek. 

Wiek może mieć znaczenie 

Będzie to – z wyjątkiem jednej sytuacji, gdy do programu przystąpić chce osoba, która ma ukończone 55 lat – wniosek o dokonywanie wpłat do PPK. Te osoby bowiem, aby pracodawca mógł zgłosić je do PPK, składają wniosek o zawarcie w ich imieniu i na ich rzecz umowę o prowadzenie PPK. I to bez względu na to, czy wcześniej – jeszcze jako osoby niemające 55 lat – złożyły pracodawcy deklarację o rezygnacji i w związku z tym nie zostały „zapisane” do PPK, czy – mając już osiągnięty wskazany wiek – nie złożyły pracodawcy wniosku o zawarcie umowy o prowadzenie PPK. 

Odwołanie deklaracji o rezygnacji 

Wniosek o dokonywanie wpłat do PPK składa osoba, która wcześniej złożyła deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK, a teraz chce się z tego wycofać, czyli – w zależności od tego, kiedy taka deklaracja była złożona – albo zostać uczestnikiem PPK (gdy nie ma jeszcze 55 lat) albo wznowić odprowadzanie wpłat na rachunek prowadzony w tym programie.

Jeżeli wniosek o dokonywanie wpłat do PPK złoży osoba zatrudniona, w imieniu i na rzecz, której nie została zawarta umowa o prowadzenie PPK (osoba ta złożyła deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK przed zawarciem w jej imieniu i na jej rzecz umowy o prowadzenie PPK), obowiązek naliczenia wpłat do PPK będzie poprzedzony obowiązkiem zawarcia w imieniu i na rzecz tej osoby umowy o prowadzenie PPK. Umowę o prowadzenie PPK należy zawrzeć niezwłocznie – tak, aby naliczyć i pobrać wpłaty już od najbliższego wynagrodzenia wypłaconego po złożeniu przez osobę zatrudnioną wniosku o dokonywanie wpłat do PPK.

Jeśli wniosek taki złożył uczestnik PPK, który wcześniej złożył deklarację o rezygnacji z wpłat do PPK, pracodawca zobowiązany jest takie wpłaty wznowić. Wpłat do PPK dokonuje się wówczas począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono wniosek o dokonywanie wpłat do PPK.

Oznacza to, że wpłaty do PPK należy naliczyć i pobrać już w miesiącu złożenia tego wniosku, a następnie dokonać tych wpłat w miesiącu następnym. W praktyce wygląda to tak, że jeśli wniosek o dokonywanie wpłat został złożony przed terminem wypłaty wynagrodzenia, to już od tego wynagrodzenia należy naliczyć i pobrać pierwsze wpłaty do PPK. Natomiast, jeśli taki wniosek został złożony po wypłacie wynagrodzenia w danym miesiącu, to pierwsze wpłaty powinny zostać naliczone i pobrane w miesiącu następnym po miesiącu złożenia tego wniosku i dokonane do 15. dnia kolejnego miesiąca.

Wysokość wpłat 

Warto także pamiętać, że jeśli – po złożeniu deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat – uczestnik PPK chce powrócić do oszczędzania i złoży pracodawcy wniosek o dokonywanie wpłat do PPK, to deklaracje w zakresie wysokości wpłaty podstawowej i dodatkowej – złożone temu pracodawcy przed dniem złożenia deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK – pozostają skuteczne. Ustawa o PPK nie określa bowiem terminu obowiązywania deklaracji dotyczących wysokości wpłaty podstawowej oraz deklaracji wpłaty dodatkowej. Zgodnie z art. 27 ust. 6 ustawy o PPK, uczestnik PPK może zmienić wysokość wpłaty podstawowej, wpłaty dodatkowej lub zrezygnować z finansowania wpłaty dodatkowej w formie zmiany złożonej deklaracji dotyczącej wpłat do PPK.