Jak rozliczyć pracę w dniu wolnym udzielonym za 3 maja

RADA

Za pracę w dniu wolnym udzielonym w zamian za 3 maja (sobota) są Państwo zobowiązani wypłacić pracownikowi 100% dodatku do wynagrodzenia.

UZASADNIENIE

Zgodnie z obowiązującymi przepisami każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i przypadające w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin. W maju br. wystąpiły 3 dni świąteczne obniżające ten wymiar, tj. 1, 3 i 22 maja. Zatem obowiązujący pracowników wymiar czasu pracy w maju br. wyniósł 152 godziny (19 dni roboczych).

Jeżeli Państwa pracownik wykonywał pracę 2 maja, który został w zakładzie ustalony jako dzień wolny w związku ze świętem 3 maja, to wypracowane przez niego godziny w tym dniu powodują przekroczenie obowiązującego go wymiaru czasu pracy. W celu zrekompensowania pracownikowi tej pracy mogą Państwo udzielić mu w zamian innego dnia wolnego od pracy do końca okresu rozliczeniowego. Jeżeli pracownikowi nie zostanie udzielony taki dzień, należy mu wypłacić wynagrodzenie za każdą godzinę pracy 2 maja wraz ze 100% dodatkiem. Wynika to z faktu, że w takiej sytuacji wystąpią godziny nadliczbowe wynikające z przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy, za które pracownikowi przysługuje 100% dodatek.

Zgodnie ze stanowiskiem Państwowej Inspekcji Pracy (stanowisko Komisji Prawnej Głównego Inspektora Pracy w sprawie pracy w godzinach nadliczbowych z tytułu przekroczenia przeciętnej, tygodniowej normy czasu pracy, Warszawa, 12 stycznia 2005 r.) do przekroczenia normy średniotygodniowej dochodzi w przypadku pracy ponad obowiązujący w danym okresie wymiar czasu pracy, ustalony dla pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy, która nie stanowi pracy w dobowych godzinach nadliczbowych. Zatem godziny pracy Państwa pracownika 2 maja będą pracą ponad obowiązujący go wymiar czasu pracy i tym samym ponad obowiązującą przeciętną tygodniową normę czasu pracy, za które przysługuje wynagrodzenie wraz ze 100% dodatkiem. Takie stanowisko jest uzasadnione koniecznością zapewnienia równego traktowania w zatrudnieniu pracowników oraz zapobiegania obchodzeniu w tym zakresie przepisów przez pracodawców.

Należy zaznaczyć, że odmienne stanowisko zajęło w tej sprawie Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, zgodnie z którym pracą w średniotygodniowych godzinach nadliczbowych jest praca ponad 40 godzin przeciętnie w tygodniu w danym okresie rozliczeniowym. Bez znaczenia w tym przypadku jest przekroczenie wymiaru czasu pracy. Zgodnie z tym stanowiskiem, mimo że Państwa pracownik przepracował więcej godzin, niż to wynika z obowiązującego wymiaru, nie powinien otrzymać za te godziny żadnego dodatku.

PRZYKŁAD

Pracownik w maju br. przebywał 4 dni na urlopie wypoczynkowym. Oprócz tego wykonywał pracę w dniach wolnych wynikających z przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy (sobota), tj.: 10, 17, 24, 31 maja. Przyjmując interpretację Ministerstwa Pracy, pracownikowi za pracę w soboty nie przysługiwałby żaden dodatek do wynagrodzenia.

Stanowisko Ministerstwa należy uznać za nieuzasadnione i krzywdzące pracownika. Wykonywanie przez pracownika pracy ponad obowiązujący wymiar czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym powoduje przekroczenie normy średniotygodniowej, co uprawnia do wynagrodzenia wraz ze 100% dodatkiem za każdą godzinę takiej pracy. Państwa pracownikowi, w razie braku rekompensaty przepracowanych godzin czasem wolnym (w okresie rozliczeniowym), będzie przysługiwał 100% dodatek za pracę 2 maja.

• art. 130 § 2, § 3, art. 151¹ Kodeksu pracy.

Aleksander P. Kuźniar

specjalista w zakresie prawa pracy