Szef może zapytać chorego pracownika o sprawy służbowe. Musi jednak przestrzegać określonych zasad

• Informując o chorobie warto przekazać swoje obowiązki
• Incydentalny kontakt jest dopuszczalny, ale tylko w konkretnych sprawach

Lato to czas, w którym zorganizowanie pracy w zakładzie bywa trudniejsze niż w innych momentach roku. Pracownicy korzystają z urlopów wypoczynkowych, a skład zespołów jest okrojony, co sprawia, że każda dodatkowa niespodziewana nieobecność staje się istotnym problemem. W praktyce bywa więc tak, że choć pracownik jest chory, zdezorientowani współpracownicy czy pracodawca dzwonią i zadają pytania dotyczące obowiązków, które przejęli wobec konieczności nagłego zastąpienia go. W sytuacjach, w których stosunki w zespole są poprawne, a obie strony się szanują i respektują grancie, taka sytuacja nie pociąga za sobą negatywnych konsekwencji. Nie jest jednak tajemnicą to, że relacje w zakładach pracy najczęściej bywają bardziej złożone. To zaś sprawia, że rodzi się pytanie, co w tego rodzaju sytuacji jest dopuszczalne, a co już nie?

Autopromocja

Informując o chorobie warto przekazać swoje obowiązki

W obowiązujących przepisach nie znajdziemy jasnej odpowiedzi na tak postawione pytanie. Z § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy wynika, że pracownik powinien uprzedzić pracodawcę o przyczynie i przewidywanym okresie nieobecności w pracy, jeżeli przyczyna tej nieobecności jest z góry wiadoma lub możliwa do przewidzenia. W razie zaistnienia przyczyn uniemożliwiających stawienie się do pracy pracownik jest natomiast zobowiązany niezwłocznie zawiadomić pracodawcę o przyczynie swojej nieobecności i przewidywanym okresie jej trwania, nie później jednak niż w drugim dniu nieobecności w pracy. Przepisy nie odnoszą się w ogóle do kwestii przekazywania przez pracownika niezdolnego do pracy obowiązków służbowych osobie, która będzie go zastępowała. Jasne jest bowiem to, że chory pracownik nie może pracować, czyli nie może zajmować się sprawami służbowymi. W idealnym scenariuszu sytuacja wyglądałaby tak, że pracownik telefonując z informacją o swojej chorobie przekazałby od razu swojemu rozmówcy informacje niezbędne do przejęcia jego obowiązków. Ale przecież pracownik może rozmawiać z inną osobą niż ta, która będzie go zastępowała. Może też przekazać informację za pośrednictwem e-maila, a nie telefonu. Czy w takich przypadkach przełożony może skontaktować się z nim np. telefonicznie lub mailowo, by uzyskać niezbędne informacje?

Incydentalny kontakt jest dopuszczalny, ale tylko w konkretnych sprawach

Co ciekawe, choć z jednej strony jasne jest to, że pracownik niezdolny do pracy nie może jej świadczyć, to jednocześnie z obowiązujących przepisów nie wynika wprost zakaz nawiązywania przez pracodawcę kontaktu z chorym pracownikiem. Tak naprawdę więc sposób postępowania w tej sytuacji trzeba po prostu dostosować do ogólnej zasady, zgodnie z którą celem zwolnienia lekarskiego jest przede wszystkim odpoczynek, regeneracja i powrót do zdrowia i pełni sił. Pracownik ma stosować się do wydanych przez lekarza zaleceń, a pracodawca nie może mu tego utrudniać. Bez wątpienia więc nie może wymagać od chorego wywiązywania się z obowiązków służbowych, np. w formie zdalnej albo powierzać mu jakichkolwiek zadań do wykonania. To jednak nie oznacza, że nie może się z nim w ogóle kontaktować. Incydentalny kontakt telefoniczny czy mailowy, którego celem jest przekazanie spraw służbowych nie narusza praw pracownika i nie jest działaniem sprzecznym z celem zwolnienia lekarskiego. O ile więc nie mamy do czynienia z sytuacją, w której chory pracownik jest niepokojony kilka razy dziennie w błahych sprawach, to takie działanie można uznać za dopuszczalne. Warto jednak pamiętać o tym, że kontakt musi dotyczyć spraw służbowych. Pracodawcy nie wolno zadawać pytań dotyczących stanu zdrowia pracownika i przebiegu leczenia – są to bowiem dane wrażliwe, które podlegają szczególnej ochronie.