| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Utrata zaufania jako przyczyna zwolnienia pracownika

Utrata zaufania jako przyczyna zwolnienia pracownika

Pracodawca może wypowiedzieć pracownikowi umowę o pracę, gdy stracił do niego zaufanie. Dotyczy to zwłaszcza pracowników zajmujących kierownicze stanowiska. W stosunku do tych osób pracodawca ma prawo stosować ostrzejsze wymagania i oczekiwać od nich większej lojalności.

PRZYKŁAD

Pracownica zatrudniona na stanowisku związanym z rozliczeniami finansowymi firmy została skazana za popełnienie przestępstwa skarbowego. Mimo że nie było ono związane z wykonywaną pracą, szef wypowiedział jej umowę o pracę z powodu utraty zaufania. W opisanej sytuacji zachowanie pracownicy może powodować utratę zaufania pracodawcy. Pracownica, która zajmuje się rozliczeniami firmy, powinna bowiem cechować się rzetelnością i uczciwością w wykonywaniu powierzonych jej obowiązków, a skazanie za przestępstwo skarbowe powoduje wątpliwość co do uczciwości tej osoby. Utrata zaufania do pracownicy może natomiast uzasadniać wypowiedzenie umowy o pracę, jeżeli w konkretnych okolicznościach nie można oczekiwać od pracodawcy, aby nadal miał zaufanie do pracownicy, nawet jeśli zdarzenia, które do tego się przyczyniły, nie są związane bezpośrednio z wykonywaną pracą.

Sąd Najwyższy w wyroku z 22 stycznia 2008 r. (I PK 197/07, OSNP 2009/5–6/65) podkreślił, że „zasadność przyczyny wypowiedzenia w postaci utraty zaufania w związku z wszczęciem wobec pracownika postępowania karnego powinna być co do zasady oceniana na podstawie okoliczności znanych w dacie dokonywania wypowiedzenia. Zdarzenia późniejsze, w tym umorzenie postępowania karnego lub uniewinnienie zwolnionego pracownika, mogą mieć znaczenie dla oceny zasadności wypowiedzenia, ale nie przesądzają o jego niezasadności. Nie można bowiem wymagać od pracodawcy, aby mimo prowadzenia wobec pracownika postępowania karnego i to związanego z jego obowiązkami pracowniczymi, dalej obdarzał go zaufaniem, jakie jest przecież konieczne w procesie pracy, zwłaszcza wobec osób zajmujących stanowiska kierownicze, mających dostęp do tajemnic przedsiębiorstwa”.

Podstawa prawna:

  • art. 30 § 4, art. 45, art. 100 § 2 pkt 4 Kodeksu pracy.

Orzecznictwo uzupełniające:

  • Zaufanie pracodawcy do pracownika jest konieczne do wykonywania pracy na niektórych stanowiskach, np. w bankowości. Utrata zaufania do pracownika banku może być wywołana postępowaniem pracownika, który zawarł z bankiem, z którym pozostaje w stosunku pracy, umowę o prowadzenie rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego i wykorzystując nabyte podczas stosunku pracy wiadomości dotyczące obrotu czekowego wykorzystywał tę wiedzę w celu dysponowania we własnym zakresie środkami pieniężnymi banku bez jego wiedzy i zgody. (Wyrok Sądu Najwyższego z 10 września 1998 r., I PKN 306/98, OSNP 1999/19/610)
  • Nieprawidłowe rozliczenie przez pracownika powierzonego mu mienia może stanowić przyczynę utraty do niego zaufania pracodawcy i uzasadniać wypowiedzenie umowy o pracę. (Wyrok Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2001 r., I PKN 212/00, OSNP 2002/19/458).
  • Niemożność porozumienia się i współpracy przełożonego z pracownikiem, wynikająca z ich odmiennej wizji prowadzenia zakładu pracy, wyrażająca się dezaprobatą pracownika dla zmian organizacyjnych i przejawiająca się w sposobie wykonywania obowiązków pracowniczych, może stanowić przyczynę utraty zaufania do niego pracodawcy i uzasadniać wypowiedzenie umowy o pracę. (Wyrok Sądu Najwyższego z 12 lipca 2001 r., I PKN 539/00, OSNP 2003/11/267)
  • U podstaw utraty zaufania pracodawcy do pracownika może występować brak entuzjazmu i aprobaty decyzji przełożonego. Choćby zachowanie pracownika wynikało z jego rzeczywistej troski o zakład pracy i najgłębszego przekonania o słuszności swoich racji, może ono być potraktowane przez pracodawcę jako oznaka utraty możliwości porozumienia, a w konsekwencji utraty zaufania. Wyrażana w obecności innych pracowników w obraźliwych słowach dezaprobata dla decyzji kierownika zakładu pracy usprawiedliwia utratę zaufania do pracownika i uzasadnia wypowiedzenie umowy o pracę, które jest zwykłym sposobem rozwiązania umowy o pracę. (Wyrok Sądu Najwyższego z 23 września 2004 r., I PK 487/03, Pr. Pracy 2005/5/37)
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Roland Szymczykiewicz

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »