Praca w porze nocnej

Uszczegółowienie godzin uznawanych u danego pracodawcy za noc powinno nastąpić w regulaminie pracy. Jeżeli pracodawca nie ma obowiązku wydawania regulaminu, powinno zostać określone w pisemnej informacji przekazywanej pracownikowi w ciągu 7 dni od dnia zawarcia umowy o pracę.

Zagadnienia kontrolne w zakresie czasu pracy >>

Pracownik, którego rozkład czasu pracy obejmuje w każdej dobie co najmniej 3 godziny pracy w porze nocnej lub którego co najmniej 1/4 czasu pracy w okresie rozliczeniowym przypada na porę nocną, jest pracującym w nocy.

Praca w porze nocnej zabroniona jest w stosunku do:

• kobiet w ciąży (art. 178 § 1 k.p.),
• pracowników opiekujących się dzieckiem do lat 4 bez ich zgody (art. 178 § 2 k.p.),
• pracowników młodocianych (art. 203 k.p.),
• pracowników niepełnosprawnych.

Od której godziny obowiązuje zakaz handlu w dni świąteczne >>

Pracownik niepełnosprawny może jednak wykonywać pracę w porze nocnej, jeżeli lekarz, który przeprowadza badania profilaktyczne lub w przypadku jego braku lekarz sprawujący opiekę nad niepełnosprawnym, wyrazi na to zgodę.

Czas pracy pracującego w nocy nie może przekraczać 8 godzin na dobę, jeżeli wykonuje prace szczególnie niebezpieczne albo związane z dużym wysiłkiem fizycznym lub umysłowym. Zasada ta nie dotyczy pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy oraz przypadków konieczności prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia awarii.

Pracodawca informuje inspektora pracy o zatrudnianiu pracowników pracujących w nocy.

Krótszy czas pracy podczas upałów >>

Za pracę w godzinach nocnych pracownikowi przysługuje dodatek do wynagrodzenia za każdą godzinę pracy w porze nocnej w wysokości 20 proc. stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów.