System skróconego tygodnia pracy (art. 143)

Istotą systemu skróconego tygodnia pracy jest skrócenie tygodnia pracy pracownika poprzez świadczenie przez niego pracy przez mniej niż 5 dni w ciągu tygodnia, jednak pod warunkiem odpowiedniego wydłużenia dobowego wymiaru czasu pracy, w granicach do 12 godzin, w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca. Podstawą stosowania tego systemu jest skrócenie tygodnia pracy. Najłatwiej zauważyć, iż w tym systemie pracownik może świadczyć pracę przez 4 dni w tygodniu po 10 godzin, np. od poniedziałku do czwartku czy od wtorku do piątku.

Zobacz: Indywidualny rozkład czasu pracy (art. 142)

Obliczając obowiązujący pracownika wymiar czasu pracy w miesięcznym okresie rozliczeniowym należy pamiętać o treści art. 130 kodeksu pracy który stanowiący o maksymalnym obowiązującym pracownika wymiarze czasu pracy (40 godzin tygodniowo). Taka łączna regulacja stwarza po pierwsze pełne możliwości „budowania” elastycznych rozkładów czasu pracy i po drugie, zapewnia należytą kontrolę nad przestrzeganiem pozostałych przepisów o czasie pracy, w tym przepisów o dodatkowym wynagrodzeniu za pracę ponadwymiarową z tytułu przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy w miesięcznym okresie rozliczeniowym.

Pewną wskazówką przy opracowywaniu harmonogramu pracy na dany miesiąc jest fakt, iż tydzień pracy ma być krótszy od pięciu dni, zaś w okresie rozliczeniowym (nie przekraczającym 1 miesiąca), pracownik nie może pracować więcej niż 12 godzin na dobę.

Zobacz serwis: Urlopy

Podstawa prawna: art. 143 Kodeksu pracy