Co pracodawca musi zapewnić szkolącym się pracownikom

Pracownik nie jest zobowiązany do informowania swojego pracodawcy o rozpoczęciu studiów. Nie musi też mieć od niego skierowania na studia. Nie mając jednak skierowania nie może ubiegać się od pracodawcy m.in. o dofinansowanie nauki czy udzielenie mu urlopu szkoleniowego.

Nie będzie też mógł mieć pretensji, jeśli pracodawca odmówi mu zgody na zwolnienie z części dnia pracy, by mógł uczestniczyć w obowiązkowych zajęciach. Co prawda art. 17 i art. 94 pkt 6 Kodeksu pracy nakazują pracownikom ułatwiać podnoszenie kwalifikacji zawodowych, ale te regulacje są bardziej deklaracją intencji ustawodawcy niż rzeczywistym zobowiązaniem pracodawcy, by pomagał uczącym się pracownikom.

Ważne jest także to, że realizacja obowiązku wskazanego w art. 94 pkt 6 k.p. często zależy od możliwości finansowych pracodawcy – szczególnie wtedy, gdy podnoszenie kwalifikacji przez pracownika może się wiązać z częściowym dofinansowaniem lub całkowitym finansowaniem szkolenia, kursu czy studiów, a nawet zwolnieniem go z obowiązku wykonywania pracy na czas szkolenia i wypłaceniem mu wynagrodzenia za okres nieobecności.

Pracodawca mógłby ewentualnie ułatwić pracownikowi podnoszenie kwalifikacji mniejszym kosztem, np. zwolnić go z obowiązku świadczenia pracy na czas udziału w szkoleniu, nie płacąc mu za ten okres wynagrodzenia. Jednak przyjęcie któregokolwiek z tych rozwiązań zależy od dobrej woli pracodawcy.

Warto też pamiętać, że Sąd Najwyższy w wyroku z 25 maja 2000 r. (sygn. akt I PKN 657/99, OSNP z 2001 r. nr 22, poz. 660) stwierdził, że obowiązek ułatwiania pracownikom podnoszenia kwalifikacji zawodowych nie oznacza, że pracownik może domagać się od pracodawcy zorganizowania i przeprowadzenia określonego rodzaju szkolenia (np. komputerowego).