Unikanie płacenia składek na ubezpieczenia społeczne

W krajach członkowskich Unii Europejskiej obowiązuje zasada swobodnego przepływu ludzi i kapitału. Wynika ona z art. 56 ust 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE) oraz z treści dyrektywy EWG 1408/71, która opisuje sytuację regulowania ubezpieczenia społecznego. Działa tu podobny mechanizm, jak w przypadku rezydencji podatkowej - można ją wybrać, w zależności od sytuacji płatnika (podatnika). Zatrudnienie w innym kraju UE i opłacanie tam ubezpieczenia emerytalno-rentowego jest z tego punktu widzenia oczywiście legalne, ale pod warunkiem, że praca rzeczywiście jest wykonywana, a nie chodzi tylko o omijanie obowiązku ubezpieczeniowego w Polsce. Według doniesień prasowych problem najczęściej dotyczy "zatrudnienia" w firmach na Litwie i w Wielkiej Brytanii.

Rachunki za leczenie pokrywane są przez kraj, gdzie przedsiębiorca jest ubezpieczony, a nie przez polski NFZ. Jeśli zjawisko będzie się nasilać, to dany kraj może próbować zmieniać (zaostrzać) przepisy u siebie. Może to zostać podważone przez Komisję Wspólnot Europejskich, która czuwa nad zgodnością prawa unijnego i krajowego. Problemy związane z ustawą o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, której część przepisów została zakwestionowana, są tego przykładem.
Problem jest etycznie dwuznaczny. Z jednej strony wolność jest dorobkiem dwudziestolecia polskiej demokracji i misją Unii Europejskiej, a składki emerytalne nadal uważane są za wysokie. Z drugiej, bez trwałego systemu solidaryzmu społecznego, krajowemu systemowi ubezpieczeń grozi finansowa zapaść. Należy zatem znaleźć racjonalne rozwiązanie istniejącego problemu.

Business Centre Club przedstawi tę sprawę pani minister pracy podczas planowanej w dniu 26 października konferencji poświęconej problematyce wieku emerytalnego w Polsce.