Utworzenie PPK dla pracowników nie obowiązuje mikroprzedsiębiorcy, któremu wszystkie osoby zatrudnione złożyły deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK. Zwolnienie to nie jest jednak bezterminowe. Kiedy wszystko się zmienia?
- Zwolnienie mikroprzedsiębiorcy z wdrożenia PPK nie jest bezterminowe
- Status mikroprzedsiębiorcy a PPK
- Utrata zwolnienia ze stosowania ustawy
Zwolnienie mikroprzedsiębiorcy z wdrożenia PPK nie jest bezterminowe
Mikroprzedsiębiorca, któremu wszystkie osoby zatrudnione złożyły deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK, nie stosuje ustawy o PPK. Jednak w przypadku gdy mikroprzedsiębiorca przestanie spełniać jakikolwiek warunek, od którego zależy to zwolnienie, będzie obowiązany utworzyć PPK.
Kontrola PIP. Nowe uprawnienia
Ustawy o pracowniczych planach kapitałowych (dalej „ustawa o PPK”) nie stosuje się do mikroprzedsiębiorcy, któremu wszystkie osoby zatrudnione złożyły deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK (takiej deklaracji nie musi składać osoba zatrudniona, która ukończyła 55 lat). Za osoby zatrudnione uważa się osoby podlegające obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym na terenie RP z tytułów wymienionych w ustawie o PPK. Chodzi tu m.in. o pracowników (z wyjątkiem młodocianych) czy zleceniobiorców, podlegających z tytułu tego zlecenia obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym.
Status mikroprzedsiębiorcy a PPK
Za mikroprzedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo przedsiębiorców, czyli takiego, który w co najmniej jednym roku z ostatnich dwóch lat spełniał łącznie następujące warunki:
- zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz
- osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów euro.
Dla ustalenia statusu mikroprzedsiębiorcy, średnioroczne zatrudnienie określa się w przeliczeniu na pełne etaty, nie uwzględniając pracowników przebywających na urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego, uzupełniającym urlopie macierzyńskim, urlopie ojcowskim, rodzicielskim, opiekuńczym i wychowawczym, a także zatrudnionych w celu przygotowania zawodowego. Nie uwzględnia się również osób zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych (np. zlecenia). Wyrażone w euro wielkości przelicza się na złote według średniego kursu ogłaszanego przez NBP w ostatnim dniu roku obrotowego wybranego do określenia statusu przedsiębiorcy.
Jeśli przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą krócej niż rok, jego przewidywany obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych, a także średnioroczne zatrudnienie, określa się na podstawie danych za ostatni okres udokumentowany przez przedsiębiorcę.
Utrata zwolnienia ze stosowania ustawy
W przypadku gdy choć jedna osoba zatrudniona, która wcześniej zrezygnowała z uczestnictwa w PPK, złoży wniosek o dokonywanie wpłat do PPK albo osoba w wieku 55+ złoży wniosek o zawarcie w jej imieniu umowy o prowadzenie PPK (analogiczny skutek będzie miało zatrudnienie nowej osoby, która będzie chciała zostać uczestnikiem PPK), mikroprzedsiębiorca, dotychczas zwolniony ze stosowania ustawy o PPK, będzie zobowiązany wdrożyć PPK. W tym celu powinien niezwłocznie rozpocząć procedurę zmierzającą do zawarcia umowy o zarządzanie PPK, a następnie, w imieniu i na rzecz osoby chcącej zostać uczestnikiem PPK, umowy o prowadzenie PPK. Umowa o prowadzenie PPK powinna zostać zawarta w terminie do 10. dnia miesiąca następującego po upływie 90 dni liczonych począwszy od dnia, w którym przedsiębiorca utracił zwolnienie (np. począwszy od dnia, w którym osoba zatrudniona złożyła wniosek o dokonywanie wpłat do PPK), a umowę o zarządzanie PPK - nie później niż na 10 dni roboczych przed dniem, w którym przypada termin zawarcia umowy o prowadzenie PPK.
Podmiot zatrudniający, który przestał spełniać przesłanki zwolnienia ze stosowania ustawy o PPK, np. zatrudnił pracownika, który nie złożył deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK, ale obecnie ponownie je spełnia, nie zawiera umowy o zarządzanie PPK. Nie wyłącza to jednak jego odpowiedzialności za niezawarcie umowy o zarządzanie PPK oraz umowy o prowadzenie PPK w czasie, gdy miał taki obowiązek (art. 106 i art. 107 pkt 1 ustawy o PPK).
Ustawa z 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 427 ze zm.)