Masz umowę na czas określony? Możesz zmienić na czas nieokreślony. Napisz wniosek do pracodawcy. Jest jeden warunek

• Umowa o pracę na czas określony
• Wniosek o umowę o pracę na czas nieokreślony

Umowa o pracę na czas określony

Umowa o pracę to dla wielu osób najbardziej pożądana forma umowy. Kodeks pracy wymienia jednak kilka możliwości. Która z nich jest najbardziej korzystna? Umowa o pracę może mieć trzy rodzaje:

1. umowa na okres próbny
2. umowa na czas określony
3. umowa na czas nieokreślony

Pierwsza z nich jak sama nazwa wskazuje ma charakter sprawdzający pracownika na danym stanowisku. Jest tymczasowa - zawiera się ją maksymalnie na 3 miesiące. Zasadą jest, że umowę o pracę na okres próbny zawiera się na okres nieprzekraczający:

• 1 miesiąca – w przypadku zamiaru zawarcia umowy o pracę na czas określony krótszy niż 6 miesięcy;
• 2 miesięcy – w przypadku zamiaru zawarcia umowy o pracę na czas określony wynoszący co najmniej 6 miesięcy i krótszy niż 12 miesięcy.

Prawo dopuszcza jednokrotne wydłużenie w umowie tych okresów maksymalnie o 1 miesiąc, gdy jest to uzasadnione rodzajem pracy. Natomiast ponowne zawarcie tego rodzaju umowy z tym samym pracownikiem jest dopuszczalne tylko w celu wykonywania innej pracy.

Umowa na czas określony to najczęstsza umowa zawierana po okresie próbnym. Czasami pracodawcy od razu podpisują tego rodzaju umowę. Maksymalny okres na jaki można zawrzeć tę umowę to 33 miesiące. To również najdłuższy okres jaki można pracować na podstawie maksymalnie 3 umów na czas określony z tym samym pracownikiem. Dłuższy okres wpisany w umowie albo większa liczba umów oznacza, że Okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony, a także łączny okres zatrudnienia na podstawie umów o pracę na czas określony zawieranych między tymi samymi stronami stosunku pracy, nie może przekraczać 33 miesięcy, a łączna liczba tych umów nie może przekraczać trzech. W przeciwnym razie uważa się, że pracownik, odpowiednio od dnia następującego po upływie okresu, o którym mowa w § 1, lub od dnia zawarcia czwartej umowy o pracę na czas określony, jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.

Limit 33 miesięcy i 3 umów nie dotyczy umowy na czas określony w celu zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy, w celu wykonywania pracy o charakterze dorywczym lub sezonowym, w celu wykonywania pracy przez okres kadencji oraz w przypadku gdy pracodawca wskaże obiektywne przyczyny leżące po jego stronie – jeżeli ich zawarcie w danym przypadku służy zaspokojeniu rzeczywistego okresowego zapotrzebowania i jest niezbędne w tym zakresie w świetle wszystkich okoliczności zawarcia umowy. Kolejnym wyjątkiem od reguły jest przedłużenie umowy o pracę do dnia porodu (art. 177 § 3 Kodeksu pracy).

Wniosek o umowę o pracę na czas nieokreślony

Najbardziej pożądaną umową o pracę jest umowa o pracę na czas nieokreślony (tzw. bezterminowa umowa). Daje największe poczucie bezpieczeństwa związane z zamiarem długoletniej współpracy oraz dostępem do wszelkich uprawnień pracowniczych, także objęciem systemem zabezpieczenia społecznego. Nie każdy pracownik wie, że zatrudnieni na podstawie umowy terminowej (na czas określony) mają prawo wystąpienia do pracodawcy z wnioskiem o umowę na czas nieokreślony. Jest jednak jeden warunek. Jaki? Reguluje go art. 29³ Kodeksu pracy. Pracownik musi być zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy na podstawie umowy na czas określony (nie na okres próbny!). Taka osoba ma prawo raz w roku kalendarzowym wystąpić do pracodawcy z wnioskiem o zmianę rodzaju umowy o pracę na umowę o pracę na czas nieokreślony lub o bardziej przewidywalne i bezpieczne warunki pracy. Można wnioskować np. o zmianę rodzaju pracy lub zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy. Wniosek składa się w postaci papierowej lub elektronicznej. Do 6-miesięcznego stażu pracy wlicza się zatrudnienie u poprzedniego pracodawcy, ale tylko wówczas, gdy zmiana pracodawcy nastąpiła na zasadach określonych w art. 231 Kodeksu pracy, a także w innych przypadkach, gdy z mocy odrębnych przepisów nowy pracodawca jest następcą prawnym w stosunkach pracy nawiązanych przez pracodawcę poprzednio zatrudniającego tego pracownika.

Czy pracodawca musi się zgodzić z wnioskiem pracownika? Zgodnie z przepisami w miarę możliwości powinien, ale nie musi (art. 29³ § 2 KP). W razie ewentualnej odmowy ma obowiązek udzielenia odpowiedzi w postaci papierowej lub elektronicznej w terminie 1 miesiąca od otrzymania wniosku. Zawiera w niej argumenty wyjaśniające, dlaczego nie wyraził zgody. W razie braku odpowiedzi, można zgłosić się do PIP, a pracodawcy grozi wówczas grzywna od inspektora pracy.