Eksploatujący urządzenie techniczne ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić organ właściwej jednostki dozoru technicznego o każdym niebezpiecznym uszkodzeniu urządzenia lub nieszczęśliwym wypadku związanym z jego eksploatacją (art. 19 ustawy o dozorze technicznym).
UZASADNIENIE
Dozorowi technicznemu podlegają:
- urządzenia ciśnieniowe, w których znajdują się ciecze lub gazy pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego:
– kotły parowe o pojemności większej niż 2 dm3, przeznaczone do wytwarzania pary z cieczy z użyciem ciepła uzyskiwanego z paliwa w wyniku reakcji egzotermicznej lub z energii elektrycznej,
– szybkowary ciśnieniowe,
– kotły cieczowe o pojemności większej niż 2 dm3, przeznaczone do podgrzewania cieczy bez zmiany jej stanu skupienia z użyciem ciepła uzyskiwanego z paliwa w wyniku reakcji egzotermicznej lub z energii elektrycznej, z wyjątkiem kotłów cieczowych w instalacjach systemu otwartego,
– zbiorniki stałe, dla których iloczyn nadciśnienia i pojemności jest większy niż 50 barów na dm3, a nadciśnienie jest wyższe niż 0,5 bara, przeznaczone do magazynowania cieczy lub gazów albo prowadzenia w nich procesów technologicznych, z wyjątkiem grzejników i nagrzewnic powietrza, zbiorników w instalacjach ziębniczych o iloczynie nadciśnienia i pojemności nie większym niż 300 barów na dm3, zbiorników w instalacjach chłodniczych z rur o średnicy nie większej niż DN 25 z kolektorami i rozdzielaczami o pojemności każdego z nich nie większej niż 100 dm3 i przekroju nie większym niż 2 dm2 oraz zbiorników stanowiących obudowy urządzeń elektrycznych, przewodów energetycznych i telekomunikacyjnych,
– zbiorniki przenośne – zmieniające miejsce między napełnieniem a opróżnieniem – o pojemności większej niż 0,35 dm3 i nadciśnieniu wyższym niż 0,5 bara, przeznaczone do magazynowania lub transportowania cieczy lub gazów, z wyjątkiem pojemników aerozolowych jednorazowego użytku i pojemników przeznaczonych do transportu i dystrybucji napojów gazowanych, dla których iloczyn nadciśnienia i pojemności jest nie większy niż 500 barów x dm3, a nadciśnienie jest nie wyższe niż 7 barów,
– zbiorniki na gaz skroplony lub sprężony, służące do zasilania silników spalinowych w pojazdach,
– zbiorniki, w tym cysterny, do przewozu materiałów niezaliczonych jako niebezpieczne, które są pod ciśnieniem napełniane, opróżniane lub przewożone, dla których iloczyn nadciśnienia i pojemności jest większy niż 50 barów x dm3, a nadciśnienie jest wyższe niż 0,5 bara,
– wytwornice acetylenu, stałe i przenośne, przeznaczone do wytwarzania acetylenu w wyniku reakcji chemicznej między węglikiem wapnia a wodą, oraz zasobniki węglika wapnia, zbiorniki acetylenu, przeznaczone do magazynowania, schładzania i osuszania, i rurociągi technologiczne acetylenu wraz z osprzętem, przeznaczone do transportu acetylenu w obrębie instalacji, niezależnie od średnicy nominalnej DN,
– rurociągi pary łączące kocioł z turbogeneratorem,
– rurociągi przesyłowe i technologiczne, w części stanowiącej urządzenia techniczne w rozumieniu przepisów o dozorze technicznym, do materiałów niebezpiecznych o właściwościach trujących, żrących i palnych pod nadciśnieniem wyższym niż 0,5 bara i średnicy nominalnej większej niż DN 25, wyprodukowane lub przebudowywane po dniu wejścia w życie rozporządzenia, przeznaczone do:
– gazów sprężonych, gazów skroplonych, gazów rozpuszczonych pod nadciśnieniem, par oraz tych cieczy, dla których nadciśnienie pary przy najwyższej dopuszczalnej temperaturze jest wyższe niż 0,5 bara,
– cieczy, których nadciśnienie pary przy najwyższej dopuszczalnej temperaturze jest niższe niż 0,5 bara i iloczyn nadciśnienia dopuszczalnego cieczy i średnicy nominalnej rurociągu DN jest większy niż 2000 barów,
- zbiorniki bezciśnieniowe i zbiorniki o nadciśnieniu nie wyższym niż 0,5 bara, przeznaczone do magazynowania materiałów niebezpiecznych o właściwościach trujących lub żrących oraz do magazynowania materiałów ciekłych zapalnych, których prężność pary w temperaturze 50°C nie jest większa niż 3 bary, a temperatura zapłonu nie jest wyższa niż 61°C, z wyjątkiem zbiorników w instalacjach zasilania silników spalinowych pojazdów i zbiorników o pojemności nie większej niż 1000 dm3,
- zbiorniki, w tym cysterny, do przewozu materiałów niebezpiecznych, dopuszczone na podstawie przepisów odrębnych, z wyłączeniem zbiorników ładunkowych, będących integralną częścią konstrukcji statku żeglugi śródlądowej i objętych nadzorem technicznym instytucji klasyfikacyjnej,
- duże pojemniki do przewozu luzem materiałów niebezpiecznych (DPPL) określone w przepisach odrębnych,
- urządzenia do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych,
- maszyny służące do przemieszczania osób lub ładunków w ograniczonym zasięgu:
– wciągarki i wciągniki,
– suwnice,
– żurawie,
– układnice,
– dźwigniki (podnośniki), w tym systemy do parkowania samochodów, z wyjątkiem dźwigników stanowiących wyposażenie pojazdów, dźwigników do pochylania stołów technologicznych i dźwigników przenośnych z napędem ręcznym,
– wyciągi towarowe,
– wyciągi statków,
– podesty ruchome,
– urządzenia dla osób niepełnosprawnych,
– schody i chodniki ruchome,
– przenośniki okrężne kabinowe i platformowe,
– wózki jezdniowe podnośnikowe z mechanicznym napędem podnoszenia,
- dźwigi do transportu osób lub ładunków, dźwigi budowlane i dźwigi towarowe małe,
- dźwignice linotorowe,
- przenośniki kabinowe i krzesełkowe o ruchu obrotowym, przeznaczone do celów rekreacyjno-rozrywkowych,
- urządzenia techniczne służące do przemieszczania kontenerów przy pracach przeładunkowych,
- urządzenia załadowcze, wyładowcze lub podające ładunki w ciągach technologicznych przeładowczych,
- układarki do układania torów, wypornice, żurawie i korektory położenia służące do zawieszania i regulacji sieci trakcyjnej,
- przeciągarki pojazdów szynowych,
- osobowe i towarowe koleje linowe,
- wyciągi do przemieszczania osób w celach turystyczno-sportowych,
- pomosty ruchome z zespołami napędowymi w przystaniach promowych.
W przypadku urządzeń podlegających dozorowi UDT, m.in. wózków jezdniowych podnośnikowych z mechanicznym napędem podnoszenia, należy powiadomić właściwy oddział UDT o wypadku lub niebezpiecznym uszkodzeniu urządzenia (art. 19 ustawy o dozorze technicznym).
Wypadek należy zgłosić do właściwego oddziału terenowego UDT. Najlepiej oddział UDT powiadomić faksem. W treści pisma wystarczy napisać:
Informuję, że w dniu..., w zakładzie – adres... miał miejsce wypadek na urządzeniu – nazwa... nr ewidencyjny urządzenia – ..., krótki opis zdarzenia.
Dyrektor oddziału niezwłocznie powołuje komisję, która wykonuje badanie doraźne, powypadkowe i przeprowadza postępowanie powypadkowe.
WAŻNE!
W przypadku niezawiadomienia organu właściwej jednostki dozoru technicznego o niebezpiecznym uszkodzeniu urządzenia technicznego lub nieszczęśliwym wypadku związanym z eksploatacją urządzenia technicznego osoba odpowiedzialna za zgłoszenie może zostać ukarana karą grzywny (art. 64 ustawy o dozorze technicznym).
Postępowanie w sprawach określonych w art. 64 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, na podstawie wniosku o ukaranie złożonego przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego (art. 65 ustawy o dozorze technicznym).
PODSTAWA PRAWNA
- Ustawa z 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (DzU nr 122, poz. 1321 ze zm.),
- Rozporządzenie Rady Ministrów z 16 lipca 2002 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu (DzU nr 120, poz. 1021).