Czy to prawda, że pracownik 50+ mniej kosztuje pracodawcę? Za pracownika po 50. roku życia pracodawca płaci chorobowe przez 14 dni. W przypadku młodszych pracowników wynagrodzenie chorobowe wypłacane jest do 33 dnia niezdolności do pracy. Dopiero od 34. dnia wypłatę przejmuje ZUS. Przy starszych pracownikach Zakład zaczyna płacić już od 15. dnia choroby.
- Chorobowe z ZUS
- Pracownik 50+ mniej kosztuje pracodawcę: płaci chorobowe przez 14 dni zamiast 33
- Jak liczy się okres 33 lub 14 dni chorobowego?
- Kiedy przysługuje chorobowe w wysokości 100% wynagrodzenia?
- Jak długo można być na chorobowym?
Chorobowe z ZUS
Chorobowe to świadczenie przysługujące osobie ubezpieczonej w Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), która opłaca składki na ubezpieczenie chorobowe. Aby otrzymać świadczenie, konieczne jest uzyskanie zwolnienia lekarskiego (eZLA, dawniej L4). W przypadku pracowników w rozumieniu Kodeks pracy ubezpieczenie chorobowe jest obowiązkowe. Natomiast osoby prowadzące działalność gospodarczą czy duchowni mogą przystąpić do niego dobrowolnie. Prawo do zasiłku chorobowego powstaje po 30 dniach nieprzerwanego ubezpieczenia - przy ubezpieczeniu obowiązkowym oraz po 90 dniach nieprzerwanego ubezpieczenia - przy ubezpieczeniu dobrowolnym. W niektórych sytuacjach okres wyczekiwania nie obowiązuje. Dotyczy to m.in. osób objętych ubezpieczeniem obowiązkowym, których niezdolność do pracy powstała wskutek wypadku w drodze do pracy lub z pracy.
Pracownik 50+ mniej kosztuje pracodawcę: płaci chorobowe przez 14 dni zamiast 33
Kto i przez ile dni wypłaca chorobowe? W czasie zwolnienia lekarskiego pracownik może otrzymywać dwa rodzaje świadczeń: wynagrodzenie chorobowe - wypłacane przez pracodawcę oraz zasiłek chorobowy - wypłacany przez ZUS. Zgodnie z art. 92 § 1 Kodeksu pracy za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną pracownikowi przysługuje 80% wynagrodzenia. Pracodawca wypłaca wynagrodzenie chorobowe maksymalnie przez:
- 33 dni w roku kalendarzowym,
- 14 dni w roku kalendarzowym - w przypadku pracowników, którzy ukończyli 50 lat (jeżeli niezdolność do pracy przypada po roku, w którym ukończyli 50 lat).
Od 34. dnia (lub od 15. dnia w przypadku pracownika 50+) wypłatę przejmuje ZUS w formie zasiłku chorobowego. Zatrudnianie pracowników po 50. roku życia jest więc z tego punktu widzenia realną oszczędnością dla pracodawcy.
Pracodawca może w przepisach wewnętrznych ustalić wyższe wynagrodzenie chorobowe niż ustawowe 80%.
Jak liczy się okres 33 lub 14 dni chorobowego?
Limit 33 dni (lub 14 dni dla osób 50+) obejmuje wszystkie okresy niezdolności do pracy w danym roku kalendarzowym. Sumuje się je niezależnie od:
- liczby zwolnień lekarskich,
- długości przerw między nimi,
- liczby pracodawców w danym roku.
Wynagrodzenie chorobowe wypłacane jest za każdy dzień niezdolności do pracy, również za dni wolne.
Kiedy przysługuje chorobowe w wysokości 100% wynagrodzenia?
Prawo do 100% wynagrodzenia przysługuje, gdy niezdolność do pracy powstała:
- wskutek wypadku w drodze do pracy lub z pracy,
- w czasie ciąży,
- w związku z poddaniem się niezbędnym badaniom dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz zabiegowi ich pobrania.
Art. 92. [Prawo do wynagrodzenia w czasie niezdolności do pracy, zasiłek chorobowy]
§ 1. Za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek:
1) choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną - trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia - trwającej łącznie do 14 dni w ciągu roku kalendarzowego - pracownik zachowuje prawo do 80% wynagrodzenia, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują wyższe wynagrodzenie z tego tytułu;
2) wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo choroby przypadającej w czasie ciąży - w okresie wskazanym w pkt 1 - pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia;
3) poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - w okresie wskazanym w pkt 1 - pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia.
§ 11. (uchylony)
§ 2. Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego i wypłaca za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy.
§ 3. Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1:
1) nie ulega obniżeniu w przypadku ograniczenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego;
2) nie przysługuje w przypadkach, w których pracownik nie ma prawa do zasiłku chorobowego.
§ 4. Za czas niezdolności do pracy, o której mowa w § 1, trwającej łącznie dłużej niż 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia, trwającej łącznie dłużej niż 14 dni w ciągu roku kalendarzowego, pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
§ 5. Przepisy § 1 pkt 1 i § 4 w części dotyczącej pracownika, który ukończył 50 rok życia, dotyczą niezdolności pracownika do pracy przypadającej po roku kalendarzowym, w którym pracownik ukończył 50 rok życia.
Jak długo można być na chorobowym?
ZUS wypłaca zasiłek chorobowy od 34. dnia zwolnienia (lub od 15. dnia dla pracownika 50+) i maksymalnie do 182. dnia zwolnienia lekarskiego osoby ubezpieczonej. Wyjątkiem jest niezdolność do pracy spowodowana gruźlicą lub przypadająca w czasie ciąży - w tych przypadkach zasiłek może być wypłacany do 270 dni. Po wyczerpaniu tego limitu w przypadku dalszej niezdolności do pracy możliwe jest ubieganie się o świadczenie rehabilitacyjne. Warto pamiętać, że osoba nieobjęta ubezpieczeniem chorobowym nie ma prawa ani do zasiłku chorobowego z ZUS, ani do wynagrodzenia chorobowego od pracodawcy.