| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Ochrona wynagrodzenia > Wyrok SN z dnia 17 lutego 2004 r. sygn. I PK 217/03

Wyrok SN z dnia 17 lutego 2004 r. sygn. I PK 217/03

Odprawa emerytalna (art. 921 k.p.) oraz nagroda jubileuszowa (art. 773 § 3 pkt 3 k.p.) podlegają ochronie przed potrąceniami (art. 87 k.p.) jak wynagrodzenie za pracę.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja nie ma usprawiedliwionych podstaw. W pierwszej kolejności należy się odnieść do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania. Rację ma skarżący, że istota postępowania apelacyjnego wymaga, aby sąd drugiej instancji oparł się na swoich własnych, samodzielnych ustaleniach faktycznych, choćby przez odpowiednio wyraźne i jednoznaczne stwierdzenie, iż przyjmuje za własne ustalenia sądu pierwszej instancji. Faktem jest również, że w uzasadnieniu zaskarżonego kasacją wyroku zabrakło takiego wyraźnego stwierdzenia, iż Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego. Jednakże z tego tylko powodu - braku choćby ogólnikowego powołania się na wyniki postępowania dowodowego przed Sądem pierwszej instancji - nie można przyjąć, że doszło do naruszenia wskazanych w kasacji przepisów postępowania, zwłaszcza art. 382 k.p.c., a tym bardziej, że było to naruszenie rażące lub oczywiste. Z całokształtu wywodów (argumentacji) Sądu Okręgowego wynika bowiem, że ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego zostały w całości przyjęte za podstawę wyroku, a zmiana wyroku Sądu pierwszej instancji w zakresie odprawy emerytalno-rentowej (wynikająca z uwzględnienia apelacji powódki) była skutkiem odmiennej oceny materialnoprawnej co do istnienia związku pomiędzy ustaniem stosunku pracy a przejściem na emeryturę, nie zaś dokonania odmiennych ustaleń faktycznych od tych, które przyjął za podstawę rozstrzygnięcia Sąd Rejonowy. Sąd Okręgowy uzupełnił jedynie postępowanie dowodowe w zakresie dotyczącym okoliczności uzyskania przez powódkę uprawnień emerytalnych, jednak tego uzupełnienia nie sposób potraktować jako stojącego w opozycji do ustaleń Sądu Rejonowego, którego wszystkie ustalenia (ale już nie oceny prawne) zostały przejęte in extenso przez Sąd Okręgowy.

Nie można zgodzić się z tezą skarżącego, że brak ponowienia przez sąd drugiej instancji dowodów zebranych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym stanowi naruszenie art. 382 k.p.c., jeżeli sąd drugiej instancji dokonuje zmiany rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Przede wszystkim, w rozpoznawanej sprawie zmiana wyroku Sądu Rejonowego wynikała z odmiennej oceny materialnoprawnej kwestii związku między przejściem powódki na emeryturę a ustaniem jej stosunku pracy, a nie z odmiennej oceny dowodów. Ponadto, stanowisko Sądu Najwyższego w kwestii konieczności ponowienia dowodów przy orzekaniu reformatoryjnym, prezentowane w przytoczonych w kasacji orzeczeniach z lat 1998-1999, nie jest obecnie ani utrwalone, ani aktualne. Wprost przeciwnie, w wielu późniejszych orzeczeniach Sąd Najwyższy przyjął, że sąd drugiej instancji nie ma obowiązku ponawiania dowodów przeprowadzonych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, może natomiast odmiennie ocenić dowody zebrane przed sądem pierwszej instancji, powinien jednak zdać z tej oceny relację w uzasadnieniu swojego orzeczenia.

Czytaj także

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
PPK dla pracownika24.90 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

REWOLUCJA W DOKUMENTACJI PRACOWNICZEJ 2019

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Prawna Piszcz i Wspólnicy sp.k.

Wszechstronne usługi dla biznesu, samorządów oraz jednostek administracji publicznej.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »