| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Ochrona wynagrodzenia > Wyrok SN z dnia 17 lutego 2004 r. sygn. I PK 217/03

Wyrok SN z dnia 17 lutego 2004 r. sygn. I PK 217/03

Odprawa emerytalna (art. 921 k.p.) oraz nagroda jubileuszowa (art. 773 § 3 pkt 3 k.p.) podlegają ochronie przed potrąceniami (art. 87 k.p.) jak wynagrodzenie za pracę.

Wyrok Sądu Okręgowego zaskarżył w całości kasacją pełnomocnik strony pozwanej, zarzucając: 1) mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 382 k.p.c. oraz art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 k.p.c. przez to, że Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej nie orzekł na podstawie materiału zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym; art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów i odmówieniu wiarygodności oraz mocy dowodowej przedstawionym przez stronę pozwaną dowodom na okoliczność wyrządzenia przez powódkę stronie pozwanej szkody w wyniku nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych; 2) naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 498 § 1 k.c. przez jego niezastosowanie i przyjęcie, że strona pozwana nie dokonała skutecznego potrącenia przysługującej jej wobec powódki wierzytelności z wierzytelności dochodzonej przez powódkę; art. 87 k.p. przez jego zastosowanie i przyjęcie, że nie jest dopuszczalne potrącenie z przysługujących powódce nagrody jubileuszowej i odprawy emerytalno-rentowej należności odszkodowawczych strony pozwanej. Wskazując na powyższe podstawy skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku przez oddalenie apelacji powódki i w wyniku uwzględnienia apelacji strony pozwanej zmianę wyroku Sądu Rejonowego przez oddalenie powództwa w całości.

Jako okoliczność uzasadniającą rozpoznanie kasacji skarżący wskazał konieczność dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni art. 87 k.p. z punktu widzenia stosowania tego przepisu w drodze analogii. Zdaniem skarżącego, nie ulega wątpliwości, że art. 87 k.p. z perspektywy wykładni gramatycznej dotyczy jedynie wynagrodzenia za pracę, wprowadzając daleko idącą ochronę wynagrodzenia, polegającą na ustawowym ograniczeniu dopuszczalności potrącenia z wynagrodzenia za pracę, jedynie do sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych, zaliczek pieniężnych udzielonych pracownikowi oraz kar pieniężnych przewidzianych w art. 108 k.p. Według skarżącego, ratio legis przepisu jest oczywista; brak ustawowego ograniczenia możliwości dokonywania przez pracodawcę potrąceń należności z należnego pracownikowi wynagrodzenia rodziłby niebezpieczeństwo, że pracownik pozbawiony byłby środków na utrzymanie i zaspokajanie swoich podstawowych potrzeb. Wątpliwe jest natomiast przyjmowanie szerokiego rozumienia art. 87 § 1 k.p. i w konsekwencji stosowanie go również do nagrody jubileuszowej oraz odprawy emerytalnorentowej, skoro świadczenia te mają charakter incydentalny i w związku z tym w żaden sposób nie można ich określić jako świadczeń stanowiących dla pracownika podstawowe źródło utrzymania. Nagroda jubileuszowa i odprawa emerytalno-rentowa spełniają inne funkcje niż wynagrodzenie za pracę, dlatego też niczym nie jest uzasadnione przykładanie do tak różnych świadczeń tej samej miary. Potrącenie przez pracodawcę przysługujących mu należności z nagrody jubileuszowej i odprawy emerytalno-rentowej nie pozbawia pracownika środków utrzymania, skoro środki te zapewnia już z założenia wynagrodzenie za pracę. Prawdą jest, że dotychczasowe orzecznictwo Sądu Najwyższego (między innymi wyrok z 25 listopada 1982 r., I PRN 118/82, OSNCP 1983 r., z. 7, poz. 102, oraz wyrok z 14 listopada 1996 r., I PKN 3/96 OSNAPiUS 1997 nr 11, poz. 193) i sądów powszechnych (między innymi wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 29 sierpnia 1994 r., III APr 44/94, OSA 1994 nr 10, poz. 79) przyjmuje szerokie stosowanie art. 87 § 1 k.p., jednakże według skarżącego stanowisko prezentowane dotychczas przez judykaturę powinno ulec zmianie. Dodatkowo za przyjęciem kasacji przemawia, zdaniem strony pozwanej, oczywiste naruszenie prawa przez Sąd Okręgowy, który wbrew art. 382 k.p.c. nie orzekł na podstawie materiału zebranego w postępowaniu pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym. Sąd drugiej instancji orzekł, zdaniem skarżącego, w swego rodzaju „próżni”, gdyż w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ani nie przeprowadził na nowo oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, ani też nie przyjął ustaleń Sądu Rejonowego jako swoich. Skarżący odwołał się do ustalonego i jednoznacznego w tej kwestii orzecznictwa Sądu Najwyższego (między innymi wyroku z 23 lutego 1998 r., III CKN 284/97, niepublikowany, wyroku z 26 czerwca 1998 r., II CKN 815/97, niepublikowany, oraz wyroku z 29 lipca 1999 r., II UKN 56/99, OSNAPiUS 2000 nr 22, poz. 829), zgodnie z którym brak ponowienia przez sąd drugiej instancji dowodów zebranych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym stanowi naruszenie art. 382 k.p.c., i które skutkować powinno uchyleniem wyroku wydanego w postępowaniu apelacyjnym.

Czytaj także

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
PPK dla pracownika24.90 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

REWOLUCJA W DOKUMENTACJI PRACOWNICZEJ 2019

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

TaxCorner

TaxCorner - Kancelaria Doradcy Podatkowego Artur Ratajczak jest młodą, prężnie rozwijającą się firmą doradztwa podatkowego. Świadczymy usługi doradcze, wykorzystując swoją wiedzę i doświadczenie oferujemy usługi najwyższej jakości.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »