Czy nienależne wpłaty do PPK zwracane są finansującemu daną wpłatę?

• Nienależne wpłaty do PPK są zwracane finansującemu daną wpłatę
• Zwrot nienależnych wpłat do PPK
• Zwrot w wyższej lub niższej wysokości

Nienależne wpłaty do PPK są zwracane finansującemu daną wpłatę

Do PPK można „zapisać” tylko osoby zatrudnione w rozumieniu ustawy o PPK. Są to np. pracownicy (z wyjątkiem m.in. młodocianych) lub zleceniobiorcy, podlegający z tytułu tego zlecenia obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. Od wynagrodzenia uczestnika PPK, który nie złożył deklaracji o rezygnacji, są obliczane i pobierane wpłaty do PPK, stanowiące określony procent jego „wynagrodzenia”, które - w uproszczeniu - stanowi podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Wpłaty do PPK dokonane z naruszeniem tych regulacji są wpłatami nienależnymi. Pracodawca powinien poinformować o zaistniałej sytuacji instytucję finansową, która - po otrzymaniu tej informacji - zwróci środki pochodzące z nienależnych wpłat do PPK finansującemu daną wpłatę.

Zwrot nienależnych wpłat do PPK

Po otrzymaniu informacji, że wpłaty do PPK były nienależne, instytucja finansowa odkupuje/umarza jednostki uczestnictwa/jednostki rozrachunkowe nabyte/przeliczone za nienależne wpłaty (nie wymaga to złożenia żądania odkupienia/umorzenia tych jednostek przez uczestnika PPK). Instytucja finansowa zwraca środki pochodzące z nienależnych wpłat do PPK finansującemu daną wpłatę. Na rachunek bankowy podmiotu zatrudniającemu zostają przekazane środki pochodzące z wpłat sfinansowanych przez ten podmiot, a jeżeli instytucja finansowa nie zna numeru rachunku bankowego uczestnika PPK - także środki pochodzące z wpłat sfinansowanych przez tego uczestnika. W takim przypadku podmiot zatrudniający ma obowiązek niezwłocznie, nie później niż w terminie 5 dni roboczych, licząc od dnia otrzymania tej kwoty, przekazać ją uczestnikowi PPK.

Zwrot w wyższej lub niższej wysokości

W miesiącu otrzymania zwrotu nienależnie wpłaconych środków do PPK, sfinansowanych przez pracodawcę, podmiot ten powinien - odpowiednio na podstawie art. 22 ust. 7c ustawy o PIT albo art. 15 ust. 4i ustawy o CIT - rozliczyć koszty uzyskania przychodów z tytułu wpłat dokonanych do PPK, sfinansowanych przez pracodawcę (które to wpłaty wcześniej zostały zaliczone przez niego do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 6bc ustawy o PIT albo art. 15 ust. 4ga ustawy o CIT, poprzez zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów w danym miesiącu lub zwiększenie przychodów o całość kwoty wpłat sfinansowanych przez pracodawcę. Nadwyżka otrzymanego zwrotu z instytucji finansowej, ponad łączną kwotę nienależnie dokonanych wpłat sfinansowanych przez podmiot zatrudniający, jest przychodem tego podmiotu, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT albo art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Zwrot otrzymany przez uczestnika PPK - do wysokości pobranej z jego środków przez podmiot zatrudniający, tytułem wpłat do PPK finansowanych przez uczestnika - nie jest dla niego przychodem w rozumieniu ustawy o PIT (niezależnie od tego, czy uczestnik PPK otrzymał zwróconą kwotę bezpośrednio od instytucji finansowej czy za pośrednictwem podmiotu zatrudniającego). Natomiast nadwyżka ponad tę kwotę stanowi przychód uczestnika PPK, który należy zaliczyć do źródła przychodów z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT - inne źródła. Przychód ten płatnik (instytucja finansowa) wykazuje w części F informacji PIT-11, a podatnik obowiązany jest rozliczyć w zeznaniu rocznym.