| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Zaświadczenie ZUS Rp-7 - kiedy należy je wydać

Zaświadczenie ZUS Rp-7 - kiedy należy je wydać

Na wniosek pracownika pracodawca ma obowiązek wystawić zaświadczenie o jego zarobkach na druku ZUS Rp-7. W jakich innych przypadkach, pracodawca musi wystawić zaświadczenie?

Kiedy zaświadczenie nie jest potrzebne

Po wejściu w życie reformy emerytalnej od 1 stycznia 1999 r. ZUS ewidencjonuje na indywidualnych kontach osób ubezpieczonych dane o podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Zasady tej ewidencji przewidują jednak przypisywanie tej podstawy do miesiąca, w którym dany składnik wynagrodzenia został wypłacony. Przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczeń emerytalno-rentowych ZUS przyporządkowuje zaś poszczególne składniki przychodu pracownika do roku, za który przysługują (np. wynagrodzenie za grudzień wypłacone w styczniu następnego roku uwzględnia się w przychodzie grudniowym). Dlatego też pracodawcy zobowiązani są poświadczać pracownikom wynagrodzenia również za lata przypadające po 1998 roku - zawsze dla celów przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy oraz emerytury obliczanej według tzw. starych zasad. Poświadczenia te nie zawsze są jednak istotne przy ubieganiu się pracownika o emeryturę z systemu zreformowanego, a więc obliczaną według nowych zasad. Jest ona obliczana dla osób urodzonych po 31 grudnia 1948 r. i stanowi wynik podzielenia podstawy jej obliczenia przez średnie dalsze trwanie życia właściwe dla wieku przejścia na to świadczenie. Na podstawę obliczenia emerytury składa się:

  • zwaloryzowany kapitał początkowy (za okres przypadający przed 1 stycznia 1999 r.) oraz
  • suma zwaloryzowanych składek emerytalnych zgromadzonych na koncie ubezpieczonego oraz środków zewidencjonowanych na subkoncie (z pewnymi wyjątkami, kiedy środki te nie są uwzględniane np. przy ustalaniu wysokości wcześniejszej emerytury) za okres przypadający po 31 grudnia 1998 r.

Na bardzo podobnych zasadach obliczana jest emerytura pomostowa oraz nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, a więc świadczenia przyznawane w systemie zreformowanym osobom, które pracowały w szczególnych warunkach lub przy pracach o szczególnym charakterze, a także nauczycielom.

Sposób obliczenia nowej emerytury skutkuje tym, że osoba ubiegająca się o to świadczenie musi przedłożyć dokumenty potwierdzające uzyskiwane wynagrodzenia wyłącznie wtedy, kiedy podlegała ubezpieczeniu społecznemu przed 1 stycznia 1999 r. - dla celów ustalenia kapitału początkowego. Jeśli natomiast wnioskodawca rozpoczął pracę dopiero po 1998 r., ZUS obliczy mu nową emeryturę, emeryturę pomostową lub nauczycielskie świadczenie kompensacyjne wyłącznie na podstawie stanu indywidualnego konta ubezpieczonego.

Jednak i od tej zasady przewidziany jest wyjątek. Dotyczy on emerytur obliczanych według tzw. mieszanych zasad, tj. w określonej części po staremu (w oparciu o wynagrodzenia z wybranych lat kalendarzowych) oraz częściowo według nowych zasad (tj. w oparciu o stan konta ubezpieczonego). Mieszany sposób obliczenia wysokości emerytury dotyczy osób które:

  • wiek emerytalny (powszechny lub uprawniający do wcześniejszej emerytury na podstawie art. 184 ustawy emerytalnej) ukończyły w latach 2009-2014 oraz
  • nie przystąpiły do OFE (lub zgłosiły wniosek o przekazanie środków zgromadzonych w OFE, za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa).

W zależności od roku ukończenia wieku emerytalnego emerytura powszechna lub wcześniejsza stanowi dla tych osób określony procent świadczenia obliczonego według starych oraz według nowych zasad (np. dla osób, które wiek emerytalny ukończyły w latach 2013-2014 - odpowiednio 20% według starych zasad i 80% według nowych). Fakt, że wysokość emerytury mieszanej zależy częściowo od wysokości wynagrodzeń (zarówno uzyskanych w latach przypadających przed 1999 r., jak i po 1998 r.), pracodawca zatrudniający pracownika ubiegającego się o to świadczenie zobowiązany jest mu wystawić zaświadczenie potwierdzające uzyskiwane wynagrodzenia w poszczególnych latach zatrudnienia.

Reasumując, można stwierdzić, że osoby urodzone po 31 grudnia 1948 r., które do końca 2014 r. nie osiągnęły powszechnego wieku emerytalnego i nie spełniają warunków wymaganych do przyznania wcześniejszej emerytury obliczanej na tzw. starych zasadach (np. emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, emerytury nauczycielskiej czy też emerytury górniczej) nie muszą przedkładać w ZUS zaświadczenia o wynagrodzeniu za okres przypadający po 31 grudnia 1998 r. Emerytura dla tych osób zostanie bowiem ustalona w całości według nowych zasad, a więc nie będzie uzależniona od wysokości zarobków uzyskanych w poszczególnych latach kariery zawodowej przypadających po 1998 roku. Osoby te, jeśli pracowały przed 1 stycznia 1999 r. muszą natomiast przedłożyć zaświadczenie potwierdzające uzyskane w tym czasie wynagrodzenia (ZUS Rp-7) w celu ustalenia kapitału początkowego, stanowiącego jeden ze składników podstawy obliczenia nowej emerytury.

Należy jednak podkreślić, że nawet wtedy, gdy zaświadczenie o wynagrodzeniu nie jest konieczne do obliczenia przez ZUS wysokości świadczenia, pracownik może i tak zażądać od pracodawcy sporządzenia takiego zaświadczenia, a pracodawca nie może mu tego odmówić (art. 125a ust. 3 ustawy emerytalnej). Nie ma w tym przypadku znaczenia, do jakich celów pracownikowi potrzebne jest takie zaświadczenie i czy posłuży ono do obliczenia przez ZUS wysokości emerytury lub renty.

Anna G. urodziła się w grudniu 1953 r. Powszechny wiek emerytalny przewidziany dla kobiet urodzonych w IV kwartale 1953 r. (60 lat i 4 miesiące) ukończyła w kwietniu 2014 r. Dotychczas nie wystąpiła z wnioskiem o emeryturę (ani też o ustalenie kapitału początkowego z tytułu pracy przed 1999 r.), ale zamierza to zrobić w sierpniu 2017 r. Emerytura, którą przyzna ZUS, będzie mogła być obliczona w całości według nowych zasad albo częściowo po nowemu i częściowo według starych zasad, w zależności od tego, co będzie dla pani Anny korzystniejsze. W tym celu zamierza zwrócić się do pracodawcy o wystawienie zaświadczenia potwierdzającego zarobki uzyskane zarówno przed 1 stycznia 1999 r., jak i po 31 grudnia 1998 r. Pracodawca zobowiązany będzie wystawić taki dokument.

Pan Marek urodził się w styczniu 1953 r. Powszechny wiek emerytalny (od 1 października 2017 r. - 65 lat dla mężczyzn) ukończy w styczniu 2018 r. W 2012 r. zgłosił wniosek o ustalenie kapitału początkowego i na jego podstawie ZUS go ustalił. Obecnie Pan Marek zwrócił się do pracodawcy o wystawienie zaświadczenia potwierdzającego zarobki z lat 2007-2016 w celu obliczenia emerytury, która mu będzie przysługiwała z tytułu ukończenia powszechnego wieku emerytalnego. Pracodawca powinien przekonać pracownika, że takie zaświadczenie nie będzie potrzebne do obliczenia wysokości emerytury, gdyż ZUS ma wiedzę o wysokości tych zarobków. Jeśli jednak pracownik nie przyjmie tej argumentacji, pracodawca będzie musiał spełnić żądanie pracownika, wystawiając druk ZUS Rp-7.

PODSTAWA PRAWNA:

  • art. 15, art. 25-26, art. 53, art. 125, art. 125a, art. 183 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 887; ost. zm. Dz.U. z 2017 r. poz. 715),

  • § 21 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (Dz.U. Nr 237, poz. 1412).

Czytaj także

Narzędzia kadrowego

POLECANE

DOKUMENTACJA PRACOWNICZA 2019

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Eksperci portalu infor.pl

Mariański Group

Profesjonalizm & Pasja

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »