Kategorie

Postanowienie SN z dnia 29 maja 2006 r. sygn. I UK 314/05

Dopuszczalna jest skarga kasacyjna (art. 3981 § 1 k.p.c.) na postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające odwołanie od decyzji organu rentowego na podstawie art. 4779 § 31 k.p.c.

Dopuszczalna jest skarga kasacyjna (art. 3981 § 1 k.p.c.) na postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające odwołanie od decyzji organu rentowego na podstawie art. 4779 § 31 k.p.c.

Przewodniczący SSN Jerzy Kwaśniewski

Sędziowie: SN Józef lwulski (sprawozdawca)

SA Romualda Spyt

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 maja 2006 r. sprawy z odwołania Bolesława S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w O. o rentę socjalną na skutek skargi kasacyjnej ubezpieczonego od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 29 lipca 2005 r. [...]

oddalił skargę kasacyjną i zasądził od Skarbu Państwa (Sąd Apelacyjny w Białymstoku) na rzecz adwokata Jerzego D. kwotę 120 zł tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie

Reklama

Postanowieniem z dnia 29 lipca 2005 r. [...] Sąd Apelacyjny w Białymstoku w sprawie z wniosku Bolesława S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Olsztynie o rentę socjalną oddalił zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Olsztynie z dnia 30 czerwca 2005 r. [...], odrzucające odwołanie wnioskodawcy od decyzji ZUS Oddziału w O. z dnia 6 czerwca 2005 r.

Reklama

Sąd Apelacyjny stwierdził, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił odwołanie wnioskodawcy, gdyż z art. 4779 § 31 k.p.c. wynika, iż sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczenia społecznego, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Wnioskodawca złożył odwołanie od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty socjalnej. Podstawę decyzji stanowiło orzeczenie lekarza orzecznika ZUS, który uznał wnioskodawcę za osobę częściowo niezdolną do pracy. Konieczną przesłanką nabycia prawa do renty socjalnej jest natomiast ustalenie całkowitej niezdolności do pracy (art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, Dz.U. Nr 135, poz. 1268 ze zm.). Wnioskodawca nie wniósł sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a jego odwołanie opiera się wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Odwołujący się uważa bowiem, że jest całkowicie niezdolny do pracy. Ustalenie stopnia niezdolności do pracy jest elementem orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, co wynika z art. 14 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.). Według Sądu Apelacyjnego, skoro wnioskodawca nie wniósł sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, a jego odwołanie oparte jest wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia, to Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił odwołanie.

Od postanowienia Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wniósł ubezpieczony, który zarzucił naruszenie: 1) art. 45 Konstytucji RP, art. 4779 § 31 i art. 382 k.p.c, przez uznanie, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił odwołanie z uwagi na niezłożenie sprzeciwu do komisji lekarskiej, gdy tymczasem skarżący nie przedstawiał żadnych zarzutów wobec orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, a jedynie nie zgadzał się z decyzją ZUS; 2) art. 227 i 233 k.p.c, przez nieuwzględnienie wszystkich dowodów, w tym nieprzeprowadzenie dowodu na istnienie niezdolności do pracy na podstawie innego tytułu niż orzeczenie lekarza orzecznika ZUS; 3) art. 5 k.p.c, przez nieudzielenie skarżącemu pouczenia o konieczności uzyskania zaświadczenia o niepełnosprawności, a więc w innym postępowaniu niż przed orzecznikiem ZUS i komisją do spraw inwalidztwa. W uzasadnieniu podstaw kasacyjnych skarżący podniósł, że Sąd Apelacyjny nie zwrócił uwagi na to, iż ubezpieczony nie kwestionował orzeczenia lekarza orzecznika a jedynie chciał zmiany decyzji ZUS i przyznania mu renty. Przepisy umożliwiające otrzymanie renty socjalne są „dwutorowe". Z jednej strony, podstawą jest ustawa o rentach socjalnych przewidująca przesłankę całkowitej niezdolności do pracy, co ustala lekarz orzecznik ZUS. Z drugiej jednak strony, ustawa o pomocy społecznej zrównuje umiarkowany stopień niepełnosprawności z całkowitą niezdolnością do pracy. Ustalenie przez lekarza orzecznika ZUS, że skarżący jest częściowo niezdolny do pracy, dla „człowieka pokroju" skarżącego niczym nie różni się od umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W tej sytuacji skarżący po otrzymaniu orzeczenia lekarza orzecznika ZUS uznał, że ma takie samo orzeczenie, jakie było podstawą przyznania mu renty socjalnej do 12 czerwca 2005 r. Według ubezpieczonego, Sąd Okręgowy powinien na podstawie art. 5 k.p.c. pouczyć go o wspomnianych „różnicach" albo ustanowić mu pełnomocnika z urzędu. Skarżący uważa, że nie miał obowiązku złożenia sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, gdyż nie miał zamiaru podważania tego orzeczenia, a swego odwołania nie opierał na zarzutach dotyczących niezdolności do pracy. Nie zaskarżył orzeczenia lekarza orzecznika, gdyż nie mógł wiedzieć, że wyłącznie od tej czynności zależeć będzie możność powołania się na argumentację dotyczącą stanu zdrowia. W pouczeniu na druku orzeczenia lekarza orzecznika ZUS jest jedynie wskazanie możliwości wniesienia sprzeciwu. Nie ma natomiast stwierdzenia, że brak jego wniesienia powoduje niemożność oparcia odwołania na zarzutach dotyczących stanu zdrowia. Równoprawny tytuł do stwierdzenia niezdolności do pracy i przyznania renty socjalnej stanowią orzeczenia o stopniu niepełnosprawności i o niezdolności do pracy, a także orzeczenia komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia o zaliczeniu do jednej z grup inwalidów wydane przed dniem wejścia w życie ustawy o rencie socjalnej. Ustawa ta weszła w życie w dniu 1 października 2003 r., natomiast skarżący posiadał orzeczenie z dnia 12 czerwca 2002 r. o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności do dnia 12 czerwca 2005 r. Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm.), całkowita niezdolność do pracy to, zarówno całkowita niezdolność do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach, jak i zaliczenie do I lub II grupy inwalidów albo legitymowanie się znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy rozważyć dopuszczalność skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c., od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie strona, Prokurator Generalny lub Rzecznik Praw Obywatelskich może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skarga ubezpieczonego została wniesiona od postanowienia Sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu odwołania od decyzji organu rentowego. Powstaje wobec tego problem, czy można ją zakwalifikować jako skargę od postanowienia „w przedmiocie odrzucenia pozwu", gdyż tylko w takim przypadku możliwe jest uznanie jej dopuszczalności. Postępowanie w sprawach o świadczenia z ubezpieczenia społecznego w pierwszej fazie toczy się przed organem rentowym i ma charakter postępowania administracyjnego. Od decyzji organu rentowego przysługuje odwołanie do sądu ubezpieczeń społecznych. Wniesienie odwołania rozpoczyna fazę postępowania sądowego, czyli otwiera się wówczas droga sądowa w rozumieniu art. 2 i 199 § 1 pkt 1 k.p.c. Odwołanie od decyzji organu rentowego spełnia funkcję pozwu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 1998 r, II UKN 105/98, OSNAPiUS 1999 nr 16, poz. 529). Dlatego postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji o odrzuceniu odwołania od decyzji organu rentowego należy traktować jako postanowienie „w przedmiocie odrzucenia pozwu" w rozumieniu art. 3981 § 1 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2001 r, II UZ 141/00, OSNAPiUS 2002 nr 19, poz. 472, a także uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2005 r, II PZP 4/05, OSNP 2005 nr 23, poz. 367).

Podniesione w skardze ubezpieczonego zarzuty naruszenia art. 5, 227, 233 i 382 k.p.c. związane ze wskazanym w uzasadnieniu skargi art. 6 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, są nieadekwatne do przedmiotu zaskarżonego postanowienia (nadto, podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów - art. 3983 § 3 k.p.c). Zaskarżone postanowienie dotyczy bowiem dopuszczalności odwołania i Sądy obu instancji nie rozważały zasadności wniosku o rentę socjalną a więc nie oceniały, czy ubezpieczony spełnia przesłanki do uzyskania tego świadczenia. Można tylko zauważyć, że ubezpieczony był uprawniony do renty socjalnej przed wejściem w życie ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (co do zasady 1 października 2003 r). Zgodnie więc z jej art. 26 ust. 2, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, orzeczenia lekarza orzecznika o niezdolności do pracy oraz orzeczenia komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia o zaliczeniu do jednej z grup inwalidów wydane przed dniem wejścia wżycie tej ustawy i uprawniające do renty socjalnej na podstawie ustawy o pomocy społecznej stanowiły podstawę do przyznania renty socjalnej, ale tylko przez okres, na który zostały wydane. Skarżący posiadał orzeczenie stwierdzające umiarkowany stopień niepełnosprawności, ale wydane na okres do dnia 12 czerwca 2005 r. Będąca przedmiotem odwołania decyzja organu rentowego z dnia 6 czerwca 2005 r. dotyczy okresu późniejszego, a więc stwierdzenie przesłanek do renty socjalnej po okresie, na który zostało wydane orzeczenie o niepełnosprawności, powinno nastąpić zgodnie z art. 5 ustawy o rencie socjalnej, czyli przez ustalenie całkowitej niezdolności do pracy dokonanej przez lekarza orzecznika ZUS.

Przedmiotu zaskarżenia dotyczy zarzut naruszenia art. 45 Konstytucji RP (chodzi zapewne o art. 45 ust. 1) oraz art. 4779 § 31 k.p.c. Co do zarzutu naruszenia art. 4779 § 31 k.p.c. rozważenia wymaga w pierwszej kolejności, czy przepis ten w ogóle mógł być zastosowany w postępowaniu dotyczącym renty socjalnej, która nie jest świadczeniem objętym system ubezpieczeń społecznych. Problem ten był już przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego, który w uchwale z dnia 29 listopada 2005 r, II UZP 12/05 (przeznaczona do publikacji w OSNP 2006 nr 17-18), przyjął, że do odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie renty socjalnej stosuje się art. 4779 § 31 k.p.c. W uzasadnieniu tej uchwały Sąd Najwyższy wywiódł w szczególności, że ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 121, poz. 1264) przywrócono dwuinstancyjne orzecznictwo lekarskie w postępowaniu przed organem rentowym. Od dnia 1 stycznia 2005 r. oceny niezdolności do pracy, jej stopnia, trwałości lub przewidywanego okresu, związku przyczynowego z określonymi okolicznościami, ustalenia daty powstania oraz celowości przekwalifikowania zawodowego, dokonuje lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Od orzeczenia lekarza orzecznika osobie zainteresowanej przysługuje sprzeciw do komisji lekarskiej Zakładu, a Prezes Zakładu może zgłosić zarzut wadliwości orzeczenia i przekazać sprawę do rozpatrzenia komisji lekarskiej. Rozpatrując sprzeciw lub zarzut wadliwości, komisja lekarska dokonuje ponownej oceny i rozstrzyga w formie orzeczenia. Orzeczenie lekarza orzecznika, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub co do którego nie zgłoszono zarzutu wadliwości, stanowi dla organu rentowego podstawę do wydania decyzji w sprawie świadczeń przewidzianych w ustawie, do których prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji. Taką samą podstawę stanowi orzeczenie komisji lekarskiej. Odwołanie w sprawie o rentę socjalną rozpoznawane jest według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego (art. 12 ust. 6 ustawy o rencie socjalnej i art. 83 ust. 2 w związku z art. 83 ust. 1, 4 i 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.). Taka sprawa jest więc sprawą o świadczenie, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy (całkowitej) lub niezdolności do samodzielnej egzystencji przez lekarza orzecznika i nie ma przekonujących argumentów na rzecz tezy, że odwołania od jednostek organizacyjnych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawach renty socjalnej są rozpatrywane inaczej niż odwołania w sprawach emerytur i rent.

Wykładni art. 4779 § 31 k.p.c. Sąd Najwyższy dokonał też w uchwale z dnia 10 marca 2006 r, II UZP 17/05 (dotychczas niepublikowana), w której przyjął, że na podstawie art. 4779 § 31 k.p.c, sąd odrzuca odwołanie, w którym ubezpieczony podnosi wyłącznie zarzuty przeciwko orzeczeniu lekarza orzecznika ZUS w kwestiach określonych w art. 14 ust. 1 pkt 1-5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Wątpliwości rozstrzygnięte w tej uchwale wynikały ze spostrzeżenia, że przyjęcie stanowiska o konieczności odrzucenia odwołania w każdym wypadku, gdy merytoryczny zakres jego zarzutów obejmuje którykolwiek z elementów orzeczenia lekarza orzecznika ZUS określonych w art. 14 ust. 1 pkt 1-5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, powoduje, iż ubezpieczony, który po uzyskaniu orzeczenia o niezdolności do pracy, pozostaje w przekonaniu o korzystnym rozstrzygnięciu o prawie do świadczenia i odstępuje od wniesienia sprzeciwu, zostaje pozbawiony możliwości przeniesienia sporu na drogę sądową gdy dopiero po otrzymaniu decyzji organu rentowego uzyskuje wiedzę, że nie spełnił ustawowego warunku niezbędnego do nabycia prawa (tak właśnie było w przypadku skarżącego, według jego twierdzeń). Sąd Najwyższy w uzasadnieniu tej uchwały uznał, że już z brzmienia art. 4779 § 31 k.p.c. jasno wynika, iż ustawa, posługując się ogólnym pojęciem „sprawy o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo uzależnione jest od stwierdzenia niezdolności do pracy", nie przewiduje żadnego przedmiotowego ograniczenia przesłanek tego świadczenia. Oznacza to, że „oparcie odwołania wyłącznie na zarzutach dotyczących orzeczenia lekarza orzecznika" dotyczy każdego orzeczenia, a więc wszystkich kwestii ujętych w art. 14 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, tj. oceny niezdolności do pracy, jej stopnia oraz ustalenia daty powstania niezdolności do pracy, trwałości lub przewidywanego okresu niezdolności do pracy, związku przyczynowego niezdolności do pracy lub śmierci z określonymi okolicznościami, trwałości lub przewidywanego okresu niezdolności do samodzielnej egzystencji oraz celowości przekwalifikowania zawodowego. W każdym z tych wypadków orzeczenie lekarza orzecznika stanowi podstawę do wydania decyzji w sprawie o świadczenie, do którego prawo uzależnione jest od stwierdzenia niezdolności do pracy, niezależnie od tego, czy chodzi wyłącznie o stwierdzenie niezdolności do pracy, czy pozostałe kwestie. Sąd Najwyższy stwierdził, że postępowanie przed lekarzem orzecznikiem ma na celu ustalenie okoliczności związanych z niezdolnością do pracy (niezdolnością do samodzielnej egzystencji). Pojęcie „niezdolność do pracy" jest niewątpliwie pojęciem prawnym, wyznaczającym przesłankę nabycia prawa do świadczenia, lecz z punktu widzenia ochrony uprawnień jest to przede wszystkim okoliczność faktyczna, którą trzeba ustalić. Celem postępowania przed lekarzem orzecznikiem jest nie tylko ustalenie stopnia niezdolności do pracy, czy czasu trwania niezdolności, ale również daty jej powstania. Jeżeli zatem lekarz orzecznik dokonuje tych ustaleń - co znajduje swoje odzwierciedlenie w treści wydawanego przez niego orzeczenia - to również w interesie wnioskodawcy leży, aby były one zgodne z faktami. Postępowanie przed lekarzem orzecznikiem rozstrzyga w zasadzie o przesłankach nabycia prawa do świadczenia. Rozpatrywanie możliwości stosowania art. 4779 § 31 k.p.c. w kontekście kryterium „korzystności" decyzji wydawanej w następstwie orzeczenia lekarskiego nie jest zatem prawidłowe.

Skład Sądu Najwyższego orzekający w niniejszej sprawie poglądy te podziela, a zawierają one ocenę podstawowych zarzutów rozpatrywanej skargi. Lekarz orzecznik ZUS nie uznał skarżącego za całkowicie niezdolnego do pracy. Skarżący nie złożył sprzeciwu od tego orzeczenia. Lekarz orzecznik nie mógł skarżącego pouczyć, że jego orzeczenie spowoduje negatywne rozstrzygnięcie organu rentowego, gdyż wkraczałby w ten sposób w zakres kompetencji tego organu. Skarżący złożył odwołanie od decyzji organu rentowego, ale jej podstawą było orzeczenie lekarza orzecznika, z którego wynikał brak spełnienia przesłanki do uzyskania renty socjalnej. Odwołanie skarżącego do sądu jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących orzeczenia lekarza orzecznika, gdyż ubezpieczony uważa, iż jest całkowicie niezdolny do pracy. Wystąpiły więc wszystkie warunki do zastosowania art. 4779 § 31 k.p.c, do czego zresztą Sąd pierwszej instancji był zobowiązany, gdyż taki jest charakter tego przepisu jako określającego przesłanki otwarcia drogi postępowania sądowego. Skarżący nie został pozbawiony prawa dostępu do sądu (zarzut naruszenia art. 45 ust. Konstytucji RP), gdyż miał możliwość złożenia skutecznego odwołania do sądu, ale przy spełnieniu określonych w ustawie warunków, których jednak nie spełnił.

Z tych względów skarga kasacyjna podlegała oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c.

Chcesz dowiedzieć się więcej, sięgnij po nasze publikacje
KOMPLET: VAT zmiany od 1 lipca 2021 + JPK_VAT +  VAT w e-commerce
KOMPLET: VAT zmiany od 1 lipca 2021 + JPK_VAT + VAT w e-commerce
Tylko teraz
99,00 zł
119,70
Przejdź do sklepu
Źródło: Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Czy ten artykuł był przydatny?
tak
nie
Dziękujemy za powiadomienie
Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania w tym artykule, powiedz jak możemy to poprawić.
UWAGA: Ten formularz nie służy wysyłaniu zgłoszeń . Wykorzystamy go aby poprawić artykuł.
Jeśli masz dodatkowe pytania prosimy o kontakt

Komentarze(0)

Uwaga, Twój komentarz może pojawić się z opóźnieniem do 10 minut. Zanim dodasz komentarz -zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.
    QR Code
    Kadry
    Zapisz się na newsletter
    Zobacz przykładowy newsletter
    Zapisz się
    Wpisz poprawny e-mail

    Obowiązek szczepień dla niektórych grup zawodowych?

    Obowiązek szczepień dla niektórych grup zawodowych może wejść w życie?

    Pracownicy punktów szczepień jak funkcjonariusze publiczni

    Pracownicy punktów szczepień będą traktowani jak funkcjonariusze publiczni. Co to oznacza?

    Zaświadczenie z ZUS ściągniesz z Internetu

    Zaświadczenie o wysokości emerytury lub zasiłku z ZUS można ściągnąć z Internetu. Jak stworzyć elektroniczne potwierdzenie?

    PIP - coraz częstsze kontrole i decyzje

    Kontrole PIP odbywają się coraz częściej. Gdzie jest ich najwięcej? Jakie branże są najczęściej kontrolowane?

    Kalkulator wynagrodzeń Polski Ład - zlecenie 2022

    Kalkulator wynagrodzeń od umów zlecenie w 2022 r. - jak Polski Ład wpłynie na wysokość wynagrodzenia netto przy zleceniu?

    IOSKU: ile masz na koncie w ZUS?

    IOSKU czyli informacja o tym, ile masz na koncie w ZUS. Jak sprawdzić? Ile wyniesie przyszła emerytura?

    Polski Ład - kalkulator wynagrodzeń, umowa o pracę

    Polski Ład - kalkulator wynagrodzeń pozwala obliczyć dla umowy o pracę wysokość pensji netto, zaliczki na podatek dochodowy oraz składki na ubezpieczenie społeczne w 2022 r.

    Lista obecności a ewidencja czasu pracy – różnice

    Lista obecności pracowników - czy jest obowiązkowa? Czy zastępuje ewidencję czasu pracy? Jakie informacje można zamieścić w tych dokumentach kadrowych? Czy można prowadzić je w elektroniczny sposób? Wyjaśniamy w artykule.

    Pracodawca dyskryminuje pracownika - co można zrobić?

    Dyskryminacja w pracy - kiedy można mówić o nierównym traktowaniu pracowników? Co można zrobić, kiedy pracodawca dyskryminuje pracownika?

    Wpłaty do PPK także od wynagrodzenia po ustaniu zatrudnienia

    Wpłaty do PPK nalicza się także od wynagrodzenia wypłaconego uczestnikowi PPK po ustaniu zatrudnienia. Czy nalicza się je od nagrody stanowiącej podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe? Jeśli tak, to w jakiej wysokości procentowej?

    Ile wynosi najniższa krajowa?

    Najniższa krajowa w 2021 i 2022 r. - ile wynosi brutto i netto? Jaka jest stawka godzinowa? Oto kalkulator wynagrodzeń.

    Praca zdalna w Kodeksie pracy - zmiany w projekcie

    Praca zdalna w Kodeksie pracy - jest nowa wersja projektu nowelizacji. Co się zmieni?

    Rejestracja w urzędzie pracy a umowa zlecenie, dzieło, działalność

    Rejestracja w urzędzie pracy - czy bezrobotny może wykonywać pracę na podstawie umowy zlecenia, umowy o dzieło lub prowadzić działalność nierejestrowaną?

    Prezeska, prawniczka, psycholożka - kobiety o feminatywach

    Feminatywy - jakim językiem pisane są oferty pracy? Jak kobiety oceniają żeńskie nazwy stanowisk, np. prezeska, prawniczka, psycholożka? Oto wyniki badania.

    Zezwolenie na pracę sezonową dla cudzoziemca - jak uzyskać [PORADNIK]

    Zezwolenie na pracę sezonową dla cudzoziemca. Od 1 stycznia 2018 roku obowiązują nowe regulacje prawne dotyczące cudzoziemców świadczących prace sezonową. O zezwolenie typu S, czyli na pracę sezonową, mogą ubiegać się pracodawcy, którzy planują zatrudnić obcokrajowców do pracy w rolnictwie, ogrodnictwie lub turystyce.

    Błędy w umowie o pracę - jak je poprawić?

    Błędy w umowie o pracę w zakresie wynagrodzenia i innych świadczeń - jak je poprawić?

    Pracodawcy nie chcą pracy zdalnej [BADANIE]

    Praca zdalna nie jest dla pracodawców najlepszym rozwiązaniem. Prawie wszyscy chcą powrotu do biur. Wprowadzą elastyczne godziny rozpoczęcia i zakończenia pracy.

    Udzielanie zaległego urlopu wypoczynkowego - ustawa o covid-19

    Zaległy urlop wypoczynkowy - jak udzielić zgodnie z ustawą o COVID-19?

    Urząd pracy pomoże zmienić pracę

    Urząd pracy pomoże zmienić pracę i kwalifikacje pracownika. Obecnie skupia się na zatrudnianiu bezrobotnych. Rząd chce rozszerzyć jego kompetencje.

    Utrata pracy i finanse - obawy pracowników

    Utrata pracy i finanse to główne zmartwienia polskich pracowników. Ratują ich jednak deficyty kadrowe.

    Ukąszenie kleszcza a wypadek przy pracy - obowiązki pracodawcy

    Ukąszenie kleszcza - czy to może być wypadek przy pracy? Czy pracodawca zatrudniający pracowników do pracy na świeżym powietrzu ma obowiązek zabezpieczenia ich przed kleszczami?

    Sygnalista w firmie od 17 grudnia 2021 r. - co z ustawą?

    Sygnalista w firmie musi być wdrożony od 17 grudnia 2021 r. Polska musi implementować przepisy unijne do 16 grudnia tego roku. Co z ustawą o sygnalistach?

    Urlop wypoczynkowy - kalkulator

    Urlop wypoczynkowy - kalkulator wymiaru urlopu wypoczynkowego pozwala wyliczyć, ile dni urlopu przysługuje pracownikowi.

    Piloci wycieczek i przewodnicy turystyczni - zwolnienie z ZUS

    Piloci wycieczek i przewodnicy turystyczni mogą składać wnioski o zwolnienie z ZUS za lipiec, sierpień i wrzesień 2020 r. Do kiedy? Jakie warunki należy spełnić?

    Sklepiki szkolne - Tarcza Antykryzysowa

    Sklepiki szkolne - Tarcza Antykryzysowa przyznaje postojowe i zwolnienie z ZUS. Jakie kody PKD? Jakie warunki należy spełnić? Do kiedy złożyć wniosek?