| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Wyrok SN z dnia 7 lutego 2007 r., sygn. I PK 269/06

Wyrok SN z dnia 7 lutego 2007 r., sygn. I PK 269/06

1. Porozumienie rozwiązujące stosunek pracy, które zmierza do wyłączenia automatyzmu prawnego kontynuacji stosunku pracy w przypadku przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę jest nieważne ze względu na sprzeczność z bezwzględnie obowiązującą normą art. 231 § 1 k.p. 2. Zgodnie z art. 231 § 1 k.p. pracodawca przejmujący zakład pracy nie może zmienić warunków pracy pracownika na jego niekorzyść z powodu sa­mego przejęcia zakładu pracy, bez względu na to, czy pracownik wyraża zgodę na taką zmianę.  

W świetle powyższych ustaleń Sąd Rejonowy uznał, że przedmiotem sporu jest przede wszystkim przejście zakładu pracy w trybie art. 231 k.p. na innego pracodawcę i związane z tym uprawnienia pracowników pozostających bez przerwy w za­trudnieniu u nowego pracodawcy. Sąd wskazał, że już wcześniej Sąd Okręgowy w Olsztynie, rozpoznając apelację w innej sprawie przeciwko „P.M.”, wystąpił do Sądu Najwyższego o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, czy spółka ta jest samodziel­nym publicznym zakładem opieki zdrowotnej w rozumieniu art. 4a ustawy o negocja­cyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń. W odpowiedzi, w uchwale z 22 września 2004 r. (I PZP 6/04), Sąd Najwyższy rozstrzygnął, że spółka z o.o. utworzona przez jednostkę samorządu terytorialnego, ma - w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia - status samodzielnego pu­blicznego zakładu opieki zdrowotnej, choćby działalność tę prowadziła przez wewnętrzną jednostkę organizacyjną nazwaną niepublicznym zakładem opieki zdrowot­nej. Z uchwały tej, zdaniem Sądu Rejonowego, wynika konieczność uznania publicz­nego charakteru pozwanej. Sąd podkreślił również, że w wyżej wskazanej sprawie, oraz w kilkudziesięciu innych, Sąd Okręgowy w Olsztynie stwierdził, że „nie może budzić wątpliwości przejęcie w trybie art. 231 k.p. przez „P.M.” spółka z o.o. w E. pra­cowników zatrudnionych przed dniem 1.01.2001 r. w SPZOZ w E.”. W związku z tym, po przedstawieniu dalszych argumentów za tą tezą, Sąd Rejonowy uznał, że powód­ka jest pracownikiem przejętym z SPZOZ przez pozwaną w trybie art. 231 k.p. Po­wódka chciała pracować, dlatego wyraziła zainteresowanie pracą w pozwanej Spółce, a nie odejściem z likwidowanego SPZOZ. Nie można też zapominać, że z art. 231 k.p. nie wynika zakaz wypowiedzenia umowy o pracę przez pracodawcę będącego w trakcie likwidacji, którego zadania przejmuje inny podmiot. SPZOZ mógł zatem zwolnić powódkę i wypłacić jej odprawę, w związku jednak z faktem jej przejęcia przez pozwaną Spółkę nie musiał wypłacać jej odprawy. Zachowanie powódki świadczy, że do dnia rozwiązania stosunku pracy z SPZOZ przyjęła propozycję no­wego pracodawcy-pozwanej Spółki. Gdyby tego nie zrobiła to nie pracowałaby u nowego pracodawcy i wówczas mogłaby mieć roszczenie o wypłatę odprawy. Przejęcie mienia przez nowego pracodawcę nastąpiło przed zawarciem umowy o pracę z powódką, dlatego mogła ona niezwłocznie podjąć pracę na tym samym, co dotych­czas miejscu. W rezultacie pozwaną, jako pracodawcę przejmującego inny zakład pracy, wiążą warunki umów o pracę wynikające z zakładowego systemu wynagra­dzania, obowiązującego w przejmowanym zakładzie. Nie zmienia tego fakt, że wszelkie regulaminy w SPZOZ, co podniesiono w odpowiedzi na pozew, zostały wy­powiedziane przez dyrektora pismem z 29 grudnia 1999 r., doręczonym związkom zawodowym, i akty te przestały obowiązywać w tamtym zakładzie. Zgodnie bowiem z art. 772 § 5 w związku z art. 24113 § 2 k.p, do czasu wprowadzenia nowych warunków wynagradzania i nowych regulaminów, obowiązują dotychczasowe uregulowania. W pozwanej Spółce nie dokonano indywidualnych wypowiedzeń warunków pracy i płacy. Zostały one dokonane dopiero w lipcu 2005 r. Rozważając roszczenie o do­datkowe wynagrodzenie roczne za lata 2001-2004 Sąd Rejonowy uznał, że skoro powódka złożyła pozew 31 marca 2005 r., to zachowała termin do wystąpienia o te świadczenia. Pracodawcę powódki obowiązywał początkowo Regulamin Zakładowego Funduszu Nagród Zespołu Opieki Zdrowotnej w E., oparty na przepisach ustawy z dnia 10 lipca 1985 r. o rocznych nagrodach z zakładowego funduszu nagród w państwowych jednostkach organizacyjnych niebędących przedsiębiorstwami. Po jego przekształceniu w SP ZOZ wprowadzono aneks nr 2 do tego regulaminu, dokonujący zmian i dostosowujący brzmienie regulaminu do przepisów ustawy z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej oraz ustalający, że regulamin w takim brzmieniu obowiązuje od 1 stycz­nia 1998 r. Na tej podstawie pracownicy otrzymali dodatkowe wynagrodzenie roczne za rok 1998. Od 1999 r. SPZOZ w E., powołując się na aneks nr 3 do regulaminu, który uzależniał wypłatę dodatkowego wynagrodzenia rocznego od uzyskania zysku, przestał wypłacać dodatkowe wynagrodzenie roczne. Zdaniem Sądu, wprowadzenie takiego postanowienia do regulaminu wymagało jednoczesnego wypowiedzenia w tym zakresie umów o pracę, gdyż uprawnienie do dodatkowego wynagrodzenia rocznego wynikało już wówczas z treści stosunku pracy. Powódce jednak nie doko­nano w tym zakresie wypowiedzenia zmieniającego. Na poparcie swojego stanowi­ska Sąd Rejonowy wskazał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przejęcie w trybie art. 231 k.p. sprawia, że przejmujący ex lege staje się pracodawcą w dotychczasowych stosunkach pracy, nie wyłączając aktów normatywnych obowiązujących poprzedniego pracodawcę i niemających zastosowania wobec no­wego pracodawcy (uchwała Sądu Najwyższego z 16 maja 2001 r., III ZP 9/01, OSNAPiUS 2001 nr 21, poz. 635). Stanowisko to, ma zastosowanie w rozpoznawa­nej sprawie, bowiem choć strony sporządziły nową umowę o pracę, to nie zostały wypowiedziane dotychczasowe uprawnienia powódki nabyte w SPZOZ. W tej sytu­acji nie można domniemywać utraty uprawnień powódki, skoro strony w ogóle się o nich nie wypowiedziały. Drugorzędne wobec tego znaczenie ma to, że władze Spółki nie obiecywały przejętym pracownikom warunków pracy obowiązujących w SPZOZ, żaden z pracowników nie kwestionował warunków pracy w Spółce, a stosunek pracy z poprzednim pracodawcą rozwiązano za porozumieniem stron. Z tych względów Sąd przyjął, że powódka spełnia przesłanki regulaminowe w zakresie prawa do do­datkowego wynagrodzenia rocznego za lata 2002-2004. Z analogicznych przyczyn powódce przysługuje prawo do dodatku stażowego oraz nagrody jubileuszowej, wynikające z regulaminu wynagradzania funkcjonującego w SPZOZ i kształtujące warunki indywidualnych umów o pracę pracowników tego zakładu przejętych przez pozwaną. Prawo do dodatku stażowego powinno być realizowane na podstawie ukształtowanego wolą stron wynagrodzenia, jakie powódka otrzymała w pozwanej Spółce rozpoczynając w niej pracę. Ponadto prawo powódki do nagrody jubileuszo­wej i dodatku stażowego wynika także stąd, że skoro zgodnie z powołaną wcześniej uchwałą Sądu Najwyższego z 22 września 2004 r., pozwana ma status samodziel­nego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, to jej pracownikom przysługuje prawo do tych świadczeń, wynikające z bezwzględnie obowiązujących przepisów art. 62a i 62d ustawy z 30 sierpnia 1991 r. Pozwana skutecznie podniosła natomiast zarzut przedawnienia roszczenia. Zgodnie z treścią art. 291 § 1 k.p., roszczenia ze stosun­ku pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Z uwagi na powyższe Sąd oddalił roszczenie powódki w pozostałym zakresie (co do roszczeń za okres do lutego 2002). W zakresie odsetek od roszczeń powódki Sąd uznał, że może się ona ich domagać od momentu otrzymania przez pozwaną Spółkę odpisu pozwu.

Czytaj także

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Potrącenia komornicze i administracyjne z wynagrodzeń69.30 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS 2020

reklama

Ostatnio na forum

Wszystko co musisz wiedzieć o PPK

Eksperci portalu infor.pl

Konrad Gurbała

Specjalista z zakresu szkoleń i rozwoju pracowników, właściciel firmy Nowe Modele Biznesowe – outsourcingu działu szkoleń.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »