| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Zmiana pracodawcy - o czym pracownik musi pamiętać

Zmiana pracodawcy - o czym pracownik musi pamiętać

Niezależnie od pełnionej funkcji, powierzonego stanowiska, pracownik w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy ma określone obowiązki, o których nie warto zapominać ze względu na uprawnienia, które przysługują pracownikowi na mocy tychże przepisów prawa pracy.

Urlop wypoczynkowy naliczany proporcjonalnie

Kolejną kwestią, o której pracownicy często zapominają jest to, że liczba wykorzystanych dni urlopu wypoczynkowego u poprzedniego pracodawcy ma znaczący wpływ na liczbę przysługującego pracownikowi urlopu wypoczynkowego u następnego pracodawcy pod warunkiem, że zmiana pracy nastąpiła w tym samym roku kalendarzowym.

Pracownik jest zobowiązany do dostarczenia nowemu pracodawcy przede wszystkim ostatniego świadectwa pracy, dzięki czemu pracodawca może prawidłowo ustalić np. wymiar urlopu wypoczynkowego lub prawo do wynagrodzenia chorobowego.

Pracownik nabył prawo do wyższego wymiaru urlopu wypoczynkowego, czyli do 26 dni urlopu. W okresie zatrudnienia od 01.01.2016 do 31.05.2016 wykorzystał 13 dni urlopu wypoczynkowego, czyli o 2 dni więcej aniżeli przysługiwałoby mu dni urlopu wynikających z przeliczenia wymiaru urlopu w stosunku do przepracowanych przez pracownika miesięcy: (26 dni urlopu w skali roku:12 miesięcy) x 5 miesięcy (od stycznia do maja) = 11 dni urlopu wypoczynkowego. Fakt wykorzystania 13 dni urlopu wypoczynkowego w 2016 roku został wykazany w świadectwie pracy, które pracownik dostarczył nowemu pracodawcy. Pracownik został zatrudniony ponownie od 01.06.2016 do 31.05.2017 r. Pracownik nie może nabyć prawa do 16 dni urlopu wypoczynkowego, jak wynika z wyliczenia: (26 dni urlopu w skali roku :12 miesięcy) x 7 miesięcy (od czerwca do grudnia). Pracodawca może udzielić pracownikowi co najwyżej 13 dni urlopu wypoczynkowego, ponieważ łączny wymiar urlopu wypoczynkowego w roku kalendarzowym nie może przekroczyć 20 lub 26 dni urlopu wypoczynkowego zależnego od tzn. stażu urlopowego.

Pracownik powinien pamiętać, że jeśli u poprzedniego pracodawcy wykorzysta wyższy niż przysługujący mu z tytułu czasowego zatrudnienia wymiar urlopu wypoczynkowego to automatycznie u nowego pracodawcy, u którego rozpoczyna pracę w tym samym roku kalendarzowym będzie miał prawo do proporcjonalnie niższego wymiaru urlopu wypoczynkowego do końca roku.

Prawo do wynagrodzenia chorobowego

Pracownik nabywa prawo do wynagrodzenia chorobowego wypłacanego przez pierwsze 33 dni (lub 14 dni w przypadku pracowników, którzy ukończyli 50 rok życia) w roku kalendarzowym z tytułu orzeczonej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą lub odosobnieniem w związku z chorobą zakaźną po 30 dniach nieprzerwanego podlegania ubezpieczeniu chorobowemu. Do tego okresu wyczekiwania na prawo do zasiłku chorobowego wlicza się jednak poprzednie okresy ubezpieczenia chorobowego, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni lub była spowodowana urlopem wychowawczym, urlopem bezpłatnym albo odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego.

Od pierwszego dnia ubezpieczenia chorobowego prawo do zasiłku chorobowego przysługuje:

1) absolwentom szkół lub szkół wyższych, którzy zostali objęci ubezpieczeniem chorobowym lub przystąpili do ubezpieczenia chorobowego w ciągu 90 dni od dnia ukończenia szkoły lub uzyskania dyplomu ukończenia studiów wyższych;

2) jeżeli niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem w drodze do pracy lub z pracy;

3) ubezpieczonym obowiązkowo, którzy mają wcześniejszy co najmniej 10-letni okres obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego – który należy udokumentować przedłożeniem do pracodawcy odpowiednich dokumentów, m.in. świadectw pracy,

4) posłom i senatorom, którzy przystąpili do ubezpieczenia chorobowego w ciągu 90 dni od ukończenia kadencji.

Pracownik, który nie przedłoży do pracodawcy świadectwa pracy od ostatniego pracodawcy, z którym umowa rozwiązała się w terminie nieprzekraczającym 30 dni do momentu ponownego zatrudnienia, musi liczyć się z tym, że jeśli zachoruje w terminie 30 dni od daty zatrudnienia nie otrzyma za ten czas wynagrodzenia za czas choroby.

Pracownik wykonywał pracę w okresie od 01.01.2016 do 31.12.2016 r. Umowa o pracę rozwiązała się z upływem czasu, na który została zawarta. Pracownik został zatrudniony na podstawie umowy o pracę w dniu 9 stycznia 2017 r. Pracownik stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w okresie od 16 do 20 stycznia 2017, niestety nie dostarczył pracodawcy świadectwa pracy z poprzedniego zakładu pracy. Pracodawca nie ma podstaw do tego, aby wypłacić pracownikowi wynagrodzenie chorobowe za ten czas, ponieważ nie upłynął jeszcze 30 dniowy tzn. okres wyczekiwania. Pracodawca będzie musiał uznać tę nieobecność jako usprawiedliwioną, niepłatną nieobecność. Gdyby pracownik dostarczył do zakładu pracy świadectwo pracy od poprzedniego pracodawcy, pracownik miałby prawo do wynagrodzenia chorobowego za czas choroby.

Pracownicy często traktują wszelkie formalności związane z zatrudnieniem po macoszemu często nie mając świadomości, że działają na swoją niekorzyść.

Warto starannie wypełniać wszelkie dokumenty, które są wymagane przepisami prawa. Ponadto bardzo ważne jest, aby dostarczyć pracodawcy wszystkie dokumenty, o które pracodawca prosi w celu ustalenia uprawnień pracowniczych. Pracownik powinien również pamiętać o dokładnym zapoznaniu się z regulaminami obowiązującymi w danym zakładzie pracy, zwłaszcza z regulaminem pracy i wynagradzania, jeśli taki u pracodawcy funkcjonuje. Warto znać swoje prawa i obowiązki.

Sprawdź: Wskaźniki i stawki

Podstawa prawna:

- Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.2016.1534 t.j. z dnia 2016.09.23),

- Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U.2016.1666 t.j. z dnia 2016.10.12),

- Ustawa z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz.U.1990.54.310 z dnia 1990.08.17),

- Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U.2015.1881 t.j. z dnia 2015.11.16),

- Ustawa z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz.U.2016.1510 t.j. z dnia 2016.09.20),

- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz.U.1997.90.557 z dnia 1997.08.05),

- Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U.2016.1726 t.j. z dnia 2016.10.20),

- Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o służbie zastępczej (Dz.U.2016.1811 t.j. z dnia 2016.11.04),

- Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 1975 r. w sprawie uprawnień pracowniczych osób wykonujących pracę nakładczą (Dz.U.1976.3.19 z dnia 1976.01.20).

Czytaj także

Narzędzia kadrowego

POLECANE

KODEKS PRACY 2019

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Eksperci portalu infor.pl

Tomasz Szymański

Doradca podatkowy z Departamentu Kontroli Podatkowych Mariański Group Kancelaria Prawno-Podatkowa

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »