| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > BHP > Ochrona indywidualna > Wyrok SN z dnia 11 maja 2006 r., sygn. I PK 191/05

Wyrok SN z dnia 11 maja 2006 r., sygn. I PK 191/05

Pracownik może powstrzymać się od wykonywania pracy tylko w przy­padku łącznego wystąpienia przesłanek określonych w art. 210 § 1 k.p. (wa­runki pracy nie odpowiadają przepisom bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia pracownika).  

Wykładnia przepisu art. 52 § 1 k.p. prowadzi do wniosku, że podstawą rozwiązania umowy o pracę w tym trybie może być tylko naruszenie podstawowych obo­wiązków pracowniczych i to w sposób ciężki, a więc subiektywnie zawiniony, przy czym ocenę stopnia i rodzaju winy pracownika należy odnieść nie tylko do samego naruszenia obowiązku pracowniczego, ale także do naruszenia lub zagrożenia inte­resów pracodawcy (por. wyrok z dnia 19 marca 1998 r., I PKN 570/97, OSNAPiUS 1999 nr 5, poz. 163). Z ustaleń Sądów obu instancji wynika, że powód mimo braku stosownego certyfikatu znał ekspertyzy dotyczące braku zagrożenia dla życia i zdro­wia przy pracy na użytkowanym sprzęcie. Jego zachowanie polegające na nieprzyj­mowaniu powyższych opinii do wiadomości i w konsekwencji na odmowie świadczenia pracy przy użyciu tego sprzętu należy zakwalifikować jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. Bezprawne zachowanie powoda, nace­chowane złą wolą, godziło w istotny interes pracodawcy. Naruszenie tego interesu było subiektywnie zawinione i uzasadniało rozwiązanie umowy o pracę w trybie art. 52 § 1 k.p.

Natomiast uzasadniony jest zarzut naruszenia art. 80 k.p. - ale już nie w związku z art. 210 § 3 k.p. Sąd Apelacyjny zaakceptował rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w zakresie roszczenia dotyczącego wynagrodzenia za pracę za czas po­wstrzymywania się od świadczenia pracy wychodząc z trafnego założenia, że nie ma w tej sprawie zastosowania art. 217 § 3 k.p. Natomiast nie dokonał żadnych ustaleń odnośnie podnoszonego przez powoda w całym postępowaniu - także w apelacji - faktu, że mimo gotowości nie wykonywał pracy dlatego, że nie miał sprzętu kompute­rowego, zabezpieczonego do badań przez Prokuraturę Rejonową, a pracodawca nie udostępnił mu innego narzędzia pracy. W myśl art. 80 k.p. wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną. Za czas niewykonywania pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko wówczas, gdy przepisy prawa pracy tak stanowią. Z kolei zgodnie z art. 81 § 1 k.p. pracownikowi za czas niewykonywania pracy, jeżeli był gotów do jej wykonywania, a doznał przeszkód z przyczyn dotyczących praco­dawcy, przysługuje wynagrodzenie. Wobec niewyjaśnienia kwestii, czy istotnie po­wód w spornym okresie, tj. od 1 kwietnia 2002 r. do 20 czerwca 2002 r., był gotów do wykonywania pracy, lecz nie mógł jej świadczyć z przyczyn leżących po stronie pra­codawcy, zaskarżony wyrok podlega uchyleniu w zakresie roszczenia o wynagro­dzenie za pracę w okresie od 1 kwietnia 2002 r do 20 czerwca 2002 r. Natomiast w pozostałej części skarga podlega oddaleniu jak bezzasadna.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na mocy art. 39814 k.p.c. i art. 39815 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 108 § 2 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c.

 

Czytaj także

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
INFORLEX Kadry Płace i HR285.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

KORONAWIRUS A PRAWO PRACY

reklama

Ostatnio na forum

Wszystko co musisz wiedzieć o PPK

Eksperci portalu infor.pl

Anna Dylewska

Prawnik w kancelarii e|n|w|c

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »