| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Zatrudnienie > Umowa o pracę > Zmiany w umowach na czas określony 2016 - kiedy i jak stosować wyjątki

Zmiany w umowach na czas określony 2016 - kiedy i jak stosować wyjątki

Od 22 lutego 2016 r. przepisy odnoszące się do umów na czas określony zawierają limity czasowe oraz ilościowe, co oznacza, ze pracodawcy mogą zawrzeć maksymalnie trzy umowy o pracę na czas określony, na okres nieprzekraczający łącznie 33 miesięcy. Jednakże od tych zasad obowiązują również wyjątki. Jak i kiedy je stosować?

6. Obiektywne przesłanki

Ostatnie z wyłączeń – dotyczące obiektywnych przesłanek leżących po stronie pracodawcy – jest najmniej konkretne. Dlatego warto wyjaśnić je w odniesieniu do konkretnych sytuacji.

PRZYKŁAD

Tylko po stronie pracodawcy

Zatrudniliśmy pracownika, który za 3,5 roku osiągnie wiek emerytalny. Zgodnie z jego oświadczeniem bezpośrednio po osiągnięciu tego wieku będzie chciał zakończyć zatrudnienie i przejść na emeryturę. Czy w tym przypadku możemy zawrzeć umowę na czas określony na 3,5 roku?

Nie. Wskazana sytuacja nie wiąże się z żadną z przesłanek nielimitowania umów wskazanych w art. 251 par. 4 k.p. Obiektywne okoliczności mają leżeć po stronie pracodawcy, a zatem niestosowania limitów nie można uzasadniać sytuacją pracownika. W powyższym przypadku, zatrudniając pracownika z wyłączeniem limitów, nie można się oprzeć na obiektywnych przesłankach leżących po stronie pracodawcy.

● Projekt unijny lub zamówienie publiczne

Przykładem obiektywnej przesłanki leżącej po stronie pracodawcy będzie konieczność zatrudnienia na okres 4 lat osoby posiadającej określone uprawniania, które w zwykłej działalności danej firmy czy instytucji są niepotrzebne, gdy zatrudnienie to jest związane z realizacją projektu unijnego, umowy zawartej w ramach zamówienia publicznego itp.

Kilka umów na okres próbny - formalności

● Trudności ekonomiczne

Obiektywne okoliczności nie obejmują kwestii niepewności gospodarczej związanej z prowadzoną działalnością. To, że firma ma okresowe trudności ekonomiczne albo że umowy zawarte na realizację usług będących przedmiotem działalności przedsiębiorcy są krótkoterminowe, nie może stanowić przesłanki niestosowania limitów. Wpływ tego rodzaju sytuacji na kwestie pracownicze regulują przepisy o przestoju (art. 81 k.p.) oraz o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (ustawa z 13 marca 2003 r., t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 192 ze zm.).

● Lekarze rezydenci

Obiektywne przesłanki zatrudnienia poza limitami mogą też wynikać wprost z przepisów. Dotyczy to np. lekarzy rezydentów. Lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne w ramach rezydentury na podstawie umowy o pracę zawartej z podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne na czas określony w programie specjalizacji w ramach rezydentury (art. 16h ustawy z 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i dentysty, t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 464 ze zm.). W przypadku przedłużenia okresu trwania rezydentury jednostka organizacyjna prowadząca szkolenie specjalizacyjne zawiera z lekarzem umowę o pracę na czas określony odpowiadający sumie okresów przedłużających szkolenie specjalizacyjne. Jak wynika z załącznika nr 5 do rozporządzenia ministra zdrowia z 2 stycznia 2013 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz.U. poz. 26), najkrótszy czas trwania specjalizacji wynosi nawet 3 lata (w odniesieniu do części specjalizacji dentystycznych). Na mocy obowiązujących przepisów pracodawca musi zaś zawrzeć umowę na okres opiewający na czas jej trwania.

W wyroku z 6 września 2006 r. (sygn. akt I PK 5/05) Sąd Najwyższy wskazał, że umowa ta jest istotnym składnikiem rezydentury stanowiącym jej element pojęciowy. Czas jej trwania został ściśle powiązany z czasem trwania szkolenia specjalizacyjnego w ramach rezydentury. Jest ona zawierana na czas trwania specjalizacji w ramach rezydentury, a w razie przedłużenia tego czasu, prowadząca specjalizację jednostka służby zdrowia ma obowiązek zawarcia dalszej umowy na czas określony odpowiadający okresowi przedłużenia. Regulacja ta wskazuje jasno, że umowa o pracę z rezydentem powinna trwać przez cały okres specjalizacji. Wynika stąd, że w zamiarze prawodawcy umowa o pracę na czas określony jest instrumentem służącym uzyskaniu specjalizacji przez rezydenta i czynnikiem stabilizującym jego status poprzez zagwarantowanie mu pewności zatrudnienia przez cały czas trwania specjalizacji.

Mamy zatem do czynienia z przesłankami w pełni obiektywnie pozwalającymi na niestosowanie limitów z art. 251 k.p.

● Cudzoziemcy

Kolejnym przykładem obiektywnych przesłanek powiązanych z przepisami może być zatrudnienie cudzoziemca. Zgodnie z art. 88e ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 149 ze zm.) zezwolenie na pracę jest wydawane na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata, i może być przedłużane. W związku z uzyskiwaniem zezwoleń na czas określony, zatrudnienie również następuje na podstawie umów o pracę na czas określony. W konsekwencji przy zezwoleniu trzyletnim umowa musi przekraczać 33 miesiące. Jednak nie można mówić o tym, że w tych przypadkach nastąpi skutek w postaci przekształcenia się jej w umowę bezterminową. Upływ czasu, na jaki wydano zezwolenie, wyłącza bowiem możliwość dalszego zatrudnienia tej osoby.

Zadaj pytanie na naszym FORUM!

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Porad Finansowo-Księgowych dr Piotr Rojek Sp. z o.o.

Kancelaria audytorska

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »