| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Zatrudnienie > Inne > Umowa o pracę nakładczą - definicja

Umowa o pracę nakładczą - definicja

Przy zawarciu umowy o pracę nakładczą nie powstaje stosunek pracy. Osobom zatrudnionym na tej podstawie przysługują uprawnienia podob­ne do pracowniczych.

Umowa o pracę nakładczą

Definicja podstawowa

Umowa odrębna od stosunku pracy, na podsta­wie której wykonawca świadczy pracę na rzecz nakładcy.

Zobacz również: Czym jest praca nakładcza?

W prawie pracy

Przy zawarciu umowy o pracę nakładczą nie powstaje stosunek pracy. Osobom zatrudnionym na tej podstawie przysługują uprawnienia podob­ne do pracowniczych.

Przy umowie o pracę nakładczą nie jest koniecz­ne wykonywanie czynności w siedzibie podmio­tu zatrudniającego, a osoba wykonująca pracę nakładczą jest zobowiązana do dostarczania co pewien czas wyników swojej pracy w określone miejsce. Wykonywanie umowy nie wymaga stałe­go nadzoru nakładcy. Zlecający nie może wymagać od chałupnika dyspozycyjności i wykonywania jego poleceń służbowych. Jej cechą charakterystyczną jest to, że nakładca wymaga konkretnego efektu pracy, ale nie wpływa na ustalenie czasu oraz miej­sca wykonania pracy przez wykonawcę. Umowa o pracę nakładczą powinna być zawarta na piśmie. Może zostać zawarta na okres próbny, na czas określony, na czas wykonania określonej pracy lub na czas nieokreślony. Okres próbny nie może przekraczać 3 miesięcy. W umowie o pracę nakładczą należy określić minimalną miesięczną ilość pracy, jaką powinien wykonać chałupnik. Nie powinna zawierać postanowień charakterystycz­nych dla umów o pracę, np. określenia czasu pracy, niezbędne jest jednak wskazanie warunków jej wykonywania. Powinna zawierać terminy i zasady dostarczania materiałów potrzebnych do wykony­wania pracy przez wykonawcę. Jeżeli strony tak postanowią, powinien się znaleźć w niej zapis, że to strona wykonująca pracę ma obowiązek zapewnić sobie materiały i urządzenia potrzebne przy pracy. Gdy nie ma takiego postanowienia, obowiązek ten należy do nakładcy.

Umowa o pracę nakładczą może zostać uznana za umowę o pracę, gdy wykonawca będzie świadczył pracę osobiście, codziennie, w ściśle określonych godzinach, pod nadzorem i w siedzibie nakładcy. Chałupnicy korzystają jedynie z uprawnień pra­cowniczych, które są im przyznane przez przepisy prawne regulujące wykonywanie przez nich pracy i w umowie. Przepisy te odsyłają wprost do niektó­rych przepisów Kodeksu pracy, które powinny być odpowiednio stosowane.

Do osób wykonujących pracę nakładczą należy sto­sować przez analogię odpowiednie przepisy odno­szące się do pracowników w zakresie sposobu prowadzenia akt osobowych. Nakładca powinien założyć i prowadzić akta osobowe wykonawców. Musi bowiem zapewnić przestrzeganie przepisów dotyczących uprawnień osób wykonujących pracę nakładczą, np. w zakresie urlopów wypoczynko­wych czy bhp (badania lekarskie). Dostarczane przez nakładcę surowce, materia­ły, maszyny i inne urządzenia techniczne powin­ny odpowiadać wymaganiom bhp. Jeżeli praca nakładcza jest wykonywana w siedzibie nakładcy, musi on zapewnić wykonawcy warunki bhp zawar­te w Kodeksie pracy. Jeżeli zaś taka praca jest świadczona w mieszkaniu wykonawcy, nakładca nie może powierzać prac, których wykonywanie jest szkodliwe dla zdrowia wykonawcy lub jego współ­mieszkańców.

Artykuł pochodzi z publikacji "Encyklopedia Kadr i Płac"

Książka do nabycia na sklep.infor.pl

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

TECE Sp. z o.o.

Producent i dystrybutor produktów w zakresie techniki sanitarnej i grzewczej.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »