| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wypowiedzenie > Okresy wypowiedzenia > Nowe zasady obliczania okresów wypowiedzenia umów o pracę na czas określony

Nowe zasady obliczania okresów wypowiedzenia umów o pracę na czas określony

Po zmianie przepisów od 22 lutego 2016 r. okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony i umowy o pracę zawartej na czas określony jest uzależniony od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy. Co z wieloletnimi umowami, które zostały zawarte przed 22 lutego 2016 r.?

Problem

Zatrudniamy pracowników na podstawie umów na czas określony. Mają oni wieloletnie okresy zatrudnienia, które przypadają również przed 22 lutego 2016 r., tj. przed nowelizacją przepisów w zakresie wypowiadania umów na czas określony. Jak ustalać długość okresów wypowiedzenia w przypadku umów na czas określony, które zostały zawarte przed tą nowelizacją i trwały w dniu jej wejścia w życie?

Rada

Po zmianie przepisów okresy wypowiedzenia umów na czas określony są uzależnione od stażu pracy u danego pracodawcy i mają taką samą długość jak w przypadku umów na czas nieokreślony. Do okresów wypowiedzenia umów na czas określony trwających 22 lutego 2016 r. zaliczamy jednak tylko okresy zatrudnienia przypadające od dnia wejścia w życie tej nowelizacji. Szczegóły w uzasadnieniu.

Polecamy produkt: Umowy terminowe – jak zawierać i wypowiadać (książka)

Uzasadnienie

Po zmianie przepisów od 22 lutego 2016 r. okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony i umowy o pracę zawartej na czas określony jest uzależniony od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy i wynosi:

● 2 tygodnie, jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 6 miesięcy,

● 1 miesiąc, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 6 miesięcy,

● 3 miesiące, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 3 lata.

Od 22 lutego 2016 r. do okresu zatrudnienia, od którego zależy długość okresu wypowiedzenia umowy o pracę na czas określony, wliczany jest łączny okres pracy u danego pracodawcy. Nie mają w tym przypadku znaczenia przerwy między kolejnymi okresami zatrudnienia pracownika i rodzaj umowy o pracę, na podstawie której pracownik świadczył wcześniej pracę u tego pracodawcy. Oznacza to, że przy ustalaniu długości okresu wypowiedzenia umów o pracę na czas określony zawartych od 22 lutego 2016 r. uwzględnia się wszystkie dotychczasowe okresy zatrudnienia pracownika u danego pracodawcy, a zatem także okresy zatrudnienia przypadające przed 22 lutego br., podobnie jak w przypadku umów o pracę na czas nieokreślony.

Natomiast przy ustalaniu długości okresu wypowiedzenia umów o pracę zawartych na czas określony trwających 22 lutego 2016 r., których wypowiedzenie następuje począwszy od tego dnia, nie uwzględnia się okresów zatrudnienia u danego pracodawcy przypadających przed 22 lutego br. (art. 16 ustawy z 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw). O długości okresu wypowiedzenia będzie zatem decydować okres zatrudnienia u danego pracodawcy liczony od 22 lutego br. Regulacja ta dotyczy wyłącznie umów zawartych przed 22 lutego 2016 r.

Obliczanie nieprzerwanego okresu zatrudnienia

W sprawach nieuregulowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli nie są one sprzeczne z zasadami prawa pracy (art. 300 Kodeksu pracy). Jednak przy obliczaniu terminów wymaganych dla nabywania uprawnień pracowniczych stosuje się tzw. potoczną metodę liczenia, opartą na sposobie obliczania okresów wypowiedzenia.

Okres zatrudnienia na podstawie poszczególnych umów o pracę należy obliczać z uwzględnieniem orzecznictwa sądowego dotyczącego ustalania okresu zatrudnienia pracownika (postanowienie SN z 11 grudnia 2009 r., II PK 223/09):

(...) sposób liczenia terminów określonych w przepisach Kodeksu cywilnego nie ma zastosowania do okresów, od których zależy nabycie uprawnień pracowniczych.

Jeżeli zatem z pracownikiem zawarto kilka umów na czas określony i między nimi występują przerwy, to dla ustalenia okresu zatrudnienia pracownika należy sumować pełne kolejne nieprzerwane miesiące jego zatrudnienia na podstawie takich umów. Przy tym liczeniu trzeba przyjąć, że okres miesiąca upływa w dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada początkowemu dniowi okresu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca. Ustalając okres zatrudnienia pracownika dni „wystające” poza pełne miesiące należy zsumować, przyjmując 30 dni za jeden miesiąc.

Obliczanie przerwanego okresu zatrudnienia

W odniesieniu do obliczania okresu zatrudnienia ustalanego w dniach obowiązuje zasada, że gdy termin jest oznaczony w miesiącach lub latach, a ciągłość terminu nie jest wymagana, za miesiąc uważa się 30 dni, a za rok 365 dni (art. 114 Kodeksu cywilnego). Zatem przy ustalaniu okresu zatrudnienia pracownika, jak już wspominano, dni „wystające” poza pełne miesiące należy zsumować, przyjmując 30 dni za jeden miesiąc.

reklama

Data publikacji:

Autor:

specjalista z zakresu prawa pracy, prawnik, od wielu lat zajmuje się problematyką prawa pracy, autorka wielu publikacji z tej tematyki

Źródło:

Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń

Zdjęcia

Nowe zasady obliczania okresów wypowiedzenia umów o pracę na czas określony
Nowe zasady obliczania okresów wypowiedzenia umów o pracę na czas określony

Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Krajowa Izba Doradców Podatkowych

Samorząd zawodowy doradców podatkowych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »