| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia społeczne > Opłacanie składek > Za kogo opłaca się składki na Fundusz Pracy

Za kogo opłaca się składki na Fundusz Pracy

Składki na Fundusz Pracy opłaca płatnik za osoby, które obowiązkowo podlegają z danego tytułu ubezpieczeniom emerytalno-rentowym. Kto jest zwolniony z opłacania składek na Fundusz Pracy?

Z kilku źródeł

W przypadku gdy ubezpieczony osiąga z kilku źródeł przychody, od których obowiązkowo opłacane są składki na ubezpieczenia emerytalno-rentowe i łącznie ze wszystkich tych źródeł w przeliczeniu na miesiąc podstawa dorówna wysokości płacy minimalnej (lub 80 proc.) lub ją przewyższy, wówczas każdy z płatników odprowadza składki na FP. Limit 80 proc. minimalnego wynagrodzenia dotyczący pracowników w pierwszym roku pracy stosuje się wyłącznie w odniesieniu do pracowników.

Osoba osiągająca przychody od różnych płatników składa stosowne oświadczenie każdemu z nich. Z taką informacją wszyscy płatnicy mogą ustalić obowiązek w zakresie zapłaty składek na FP. [PRZYKŁADY 2, 3 I 4]

Przeliczenie podstawy

Przeliczenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe na okres miesiąca to ustalenie, jaka byłaby ta podstawa, gdyby praca była wykonywana przez pełny miesiąc. W przypadku ustalenia, że wynosiłaby ona co najmniej minimalne wynagrodzenie, składka na FP jest należna. Przeliczenia dokonuje się, gdy co najmniej minimalne wynagrodzenie nie zostało osiągnięte ze względu na nieobecność powodującą zmniejszenie pensji. Tak może być w razie rozpoczęcia/zakończenia zatrudnienia w trakcie miesiąca lub nieobecności spowodowanej chorobą, urlopem bezpłatnym czy wychowawczym albo nieobecnością nieusprawiedliwioną. W przypadku pracownika pełnoetatowego składka zawsze jest należna, gdyż ma on zagwarantowaną płacę minimalną w razie przepracowania pełnego miesiąca.

Przeliczenia na okres pełnego miesiąca nie dokonuje się u pracowników niepełnoetatowych, których przychód stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe jest niższy niż minimalne wynagrodzenie (nie ustala się wysokości hipotetycznej podstawy, gdyby było zatrudnienie na pełny etat). Ponadto przeliczenia podstawy składkowej dokonuje się wyłącznie w celu ustalenia obowiązku opłacania składki na FP za dany miesiąc. Samą składkę nalicza się natomiast od rzeczywistego przychodu. [PRZYKŁADY 5 I 6]

Ważny rzeczywisty przychód

Przy zatrudnieniu na podstawie umowy-zlecenia z reguły nie dokonuje się operacji przeliczenia podstawy w razie wykonywania jej przez niepełny miesiąc. Takie przeliczenie na okres miesiąca jest natomiast uzasadnione w przypadku umów zawieranych na kilka miesięcy, z określonym w umowie wynagrodzeniem za prace w stawce miesięcznej. Oznacza to, że w sytuacji gdy zleceniobiorca wykonywał prace? przez niepełny miesiąc (np. ze względu na rozpoczęcie/zakończenie umowy w trakcie miesiąca, chorobę lub inna nieobecność), za który uzyskał oskładkowany przychód w wysokości niższej od minimalnego wynagrodzenia za pracę, należy ustalić, ile wyniosłaby podstawa wymiaru składki emerytalnej i rentowej, gdyby wykonywał prace przez cały miesiąc. Jeśli tak ustalona wysokość podstawy będzie co najmniej równa kwocie minimalnego wynagrodzenia za pracę, zleceniodawca ma obowiązek opłacenia za wykonawcę składki na FP. Przy innym systemie wynagradzania (stawka godzinowa, akord, prowizja) dla potrzeb ustalenia obowiązku opłacania składki na FP nie przelicza się podstawy. W takiej sytuacji o tym obowiązku decyduje rzeczywista wysokość´ osiągniętego przychodu. [PRZYKŁADY 7 I 8]

Kto jest zwolniony

Składek nie opłaca się m.in. za:

- pracowników młodocianych zatrudnionych w ramach umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego;

- osoby przebywające na urlopach wychowawczych oraz pobierające zasiłek macierzyński;

- zatrudnionych pracowników powracających z urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu rodzicielskiego lub urlopu wychowawczego w okresie 36 miesięcy, począwszy od pierwszego miesiąca po powrocie z danego rodzaju urlopu;

- osoby zatrudnione, które ukończyły 50. rok życia i w okresie 30 dni przed zatrudnieniem pozostawały w ewidencji bezrobotnych powiatowego urzędu pracy – przez okres 12 miesięcy, począwszy od pierwszego miesiąca po zawarciu umowy o pracę;

- pracowników, zleceniobiorców, którzy osiągnęli wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn;

- skierowanych zatrudnionych bezrobotnych, którzy nie ukończyli 30. roku życia – przez okres 12 miesięcy, począwszy od pierwszego miesiąca po zawarciu umowy o pracę.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia kadrowego

POLECANE

REWOLUCJA W EMERYTURACH

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Igor Klimkowski

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od kadry.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK