• 2000 r. - ubezpieczenie w Polsce,
• 2001 r. - ubezpieczenie w Hiszpanii,
• 2002 r. - ubezpieczenie w Hiszpanii,
• 2003 r. - ubezpieczenie w Hiszpanii,
• 2004 r. - ubezpieczenie w Hiszpanii,
• 2005 r. - ubezpieczenie w Hiszpanii,
• 2006 r. - ubezpieczenie w Hiszpanii,
• 2007 r. - ubezpieczenie w Hiszpanii.
Podstawę wymiaru emerytury pana Mariusza ZUS ustali z zarobków, które osiągnął w Polsce, z pominięciem pełnych lat ubezpieczenia za granicą w Czechach i w Hiszpanii. Do podstawy wymiaru ZUS wliczy wynagrodzenie uzyskane w latach 1988-1989, 1991-1996 i 1999-2000. W każdym z tych lat wysokość osiągniętych zarobków ZUS porówna z kwotą rocznych przeciętnych zarobków w Polsce. Sumę wskaźników uzyskanych w poszczególnych latach ZUS podzieli przez 10 (średnia arytmetyczna). Tak uzyskany wskaźnik podstawy wymiaru zostanie pomnożony przez aktualną kwotę bazową. Uzyskana kwota to podstawa wymiaru emerytury pana Mariusza.
Jeżeli w ciągu 20 lat poprzedzających bezpośrednio rok złożenia wniosku o emeryturę zainteresowany nie podlegał ubezpieczeniom w Polsce, to podstawę wymiaru emerytury ZUS ustali z przeciętnych podstaw wymiaru składki emerytalnej za 10 kolejnych lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym zainteresowany przystąpił po raz pierwszy do ubezpieczenia w państwie Unii.
PRZYKŁAD
Józef F. 10 czerwca 2008 r. złożył wniosek o wcześniejszą emeryturę pracowniczą. Przez kilka lat pracował w Polsce, a następnie od 1986 r. do chwili obecnej pracuje w Holandii. W 20-leciu poprzedzającym rok, w którym zgłosił wniosek emerytalny, nie ma okresów ubezpieczenia w Polsce. ZUS ustali mu podstawę wymiaru z okresu 10 kolejnych lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym pan Józef przystąpił po raz pierwszy do ubezpieczenia w Holandii (w 1986 r.). Podstawę wymiaru wcześniejszej emerytury pana Józefa ZUS ustali na podstawie wynagrodzenia uzyskanego za lata 1976-1985.
