PRZYKŁAD
Pracownik przebywający w delegacji w Chełmie otrzymuje w hotelu śniadanie (w godz. od 8.00 do 8.30) i obfitą obiadokolację (w godz. od 18.00 do 19.00). Posiłków tych nie można uznać za całodzienne wyżywienie, nawet jeżeli obiadokolacja składa się z 2 lub więcej dań. W środku dnia brakuje bowiem posiłku, który musi w razie potrzeby kupić z własnych środków.
Niezapewnienie pracownikowi całodziennego wyżywienia powoduje konieczność wypłacenia pełnej diety, nawet jeśli pracownik miał prawo do 1 czy 2 posiłków.
Jest to istotna różnica między dietą za krajową podróż służbową a dietą należną z tytułu odbywania podróży zagranicznej, gdyż ta druga ulega procentowemu zmniejszeniu o zapewnione posiłki.
WAŻNE!
Pracodawca ma obowiązek wypłacić pracownikowi pełną dietę z tytułu odbywania podróży służbowej również wtedy, gdy pracownik miał zapewnione śniadania w hotelu w cenie noclegu.
Dieta nie przysługuje pracownikowi za czas delegowania do miejsca jego stałego lub czasowego zamieszkania. Nieistotne jest w tym przypadku miejsce zameldowania pracownika.
PRZYKŁAD
Pracownik wynajmuje mieszkanie w Legionowie i dojeżdża do pracy w Warszawie. Warsztat samochodowy, w którym pracownik jest na stałe zatrudniony, wysłał go w podróż służbową do Legionowa w celu naprawy samochodu w garażu klienta. Naprawa trwała 12 godzin. Na ogólnych zasadach pracownikowi przysługiwałaby 1/2 diety, czyli 11,50 zł. Kwota ta jednak nie przysługuje, gdyż miejscowość docelowa podróży służbowej jest miejscowością czasowego pobytu zatrudnionego.
W przypadku ustalania prawa do diety wliczeniu i sumowaniu podlegają wszystkie godziny podróży bez względu na to, czy w tym czasie była świadczona praca. Zaliczamy więc zarówno te godziny, które harmonogramowo przypadają na godziny pracy, jak i te, które przypadają w czasie delegacji poza tymi godzinami. Obowiązują tu bowiem inne reguły niż właściwe do obliczania czasu pracy w podróży służbowej. Szczegóły dotyczące prawidłowego naliczania diet przedstawia tabela.
