Nie każdy cudzoziemiec będzie podlegał polskim przepisom z zakresu ubezpieczeń społecznych. Tym samym nie każdy pracodawca będzie miał obowiązek zgłosić zatrudnionego u siebie cudzoziemca do ubezpieczenia.
Przepisy ustawy nie uzależniają więc objęcia polskimi ubezpieczeniami od posiadanego obywatelstwa, miejsca zamieszkania, pobytu itp.
Istotny dla objęcia cudzoziemca polskim systemem ubezpieczenia społecznego jest:
• fakt zawarcia z polskim podmiotem stosunku pracy czy innej umowy rodzącej zgodnie z przepisami obowiązek ubezpieczeń społecznych oraz
• wykonywanie pracy w ramach tych umów na obszarze Polski.
Cudzoziemiec zatrudniony w Polsce nie będzie podlegał ubezpieczeniom społecznym, w przypadku gdy obowiązek taki wyklucza umowa międzynarodowa, której Polska jest stroną lub przepisy prawa wspólnotowego.
Ubezpieczeniom społecznym nie będą podlegać również cudzoziemcy:
• których pobyt na obszarze Polski nie ma charakteru stałego,
• którzy są zatrudnieni w obcych przedstawicielstwach dyplomatycznych, urzędach konsularnych, misjach, misjach specjalnych lub instytucjach międzynarodowych, chyba że umowy międzynarodowe stanowią inaczej (art. 5 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych).
Miejsce wykonywania pracy
Zasadnicze znaczenie dla objęcia cudzoziemca polskim ubezpieczeniem społecznym ma miejsce wykonywania pracy. W przypadku gdy cudzoziemiec jest zatrudniony w Polsce, ale wykonuje swoją pracę poza granicami naszego kraju, nie będzie podlegał polskim przepisom o ubezpieczeniach społecznych. Określenie miejsca pracy takiego cudzoziemca poza granicami Polski, i faktyczne tam jej wykonywanie, świadczy o tym, że cudzoziemiec ten nie jest pracownikiem świadczącym pracę na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.
WaŻne!
Kwestią decydującą o objęciu cudzoziemca polskimi ubezpieczeniami społecznymi jest miejsce wykonywania pracy.
