Kadry, HR - Praca i Płace - Zasiłki - INFOR.PL

Jednym z najpoważniejszych problemów Unii Europejskiej jest duża liczba wypadków w pracy i chorób zawodowych pracowników. Instytucją powołaną do walki z tym zjawiskiem jest Agencja Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy.

Tryb postępowania pracodawcy w razie wypadku przy pracy jest ściśle określony przez przepisy. Pracodawca, który nie reaguje na powstałe zdarzenie albo uchybia swoim obowiązkom, musi liczyć się z odpowiedzialnością wykroczeniową i karną.

W razie zaistnienia wypadku przy pracy pracodawca może być zobowiązany do zapłaty pracownikowi dodatkowego odszkodowania. Zasady tej odpowiedzialności odszkodowawczej określają przepisy kodeksu cywilnego. Natomiast jej celem jest wyrównanie szkody i krzywdy, jaką poniósł pracownik w wyniku wypadku przy pracy, i która w całości nie została pokryta z ubezpieczenia wypadkowego wypłacanego przez ZUS.

Pracownikowi, który uległ wypadkowi przy pracy, przysługuje jednorazowe odszkodowanie, a jeżeli w wyniku takiego wypadku pracownik doznał uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, może dochodzić od pracodawcy dodatkowego odszkodowania, renty uzupełniającej lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Dochodzenie tych roszczeń jest ograniczone w czasie, jako że ulegają one przedawnieniu.

ZUS rozpatruje prawo do świadczeń z tytułu wypadku zaistniałego w czasie wykonywania pracy po udokumentowaniu okoliczności takiego zdarzenia kwalifikujących je jako wypadek przy pracy.

Każdy wniosek w sprawie wypłacenia świadczeń w związku z wypadkiem przy pracy jest rozpatrywany w indywidualnym postępowaniu. W każdym przypadku należy przeanalizować wszystkie okoliczności zdarzenia biorąc pod uwagę protokół powypadkowy, kartę wypadku, zeznania świadków i inne dokumenty, które świadczą o tym, że zdarzenie było wypadkiem przy wykonywaniu pracy albo związanym z pracą.

Pracownik, który spowodował wypadek przy pracy w stanie nietrzeźwym, nie uzyska świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego, jeśli przyczynił się w znacznym stopniu do powstania tego wypadku.