Kadry, HR - Praca i Płace - Zasiłki - INFOR.PL

Dobór kadry pracowniczej w firmie nie może być przypadkowy. Dlatego też rekrutacja nowych pracowników jest niezwykle istotnym elementem polityki personalnej prowadzonej przez większość pracodawców. Nie zawsze jednak liczba i treść dokumentów potwierdzających kwalifikacje i predyspozycje zawodowe kandydatów są wystarczającą podstawą do dokonania trafnej oceny.

Dobre przygotowanie teoretyczne, aczkolwiek zawsze pożądane, niekoniecznie musi przesądzać o posiadaniu przez kandydata umiejętności oczekiwanych przez pracodawcę, na przykład inwencji twórczej, predyspozycji organizatorskich czy kierowniczych.

W procesie rekrutacji trudno też ocenić, jak kandydat sprawdzi się w praktyce. Nigdy tak naprawdę nie wiadomo, czy potrafi współdziałać w zespole, czy przejawia samodzielność w wykonywaniu powierzonych czynności, czy jest wystarczająco zorganizowany i zdyscyplinowany.

Jak zatem należy postępować, aby wybór nowych pracowników był decyzją dobrze przemyślaną. Skuteczne rozwiązanie podaje w tym zakresie kodeks pracy, który na wypadek takich właśnie wątpliwości przewiduje w art. 25 § 2 instytucję umowy na okres próbny.

Pracodawca, sięgając po ten rodzaj umowy, winien się kierować zasadą, że lepiej sprawdzić przydatność kandydata do pracy, niż później pośpiesznie i nie zawsze racjonalnie korygować nietrafione decyzje.

Sprawdzian dla obu stron

Umowa na okres próbny ze względu na swój cel i funkcję, stanowi szczególny rodzaj umowy o pracę. Może być ona dobrym i korzystnym sprawdzianem zarówno dla pracownika, jak i pracodawcy. Obie strony mogą być bowiem zainteresowane jej zawarciem przed związaniem się na okres dłuższy innym rodzajem umowy o pracę.

Umowa na okres próbny jest wprawdzie rodzajem umowy terminowej, ale nie jest umową na czas określony, którą uważa się za najmocniej formalnie stabilizującą pracownika w zatrudnieniu. Zakres stabilizacji umowy na okres próbny pozwala natomiast nazywać ją umową tymczasową.

Jak każda umowa o pracę, tak i umowa na okres próbny jest zgodnym oświadczeniem woli stron pracownika i pracodawcy. Pracownik zobowiązuje się na jej podstawie do świadczenia pracy określonego rodzaju pod kierownictwem pracodawcy w czasie i miejscu przez niego wyznaczonym, a pracodawca do zapłaty za tę pracę ustalonego wynagrodzenia.