Znajdujesz się: Kadry » Poradniki

Poradniki

Rozliczanie wypoczynku pracowników

3. Opodatkowanie i oskładkowanie ekwiwalentu
Ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy stanowi przychód ze stosunku pracy, co potwierdza definicja przychodów z tego źródła zawarta w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponieważ ekwiwalent za niewykorzystany urlop nie został wymieniony w wykazie przychodów zwolnionych z opodatkowania, podlega obciążeniu na rzecz fiskusa. Pracodawca jest płatnikiem zaliczek na podatek, dlatego musi doliczyć wypłacony w danym miesiącu ekwiwalent do pozostałych składników wynagrodzenia i pobrać zaliczkę na podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
Ekwiwalent nie jest również wolny od składek na ZUS. Stanowi on podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne.
 
4. Współczynnik ekwiwalentowy
Pracodawcy, którzy wypłacają pracownikom ekwiwalent za niewykorzystany w naturze urlop wypoczynkowy, muszą znać wartość współczynnika ekwiwalentowego. Współczynnik jest ustalany na każdy rok kalendarzowy. W 2008 r. wynosi on, podobnie jak w ubiegłym roku, 21. Aby go wyliczyć, należy wykonać następujące czynności:
• od liczby dni w roku kalendarzowym odjąć łączną liczbę przypadających w tym roku niedziel i świąt oraz dni wolnych od pracy wynikających z przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy,
• otrzymany wynik podzielić przez 12.
W tym roku mamy:
• 366 dni kalendarzowych,
• 52 niedziele,
• 10 dni świątecznych w inne dni niż niedziela,
• 52 dni wolnych wynikających z przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy.
366 - (52 + 10 + 52) = 252,
252 : 12 = 21.
Współczynnik w tej wysokości stosuje pracodawca przy obliczaniu ekwiwalentu, do którego pracownik nabył prawo w bieżącym roku, czyli w 2008 r., nawet jeżeli chodzi o niewykorzystany urlop zaległy, za wcześniejsze lata.
WAŻNE!
Do obliczenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop stosuje się współczynnik obowiązujący w roku, w którym pracownik nabył prawo do ekwiwalentu.
Zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Gospodarki i Pracy z maja 2004 r. (PP III/79-338/JR/04), u osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy, współczynnik ulega obniżeniu proporcjonalnie do wymiaru godzin pracy. Przykładowo, dla pracownika zajmującego ćwierć etatu współczynnik wynosi 5,25.
Współczynnik ekwiwalentowy służy nie tylko do obliczenia świadczenia za urlop, ale także do wyznaczania wysokości wynagrodzenia za jeden dzień (np. do obliczenia kary pieniężnej za nieprzestrzeganie przepisów bhp). Natomiast nie wolno go używać przy obliczaniu wysokości odpraw czy odszkodowań ze stosunku pracy, choć zasady ustalania ekwiwalentu mają zastosowanie do ich wyznaczania. Jeżeli więc odprawa czy odszkodowanie są należne w wysokości stanowiącej miesięczne wynagrodzenie (lub jego wielokrotność) bądź dwutygodniowe, wystarczy zakończyć liczenie na ustaleniu średniego miesięcznego wynagrodzenia, czyli podstawy wymiaru.
Porównanie sposobu obliczania wynagrodzenia i ekwiwalentu za urlop
Kliknij aby zobaczyć ilustrację.
4.1. Ekwiwalent dla pracowników tymczasowych
Uregulowania w zakresie wymiaru urlopu wypoczynkowego oraz ekwiwalentu zawiera ustawa o zatrudnianiu pracowników tymczasowych. Dopuszcza ona wypłatę ekwiwalentu przez agencję w razie niewykorzystania przez pracownika tymczasowego urlopu wypoczynkowego w okresie wykonywania pracy tymczasowej. Na zasadzie wyjątku w stosunku do pozostałych pracowników, pracownik tymczasowy nie musi więc korzystać z urlopu w naturze.
Pracownikowi tymczasowemu przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze dwóch dni za każdy miesiąc pozostawania w dyspozycji jednego pracodawcy użytkownika lub więcej niż jednego pracodawcy użytkownika. Pracownikowi tymczasowemu zatrudnionemu krócej niż miesiąc urlop nie przysługuje, a tym samym nie ma on również prawa do ekwiwalentu.
Pracownikom, którzy nabyli prawo do urlopu, ekwiwalent pieniężny za jeden dzień tego urlopu należy ustalić, dzieląc wynagrodzenie uzyskane przez pracownika tymczasowego w okresie wykonywania pracy tymczasowej przez liczbę dni pracy, za które to wynagrodzenie przysługiwało. Dni pracy to dni zarówno wykonywania pracy, jak i dni, w których pracownik pozostawał w gotowości do pracy. Natomiast pomija się dni, kiedy pracownik nie świadczył pracy - chorował, nie był obecny z innych powodów.
• § 14-19 rozporządzenia z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (DzU nr 2, poz. 14 ze zm.),
• art. 12 ust. 1, art. 31, art. 32 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (DzU z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.),
• § 1 rozporządzenia z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (DzU nr 161 poz. 1106 ze zm.),
• art. 10, art. 17 ustawy z 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (DzU nr 166, poz. 1608).
 


początek « 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 » koniec



 
wyszukiwanie zaawansowane wyszukiwanie zaawansowane

W poradniku:

Rozliczanie wypoczynku pracowników

Inne poradniki



Copyright © 2007 - 2008 INFOR PL S.A.