Kadry, HR - Praca i Płace - Zasiłki - INFOR.PL

Cywilnoprawne roszczenia pracownika z tytułu wypadku przy pracy

Renta po zmarłym pracowniku

Wśród wypadków przy pracy pewien procent stanowią wypadki śmiertelne. W takiej sytuacji możliwe jest dochodzenie od pracodawcy zmarłego pracownika roszczeń odszkodowawczych przez niektóre bliskie zmarłemu osoby. Jeżeli bowiem wskutek uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia nastąpiła śmierć poszkodowanego, zobowiązany do naprawienia szkody powinien zwrócić koszty leczenia i pogrzebu temu, kto je poniósł. Natomiast osoby, wobec których ciążył na zmarłym (pracowniku) obowiązek alimentacyjny (najczęściej będą to dzieci zmarłego i jego współmałżonek), mogą żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody (pracodawcy zmarłego) renty obliczonej stosownie do potrzeb uprawnionego oraz możliwości zarobkowych i majątkowych zmarłego przez czas trwania prawdopodobnego obowiązku alimentacyjnego.

Takiej samej renty mogą żądać inne bliskie osoby (np. krewni, powinowaci, konkubenci), ale w takim przypadku muszą wykazać, że zmarły dobrowolnie i stale (a zatem nie tylko sporadycznie, co jakiś czas), dostarczał im środków utrzymania, a ponadto okoliczności (np. stan majątkowy uprawnionego, relacje, jakie łączyły zmarłego i osobę dochodzącą roszczeń) wskazują, że przyznania renty wymagają zasady współżycia społecznego (art. 446 k.c.). Zasądzona renta nie może być wyższa od kwoty, którą zmarły byłby zobowiązany świadczyć z tytułu obowiązku alimentacyjnego. Istotne będą tutaj kryteria z art. 135 k.r.o. (usprawiedliwione potrzeby uprawnionego oraz możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego).

Dodać należy, że zgodnie z art. 446 par. 3 k.c. - jeżeli wskutek śmierci poszkodowanego (pracownika) nastąpiło znaczne pogorszenie sytuacji życiowej najbliższych członków jego rodziny, sąd może im przyznać stosowne odszkodowanie. Przez pogorszenie sytuacji życiowej należy rozumieć nie tylko pogorszenie sytuacji materialnej, ale także np. silny wstrząs psychiczny na skutek tragicznej śmierci osoby.