Niezależnie od tego, jak została skonstruowana umowa o pracę, jeżeli pracodawca chce skierować pracownika do innej pracy, może skorzystać w tym celu z czasowego powierzenia pracownikowi innej pracy (art. 42 § 4 Kodeksu pracy). Pracodawca ma bowiem możliwość, bez dokonywania zmiany umowy o pracę, jednostronnego powierzenia pracownikom, w przypadku uzasadnionym potrzebami zakładu pracy, innej pracy niż określona w umowie o pracę. Chodzi tu o pracę innego rodzaju niż określona w umowie o pracę. Przesunięcie do innej pracy w tym trybie nie może jednak powodować obniżenia wynagrodzenia pracownika, natomiast praca powierzona w ten sposób musi odpowiadać kwalifikacjom danego pracownika. Maksymalny czas, na jaki pracodawca może powierzyć pracownikowi inny rodzaj pracy bez jego zgody, to 3 miesiące w ciągu roku kalendarzowego. Skorzystanie przez pracodawcę z tego uprawnienia na przełomie roku (od 1 października do 31 marca) pozwala skierować pracownika do innej pracy na łączny okres 6 miesięcy.

Pracodawca powierzył pracownikowi na 3 miesiące wykonywanie innej pracy niż określona w umowie. Następnie przez okres 5 kolejnych miesięcy pracownik dalej wykonywał tą inną pracę bez dokonywania przez pracodawcę wypowiedzenia zmieniającego. Należy uznać, że jeżeli po upływie 3-miesięcznego okresu pracownik nadal wykonuje obowiązki pracownika delegowanego i stan ten akceptuje, to doszło w sposób dorozumiany do zawarcia porozumienia zmieniającego warunki pracy (wyrok SN z 14 stycznia 2010 r. I PK 155/09). Oznacza to, że powrót do poprzednio wykonywanej pracy w przypadku braku zgody pracownika wymagałby dokonania wypowiedzenia zmieniającego.

Powierzenie wykonywania innej pracy w omawianym trybie nie wymaga zachowania formy pisemnej (wyrok SN z 13 marca 1979 r., I PRN 18/79). Jednak ze względów dowodowych najlepiej powierzyć pracownikowi inną pracę w przedstawionym trybie na piśmie.

Pracodawca, który nadużywa uprawnienia polegającego na powierzaniu innej pracy pracownikowi bez zmiany umowy o pracę, musi liczyć się z odmową pracownika wykonania niezgodnego z prawem polecenia. Nadużycie takie może polegać na powierzeniu pracy niezgodnej z kwalifikacjami pracownika lub na przekroczeniu okresu dopuszczalnego delegowania. W takich sytuacjach odmowa wykonania pracy nie może być uznana za uchybienie obowiązkowi pracowniczemu i umowa o pracę nie może zostać rozwiązana z pracownikiem bez wypowiedzenia z jego winy (wyrok SN z 18 listopada 1999 r., I PKN 370/99, OSNP 2001/7/225). Jeżeli powierzenie innej pracy nastąpiło jednak w sposób zgodny z prawem, to odmowa wykonania czynności powierzonych może zostać uznana przez pracodawcę za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków i stanowić podstawę do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

Gdyby pracodawca powierzając inną pracę zapłacił pracownikowi niższe wynagrodzenie, pracownik będzie miał roszczenie o zasądzenie różnicy między wynagrodzeniem należnym a wypłaconym. Zakaz obniżania pensji dotyczy wszystkich składników wynagrodzenia, jakie przysługują pracownikowi.