Wynagrodzenie wskazane w umowie o pracę jest wynagrodzeniem brutto. Pracodawca, ustalając wysokość wynagrodzenia do wypłaty pracownikowi, ma obowiązek odprowadzenia obowiązkowych składek na ubezpieczenia oraz zaliczki na podatek dochodowy. Powyższych odliczeń pracodawca dokonuje na podstawie przepisów zawartych w odrębnych ustawach, np. ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych.

Aby poprawnie obliczyć wynagrodzenie netto, pracodawca musi dokonać stosownych potrąceń w następującej kolejności:

• składki na ubezpieczenia społeczne,
• składki na ubezpieczenie zdrowotne,
• zaliczki na podatek dochodowy.

Składki na ubezpieczenia społeczne

W celu obliczenia wynagrodzenia netto pracodawca w pierwszej kolejności powinien od należnego pracownikowi wynagrodzenia brutto obliczyć i pobrać składki na ubezpieczenia społeczne. Składka na ubezpieczenia emerytalne i rentowe jest podzielona między pracodawcę i pracownika.

Stopa procentowa składek na ubezpieczenia społeczne

Składka na ubezpieczenie zdrowotne

Podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne pracownika stanowi wynagrodzenie pomniejszone o składki ZUS finansowane ze środków pracownika.

WAŻNE!

Podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne pracowników należy powiększyć o wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną.

Stopa procentowa ubezpieczenia zdrowotnego wynosi 9%, przy czym odliczeniu od podatku podlega jedynie 7,75% składki. Jeżeli jednak obliczona składka na ubezpieczenie zdrowotne (9%) okaże się wyższa od zaliczki na podatek dochodowy (ustalonej z uwzględnieniem przysługujących kosztów uzyskania przychodów i kwoty zmniejszającej podatek), składkę trzeba obniżyć do wysokości zaliczki.

WAŻNE!

Składki na ubezpieczenie zdrowotne nie należy obniżać do kwoty zaliczki w przypadku członków rad nadzorczych i pracowników przebywających na urlopach wychowawczych.