Polscy przedsiębiorcy wysyłający pracowników do pracy w innych państwach Unii Europejskiej mogą opłacać składki na ich ubezpieczenia w Polsce. Jest to możliwe przy spełnieniu warunków określonych w przepisach prawa wspólnotowego regulujących koordynację systemów zabezpieczenia społecznego.

Dla wszystkich pracowników, którzy podlegają ubezpieczeniom w Polsce – również oddelegowanych za granicę w celu czasowego wykonywania tam pracy – podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne jest przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy. Są to wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężna świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych (art. 18 ust. 1 w zw. z art. 4 pkt 9 ustawy systemowej oraz art. 12 ust. 1 updof).

Czy dla pracowników delegowanych zastosowanie  stawek płacowych jest obowiązkowe >>

Niektóre rodzaje przychodów są jednak wyłączone z podstawy wymiaru składek. Wymienia je rozporządzenie MPiPS w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Jedno z tych wyłączeń odnosi się tylko do pracowników oddelegowanych i obejmuje równowartość diet za każdy dzień pobytu za granicą w wysokości należnej pracownikom sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (§ 2 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia składkowego). Jednak przepis ten zawiera jednocześnie zastrzeżenie, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne za cały miesiąc podlegania tym ubezpieczeniom z tytułu pracy wykonywanej za granicą nie może być niższa niż kwota prognozowanego na dany rok przeciętnego wynagrodzenia.

WAŻNE!

W 2011 r. miesięczna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne pracownika oddelegowanego do pracy za granicę nie może być niższa niż 3359 zł.

Oznacza to, że w przypadku pracowników delegowanych podstawę wymiaru składek należy ustalić następująco:

• ustalić przychód, który stanowi podstawę wymiaru składek (tj. zsumować składniki wynagrodzenia, które nie są zwolnione ze składek),
• od przychodu odjąć równowartość diet za każdy dzień pobytu w wysokości zależnej od kraju wykonywania pracy (zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju),
• porównać wynik do kwoty minimalnej podstawy wymiaru składek (w 2011 r. – 3359 zł).

Powyższy sposób ustalania podstawy wymiaru składek obowiązuje niezależnie od tego, czy w umowie o pracę wynagrodzenie zostało określone w złotych czy w walucie obcej.