Uprawnienie do urlopu macierzyńskiego związane jest z porodem rozumianym w sensie medycznym. Z medycznego punktu widzenia czym innym jest poronienie, a czym innym urodzenie martwego dziecka. Zarówno poronienie, jak i tzw. urodzenie martwe są zaliczane do procesów fizjologicznych związanych z wydaleniem lub wydobyciem z ustroju matki płodu, które następują na różnych etapach ciąży. Wyjaśnienia podstawowych pojęć zawarte są w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 21 grudnia 2010 r. w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania (zwanym dalej rozporządzeniem).

Poronienie

Ciąża trwająca poniżej granicy czasowej wynoszącej 22 tygodnie (dokładnie 21 tygodni i 6 dni) jest zaliczana do poronienia. Wynika to z definicji poronienia zawartej w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Zgodnie z nią poronieniem określa się wydalenie lub wydobycie z ustroju matki płodu, który nie oddycha ani nie wykazuje żadnego innego znaku życia, jak czynność serca, tętnienie pępowiny lub wyraźne skurcze mięśni zależnych od woli, jeśli nastąpiło to przed upływem 22. tygodnia ciąży (21 tygodni i 6 dni). Poronienie odnotowuje się w dokumentacji medycznej.

Kiedy można zwolnić pracownika na urlopie macierzyńskim >>

Z poronieniem nie łączą się żadne uprawnienia związane z porodem. Odnoszący się do tego zagadnienia art. 180¹ k.p. mówi wprost o urodzeniu martwego dziecka, natomiast pomija kwestie związane z poronieniem. Pracownicy, która straciła dziecko we wczesnym stadium ciąży, przysługuje jedynie zwolnienie na czas niezdolności do pracy. Co ważne, za czas niezdolności do pracy wskutek choroby przypadającej w ciąży pracownica zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia (art. 92 § 1 pkt 2 k.p.). Gdyby nieobecność w pracy wynosiła więcej niż 33 dni w ciągu roku, wówczas pracownicy przysługuje zasiłek chorobowy określony przepisami ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (DzU z 2010 r. nr 77, poz. 512 ze zm.).

Urodzenie martwego dziecka

Urodzeniem martwym określa się całkowite wydalenie lub wydobycie z ustroju matki płodu, jeśli nastąpiło po upływie 22. tygodnia ciąży, który po takim wydaleniu lub wydobyciu nie oddycha ani nie wykazuje żadnego innego znaku życia, jak czynność serca, tętnienie pępowiny lub wyraźne skurcze mięśni zależnych od woli.