Pracownik zatrudniony u kilku pracodawców ma obowiązek przedłożyć każdemu z nich odrębne zaświadczenie lekarskie. W związku z tym musi poinformować lekarza wystawiającego zwolnienie o kilku miejscach zatrudnienia i podać dane identyfikacyjne pracodawców.

Zaświadczenie lekarskie zawiera m.in. informacje identyfikujące ubezpieczonego, któremu zostało ono wystawione, oraz jego płatnika składek. Nie można więc przedstawić drugiemu pracodawcy druku ZUS ZLA z danymi innego płatnika składek. Należy zawsze przedłożyć zwolnienie lekarskie wystawione przez lekarza z danymi konkretnego zakładu pracy, dla którego zaświadczenie to jest wypisywane.

Od którego dnia pracy nowy pracownik ma prawo do świadczenia za czas choroby >>

WAŻNE!

Aby uzyskać świadczenia chorobowe z tytułu więcej niż jednego zatrudnienia, należy przedłożyć zwolnienia lekarskie wystawione odrębnie dla każdego zakładu pracy.

PRZYKŁAD

Adam S. jest zatrudniony na 1/2 etatu w firmie ochroniarskiej. Do jego obowiązków należy ochrona wskazanych obiektów. Pracuje również na 1/2 etatu w firmie meblarskiej, gdzie wykonuje pracę polegającą na ochronie obiektu firmy. Uzyskał zaświadczenie lekarskie wystawione na druku ZUS ZLA, w którym umieszczono dane firmy ochroniarskiej. Pracownik sporządził kserokopię tego zwolnienia i przedłożył swojemu drugiemu pracodawcy – firmie meblarskiej, uważając, że skoro jego zakres obowiązków jest zbieżny i polega na wykonywaniu czynności ochroniarskich, to zwolnienie to ma analogiczne zastosowanie w drugiej firmie. Jednak zwolnienie to nie może stanowić dla drugiego pracodawcy podstawy do wypłaty świadczeń.

Jak wyliczyć podstawę wymiaru świadczeń po zmianie minimalnego wynagrodzenia od 1 stycznia 2011 r. >>

Okres wypłaty wynagrodzenia chorobowego

Jeśli pracownik podejmuje pracę na podstawie umowy o pracę w dwóch lub więcej zakładach pracy, podlega obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu z każdej zawartej umowy o pracę. W takiej sytuacji pracownikowi przysługuje u każdego z pracodawców prawo do wynagrodzenia za okres niezdolności do pracy z powodu choroby za pierwsze 33 dni niezdolności do pracy w roku kalendarzowym lub za 14 dni – w przypadku pracowników, którzy ukończyli 50. rok życia. Pracownik uzyskuje również prawo do zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego z każdego etatu.