Przykład

Pracownik pracował przez cały rok 2009 r. Jego wynagrodzenie miesięczne wynosi 3500 zł. W marcu 2009 r. pracownik chorował przez 4 dni i otrzymał z tego tytułu wynagrodzenie za czas choroby – 466,68 zł oraz za przepracowaną część miesiąca – 3033,32 zł. Ponownie zachorował w listopadzie (18 dni) i otrzymał wynagrodzenie za czas choroby w wysokości 2100,06 zł oraz wynagrodzenie za czas przepracowany we wrześniu: 1399,94 zł. „Trzynastka” za 2009 r. dla tego pracownika wyniesie:

10 miesięcy x 3500 zł + 3033,32 zł + 1399,94 zł = 39 433,26 zł,

8,5% x 39 433,26 zł = 3351,83 zł.

W podstawie wymiaru dodatkowego wynagrodzenia rocznego nie należy uwzględniać wynagrodzenia za czas choroby.

• kwoty wyrównania do wynagrodzenia za pracę do wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę,

• nagród z zakładowego funduszu nagród, dodatkowego wynagrodzenia rocznego, należności przysługujących z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej,

Jakie są zasady ustalania wysokości oraz nabywania prawa do „trzynastki” >>

Przykład

Pracownik jest zatrudniony na czas nieokreślony od 1 stycznia 2007 r. Jego pensja zasadnicza wynosi obecnie 3850 zł. W 2009 r. otrzymał dodatkowe wynagrodzenie roczne za 2008 r. w wysokości 3570 zł. Od 1 stycznia 2009 r. przysługuje mu także dodatek za wysługę lat w wysokości 12% (462 zł). Natomiast do 1 czerwca otrzymuje dodatkowo dodatek za znajomość języków obcych w wysokości 9% (346,50 zł). W październiku otrzymał nagrodę jubileuszową w wysokości 2930 zł.

Wysokość „trzynastki” obliczamy następująco:

6 miesięcy x (3850 zł + 462 zł) = 25872 zł,

6 miesięcy x (3850 zł + 462 zł + 346,50 zł) = 27 951 zł,

8,5% x (25872 zł + 27 951 zł) = 4574,95 zł.

W tym przypadku wysokość dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 2009 r. wyniesie 4574,95 zł. Nie uwzględniamy bowiem ani dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 2008 r., ani nagrody jubileuszowej.

• odpraw emerytalnych lub rentowych albo innych odpraw pieniężnych,

• wynagrodzenia i odszkodowania przysługującego w razie rozwiązania stosunku pracy.

W podstawie wymiaru „trzynastki” należy uwzględnić jednak wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy (które nie jest uwzględniane przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop) oraz wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy przysługujące pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy.

Podstawa prawna:

• art. 4 ustawy z 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników sfery budżetowej (DzU nr 160, poz. 1080 ze zm.),

• § 6, § 14 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (DzU nr 2, poz. 14 ze zm.).