| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poprzednie tematy > Świadczenia chorobowe dla pracowników tymczasowych

Świadczenia chorobowe dla pracowników tymczasowych

Pracownikom tymczasowym, tak jak pozostałym pracownikom, przysługuje wynagrodzenie chorobowe za okres niezdolności do pracy trwającej łącznie do 33 lub odpowiednio do 14 dni w roku kalendarzowym (art. 92 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy). Za okres od 34. lub odpowiednio od 15. dnia niezdolności do pracy pracownik tymczasowy ma prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia chorobowego. Jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo jest skutkiem choroby zawodowej, od pierwszego dnia niezdolności do pracy pracownikowi tymczasowemu przysługuje zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego.

Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego w przypadku pracowników tymczasowych jest ustalana, co do zasady, jak w przypadku ogółu pracowników.

Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku przysługującego pracownikowi tymczasowemu wykonującemu pracę na podstawie kolejno następujących po sobie umów o pracę zawartych z tą samą agencją pracy tymczasowej (nawet na rzecz różnych pracodawców-użytkowników), wynagrodzenie wypłacone z tytułu każdej z umów podlega sumowaniu, jeżeli między poszczególnymi umowami o pracę nie było przerwy albo przerwa przypadała na dni ustawowo wolne od pracy.

WAŻNE

Przerwy przypadającej na dzień ustawowo wolny od pracy nie należy traktować jak przerwy w zatrudnieniu pracownika tymczasowego.

PRZYKŁAD

Jeden z pracowników tymczasowych stał się niezdolny do pracy w czerwcu br., nabywając prawo do wynagrodzenia chorobowego za okres od 11 do 15 czerwca 2012 r.

Pracownik tymczasowy był zatrudniony w okresach:

  • od 5 marca do 23 marca (24 marca – sobota,25 marca – niedziela),
  • od 26 marca do 28 kwietnia (29 kwietnia – niedziela),
  • od 30 kwietnia do 10 maja,
  • od 11 maja do 30 czerwca.

Umowy o pracę na wskazane okresy były zawierane na rzecz różnych pracodawców-użytkowników. Ustalając podstawę wymiaru świadczenia chorobowego należnego pracownikowi w czerwcu pracodawca (agencja) nie powinien uwzględniać wynagrodzenia z tytułu pierwszej umowy o pracę tymczasową zawartej na okres od 5 do 23 marca, ponieważ przerwa między pierwszą a drugą umową obejmowała nie tylko dzień ustawowo wolny od pracy – niedzielę, ale także przypadała w sobotę. Nieprzerwanym okresem zatrudnienia tego pracownika jest okres od 26 marca do 30 czerwca, ponieważ przerwa między drugą a trzecią umową przypadała na dzień ustawowo wolny od pracy, a między ostatnimi umowami nie było przerwy. Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku, wynagrodzenie wypłacone z tytułu 3 ostatnich umów podlega sumowaniu, a zatem podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie pracownika za pełne kalendarzowe miesiące zatrudnienia, tj. za kwiecień i maj.

Podstawa zasiłku przed upływem pierwszego miesiąca zatrudnienia

Jeśli niezdolność do pracy powstanie w pierwszym kalendarzowym miesiącu ubezpieczenia chorobowego, podstawę wymiaru zasiłku należy ustalać na podstawie wynagrodzenia za ten miesiąc. Jeżeli pracownik tymczasowy zachoruje w pierwszym miesiącu pracy, a okres, na jaki została zawarta umowa o pracę, jest krótszy niż miesiąc kalendarzowy, wówczas z uwagi na specyfikę pracy tymczasowej należy stosować szczególne zasady uzupełniania wynagrodzenia. W przypadku pracownika tymczasowego wynagrodzenie powinno być uzupełnione jedynie do okresu, na który została zawarta umowa o pracę tymczasową, z tytułu której powstało prawo do zasiłku. Jako ciągłość zatrudnienia należy traktować kolejno po sobie następujące umowy o pracę, jeżeli między umowami nie było dnia przerwy lub była przerwa, ale przypadała na dni ustawowo wolne od pracy.

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

AkademiaGier.com

ekspert z zakresu HR

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »