| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poprzednie tematy > Zawarcie porozumienia wyjątkowego w sprawie delegowania pracowników

Zawarcie porozumienia wyjątkowego w sprawie delegowania pracowników

Pracodawca, który chciałby oddelegować swoich pracowników do pracy w innym kraju Unii Europejskiej, ale nie spełnia ogólnych warunków dla zachowania polskiego ustawodawstwa delegowanych pracowników, może wnioskować o zawarcie porozumienia wyjątkowego na podstawie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady WE nr 883/2004. Dzięki temu uniknie formalności związanych z obowiązkiem ubezpieczenia pracowników w innym kraju UE.

Takie porozumienia mogą być zawierane wyłącznie w interesie konkretnej osoby lub kategorii osób. Porozumienia wyjątkowe mogą umożliwić delegowanie z mocą wsteczną, jeżeli leży to w interesie danego pracownika (przykładowo, jeśli zastosowano ustawodawstwo niewłaściwego państwa członkowskiego).

PRZYKŁAD

Michał W. na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2011 r. został wysłany do wykonywania pracy na terenie Niemiec przez firmę PRO-MONT. Przez 1 miesiąc przed wysłaniem podlegał polskim ubezpieczeniom. W swoim wniosku o potwierdzenie formularza A1 firma PRO-MONT podała, że prowadzi znaczną część działalności w Polsce. Na podstawie informacji podanych w złożonym przez pracodawcę oświadczeniu oddział ZUS potwierdził formularz A1 dla Michała W.

W związku z tym, że okres wykonywania przez Michała W. pracy w Niemczech został przedłużony o kolejne 24 miesiące, firma PRO-MONT wystąpiła o zawarcie porozumienia wyjątkowego. Na podstawie informacji przekazanych we wniosku o zawarcie porozumienia ZUS powziął wątpliwość, czy firma prowadzi w Polsce znaczną część działalności. W toku postępowania wyjaśniającego okazało się, że we wniosku o potwierdzenie formularza A1 na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2011 r. pracodawca podał dane niezgodne ze stanem faktycznym. Potwierdzony na ten okres formularz A1 powinien zatem zostać anulowany. W tej sytuacji firma PRO-MONT może wystąpić o zawarcie porozumienia wyjątkowego, gdyż utrzymanie stosowania w tym okresie polskiego ustawodawstwa będzie możliwe tylko na podstawie zgody wydanej przez instytucję niemiecką.

Dzięki utrzymaniu polskiego ustawodawstwa pracodawca unika dokonywania wszystkich formalności administracyjnych związanych ze zgłoszeniem i opłacaniem składek do systemu ubezpieczeń innego państwa członkowskiego UE. Dodatkowo, jeżeli musiałby zgłosić pracownika z mocą wsteczną, najprawdopodobniej składki musiałyby zostać opłacone wraz z odsetkami za zwłokę.

Wniosek o zawarcie porozumienia wyjątkowego składa się w wyznaczonej instytucji zabezpieczenia społecznego w państwie, z którego pracownicy są delegowani do pracy za granicę. W Polsce instytucją, która kieruje wnioski o zawarcie porozumień wyjątkowych do instytucji zagranicznych, jest ZUS. Do 31 grudnia 2011 r. zadania te realizowała Centrala ZUS, a od 1 stycznia 2012 r. – Oddział ZUS w Kielcach. Gdyby polski pracodawca zwrócił się z wnioskiem o zawarcie porozumienia bezpośrednio do właściwej instytucji zagranicznej, wniosek taki zostałby zwrócony z informacją, że w Polsce instytucją wyznaczoną do występowania o zawarcie porozumień wyjątkowych jest ZUS.

Wniosek o zawarcie porozumienia

Wniosek o zawarcie porozumienia wyjątkowego nie musi być sporządzony według sformalizowanego wzoru. Powinien jednak zawierać:

  • nazwę firmy, adres i numery identyfikacyjne: NIP, REGON,
  • dane delegowanego pracownika: imię, nazwisko, datę urodzenia i numer PESEL,
  • wnioskowany okres, na jaki ma zostać zawarte porozumienie wyjątkowe (powinien zostać podany okres zamknięty „od – do”, np. 01/01/2012–31/12/2014, a nie np. 3 lata),
  • adres miejsca wykonywania pracy na terenie państwa UE,
  • rodzaj działalności prowadzonej przez przedsiębiorstwo w Polsce,
  • datę podjęcia pracy na terenie państwa oddelegowania po raz pierwszy (w przypadku gdy pracownik miał przerwy w wykonywaniu pracy należy podać wszystkie jej okresy),
  • czy dla pracownika były już wcześniej potwierdzane formularze (na podstawie umowy dwustronnej, E 101, E 102, A1), a jeśli tak, to na jakie okresy,
  • informację, czy w okresie delegowania pracownik nadal będzie pozostawał w stosunku pracy z przedsiębiorcą delegującym, czy wynagrodzenie będzie pracownikowi wypłacane przez przedsiębiorstwo delegujące, z którym ma zawartą umowę o pracę,
  • informację, czy pracownik wyraża zgodę na utrzymanie stosowania polskiego ustawodawstwa,
  • informacje, w jakim zakresie przedsiębiorstwo prowadzi działalność w Polsce i w państwie wykonywania pracy (należy podać procentową wielkość obrotów – dla wniosków do Niemiec są to informacje z okresu 24 miesięcy poprzedzających wysłanie, natomiast do pozostałych państw UE – z okresu 12 miesięcy) oraz o liczbie pracowników wykonujących pracę w Polsce (poza personelem administracyjnym) i liczbie pracowników delegowanych do pracy w państwie, z którym ma być zawarte porozumienie.

Odpowiedź na wniosek o zawarcie porozumienia wyjątkowego powinna nastąpić w okresie około 2–3 miesięcy od dnia wysłania wniosku. Jeżeli jest to możliwe, wnioski o zawarcie porozumienia wyjątkowego powinny być przesłane do ZUS z odpowiednim wyprzedzeniem. Idealnym rozwiązaniem jest sytuacja, kiedy pracownik wyjeżdża do pracy za granicę z potwierdzonym formularzem A1. Aby była szansa na uzyskanie odpowiedzi przed wysłaniem pracownika, wniosek taki powinien zostać skierowany na ok. 3 miesiące przed rozpoczęciem oddelegowania. Okres załatwienia sprawy może jednak zostać wydłużony, jeżeli instytucja zagraniczna kraju, do którego jest delegowany pracownik, będzie miała wątpliwości dotyczące sytuacji danego pracownika lub jego pracodawcy, które będzie trzeba dodatkowo wyjaśnić.

Zgodę na zawarcie porozumienia wyraża instytucja kraju, w którym oddelegowani pracownicy mają wykonywać pracę. Okresem, na który można uzyskać zgodę na zachowanie polskiego ustawodawstwa, jest 5 lat (z uwzględnieniem wcześniejszych okresów delegowania). W wyjątkowych sytuacjach istnieje możliwość występowania o zawarcie porozumienia wyjątkowego na okres do 8 lat. W takim przypadku we wniosku pracodawcy delegującego powinno znaleźć się uzasadnienie konieczności wykonywania pracy za granicą przez danego pracownika. W uzasadnieniu powinny również znaleźć się informacje dotyczące posiadanych przez pracownika szczególnych kwalifikacji czy umiejętności.

Podstawa prawna:

  • art. 11 ust. 1, art. 11 ust. 3a, art. 12 ust. 1, art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.Urz. UE L 166/1 z 30 kwietnia 2004 r.),
  • art. 14 ust. 1, art. 14 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady WE Nr 987/2009 z 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) Nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.Urz. UE L 284/1 z 30 października 2009 r.),
  • pkt 1 decyzji Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego Nr A2 z 12 czerwca 2009 r. dotyczącej wykładni art. 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 883/2004 w sprawie ustawodawstwa mającego zastosowanie do pracowników delegowanych i osób wykonujących pracę na własny rachunek tymczasowo pracujących poza państwem właściwym (Dz.Urz. UE C 106/5 z 24 kwietnia 2010 r.).
reklama

Autor:

specjalista w zakresie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego UE

Źródło:

INFOR
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria BSJP

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »