| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poprzednie tematy > Co grozi pracodawcy za niewykonanie ugody sądowej

Co grozi pracodawcy za niewykonanie ugody sądowej

Ugoda sądowa podobnie jak wyrok po nadaniu jej klauzuli wykonalności jest tytułem uprawniającym pracownika do przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego i przymusowego odzyskania od pracodawcy należności pieniężnej bądź wykonania przez niego innego świadczenia.

Wynikający z zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zakaz wypłat z tego rachunku nie dotyczy bieżących wypłat na wynagrodzenie za pracę wraz z podatkami i innymi ciężarami ustawowymi oraz na zasądzone alimenty i renty o charakterze alimentacyjnym zasądzone tytułem odszkodowania – do wysokości przeciętnego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wypłata na wynagrodzenie za pracę następuje po złożeniu komornikowi odpisu listy płac lub innego wiarygodnego dowodu, a wypłata na alimenty i renty alimentacyjne – tytułu wykonawczego stwierdzającego obowiązek dłużnika do płacenia alimentów lub renty (art. 890 § 2 k.p.c.).

Egzekucja świadczeń niepieniężnych

Artykuł 1050 k.p.c. reguluje egzekucję tzw. czynności niezastępowalnej, tj. czynności ściśle związanej z osobą pracodawcy-dłużnika, ponieważ tylko on sam może ją wykonać, a czy to uczyni, zależy wyłącznie od jego woli, nie zaś od innych okoliczności. Katalog czynności niezastępowalnych jest otwarty, jest to m.in. np. sporządzenie listu referencyjnego o treści określonej w ugodzie, wydanie świadectwa pracy.

Organem egzekucyjnym jest w tym przypadku sąd rejonowy, w którego okręgu czynność ma być wykonana. Zarzut spełnienia obowiązku, podobnie jak przy świadczeniu pieniężnym, pracodawca–dłużnik może podnieść w trybie powództwa przeciwegzekucyjnego (art. 840 k.p.c.).

Egzekucja w trybie art. 1050 k.p.c. z reguły przebiega przez kilka stadiów wszczynanych na podstawie odrębnych wniosków pracownika–wierzyciela. Najpierw sąd obligatoryjnie wysłuchuje stron i wydaje postanowienia o wyznaczeniu pracodawcy–dłużnikowi terminu do wykonania czynności – wskazanej w tytule wykonawczym – z zagrożeniem grzywną (w określonej przez sąd wysokości) lub oddaleniem wniosku.

Właściwość sądu w sprawach z zakresu prawa pracy >>

Następnie na wniosek pracownika zgłoszony po bezskutecznym upływie terminu do wykonania czynności przez pracodawcę sąd nakłada na pracodawcę grzywnę, z jednoczesnym wyznaczeniem nowego terminu do wykonania czynności i zagrożeniem surowszą grzywną. Wniosek taki pracownik–wierzyciel może ponawiać aż do wyczerpania sumy grzywien (art. 1052 k.p.c. – łącznie do 100 000 zł) lub wymiaru aresztu (1053 k.p.c. – łącznie do 6 miesięcy). Grzywna jest w omawianej sytuacji środkiem przymusu, a zatem w razie wykonania przez dłużnika czynności oraz umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w trybie art. 1050 i 1051 k.p.c. niezapłacone grzywny ulegają umorzeniu. Cechą charakterystyczną omawianej grzywny jest to, że w razie niezapłacenia nigdy nie podlega ona ściągnięciu, a tylko zamianie na areszt (art. 1053 k.p.c. – jeden dzień aresztu równy jest grzywnie od 5 do 150 zł).

Jeżeli zamieniono grzywnę na areszt i zastosowano go wobec pracodawcy, kolejne stadium egzekucji może być wszczęte po zgłoszeniu przez pracodawcę–dłużnika gotowości do wykonania czynności. Wówczas sąd egzekucyjny jest zobowiązany niezwłocznie: zwolnić dłużnika z aresztu, jeżeli nie zachodzą wątpliwości co do szczerości jego zamiaru, zawiadomić o tym wierzyciela, wyznaczyć dłużnikowi odpowiedni termin do wykonania czynności (art. 1054 § 1 k.p.c.).

Jeżeli pracodawca po zwolnieniu z aresztu zwleka z wykonaniem czynności, sąd na wniosek wierzyciela, po obligatoryjnym wysłuchaniu stron, zarządzi wykonanie aresztu do końca wyznaczonego terminu (art. 1054 § 2 k.p.c.). Kolejne postanowienie sądu może być wydane po ponownym zgłoszeniu przez dłużnika gotowości wykonania czynności. W takiej sytuacji sąd egzekucyjny nie jest zobowiązany do niezwłocznego zwolnienia dłużnika z aresztu, lecz ma swobodę w orzeczeniu zwolnienia go z aresztu albo pozostawienia w areszcie do końca orzeczonego terminu (art. 1054 § 3 k.p.c.).

Ustalenie pracownika w zakładzie pracy odpowiedzialnego za niezastosowanie się do wezwania, który podlega grzywnie, powinno nastąpić w trakcie wysłuchania poprzedzającego wymierzenie grzywny. Jeśli jego ustalenie byłoby utrudnione, pracodawca powinien wskazać osobę uprawnioną do reprezentowania go.

Podstawa prawna:

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

StukPuk.pl

Jesteśmy grupą młodych ludzi zdrowo stukniętych na punkcie materiałów budowlanych, którzy pewnego dnia wpadli na pomysł, aby pasję i doświadczenie przekuć w sukces.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »