| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poprzednie tematy > Indywidualny rozkład czasu pracy - regulacje kodeksu pracy i ustawy antykryzysowej

Indywidualny rozkład czasu pracy - regulacje kodeksu pracy i ustawy antykryzysowej

Kodeksowy tryb indywidualnego rozkładu czasu pracy nie zezwala na przekraczanie doby pracowniczej. Takie rozwiązanie dopuszcza natomiast tryb „antykryzysowy”. Dodatkowo z takiego przekroczenia nie powstają godziny nadliczbowe.

Pracodawca powinien również zwrócić uwagę na godziny rozpoczynania i kończenia pracy zaproponowane przez pracownika tak, aby rozpoczynanie pracy w konkretnym dniu nie naruszało doby pracowniczej.

Dwa wyjątki, w których pracodawca nie powinien odmawiać ustanowienia dla pracownika indywidualnego rozkładu czasu pracy to przypadki:

  • pracownika należącego do kościoła lub innego związku wyznaniowego, którego święta nie są dniami ustawowo wolnymi od pracy, jeżeli wnioskuje on o umożliwienie mu obchodzenia świąt przypadających w określonym dniu każdego tygodnia.
  • pracownicy karmiącej dziecko piersią, której przysługują dodatkowe przerwy w pracy.

Indywidualny rozkład z tzw. ustawy antykryzysowej

W okresie obowiązywania ustawy antykryzysowej, czyli od 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r., pracownik opiekujący się dzieckiem do ukończenia przez nie 14. roku życia lub opiekujący się członkiem rodziny wymagającym jego osobistej opieki, może złożyć przedsiębiorcy pisemny wniosek dotyczący ustalenia indywidualnego rozkładu czasu pracy przewidującego różne godziny rozpoczynania i kończenia pracy (art. 11 ustawy antykryzysowej). W związku z tym indywidualny rozkład czasu pracy na podstawie ustawy antykryzysowej może być wprowadzony również tylko na wniosek pracownika. Natomiast już liczba powodów, dla których można wnioskować o pracę w innych godzinach, jest ograniczona.

Ustawa antykryzysowa - poradnik dla pracodawców >>

Pracodawca, który przystanie na taką prośbę pracownika, nie musi martwić się o to, że podwładny zaproponuje harmonogram, którego pracodawca nie będzie mógł zaakceptować. Takie wykonywanie pracy np. kilka razy w tygodniu w tej samej dobie nie będzie bowiem skutkowało pracą w godzinach nadliczbowych.

Przykład

Pracownik opiekuje się chorym ojcem. Poprosił pracodawcę, aby mógł przychodzić do pracy w następujących godzinach:

  • poniedziałek – 12.00–20.00,
  • wtorek – 7.30–15.30,
  • środa – 6.00–14.00,
  • czwartek – 6.30–14.30,
  • piątek – 6.00–14.00.

W podanym rozkładzie prawie w każdym dniu łamana jest doba pracownicza. Mimo to – jeżeli pracodawcy odpowiada taki harmonogram ze względów organizacyjnych lub rodzaj pracy wykonywanej przez pracownika na to zezwala – pracodawca może zgodzić się na niego, gdyż taka praca nie powoduje powstania nadgodzin.

Wykonywanie pracy na podstawie indywidualnego rozkładu – nawet jeśli jest on ustalony na podstawie art. 11 ustawy antykryzysowej, bardziej liberalnego niż zapisy kodeksowe w tym zakresie – nie może naruszać prawa pracownika do odpoczynku.

Jeżeli pracodawca nie zgadza się na indywidualny rozkład czasu pracy pracownika, musi poinformować go pisemnie o przyczynie odmowy.

Podstawa prawna:

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

IESE Business School

Informacje o IESE

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »