| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poprzednie tematy > Zagraniczna podróż służbowa a oddelegowanie

Zagraniczna podróż służbowa a oddelegowanie

Pracodawcy wysyłający pracowników do pracy za granicą muszą pamiętać o odpowiednim zakwalifikowaniu wyjazdu jako delegacja lub podróż służbowa. Te dwa pojęcia często w praktyce używane są zamiennie, jednak dotyczą dwóch różnych przypadków.

Czy pracownik delegowany może być jednocześnie w podróży służbowej

W przypadku oddelegowania pracownika za granicę do innego kraju UE pracodawca może przyjąć 2 rozwiązania:

  • okresowo zmienić takiemu pracownikowi miejsce wykonywania pracy w drodze porozumienia lub wypowiedzenia zmieniającego (np. w umowie jako stałe miejsce pracy wpisany jest Gdańsk, a w związku ze świadczeniem usług we Francji spisano z pracownikiem porozumienie, zgodnie z którym przez okres 6 miesięcy miejscem pracy będzie Paryż). W tym przypadku wykonywanie pracy za granicą nie będzie podróżą służbową i tym samym pracownikowi nie będą przysługiwały świadczenia związane z podróżą służbową;
  • oddelegować pracownika do pracy za granicą, nie zmieniając mu miejsca wykonywania pracy i wystawiając polecenie podróży służbowej – w tej sytuacji pracownik oddelegowany przebywa jednocześnie w podróży służbowej i powinien otrzymać świadczenia związane z taką podróżą.

Należy jednak zwrócić uwagę na wyjaśnienia Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, zgodnie z którymi co do zasady oddelegowanie pracownika do pracy za granicą, a więc wysłanie go do innego kraju UE w celu świadczenia przez polskiego przedsiębiorcę usługi, nie powinno mieć miejsca w formie podróży służbowej (delegacji). Opinię tę podziela również wielu autorów, wskazując, że podróż służbowa pracownika oddelegowanego do pracy w innym kraju UE może być kwestionowana m.in. przez urzędy skarbowe z uwagi na zwolnienia z podatku dochodowego diet i innych świadczeń związanych z podróżami służbowymi. Pierwsze rozwiązanie (okresowa zmiana miejsca pracy) jest zatem dla pracodawcy bezpieczniejsze.

Oddelegowanie a ubezpieczenia społeczne

Zasadą jest, że osoby przemieszczające się w celach zarobkowych w obszarze Unii Europejskiej lub Europejskim Obszarze Gospodarczym podlegają ustawodawstwu tylko jednego państwa, tj. tego, w którym wykonują pracę. Jednak pracownik najemny zatrudniony na terenie Polski, który zostaje oddelegowany przez swojego pracodawcę do pracy w innym państwie UE, może podlegać ubezpieczeniom w kraju zatrudnienia, czyli w Polsce.

Delegacja pracowników w ramach usług świadczonych przez agencję pracy tymczasowej >>

Obowiązujące od 1 maja 2010 r. zmienione przepisy dotyczące ubezpieczenia społecznego zakładają 24-miesięczny okres oddelegowania, bez możliwości jego przedłużenia. W celu potwierdzenia właściwego ustawodawstwa w celach ubezpieczeniowych wprowadzono formularz A-1 w miejsce obowiązującego dotychczas formularza E-101. Ponadto nowe przepisy wprowadziły zasadę, zgodnie z którą oddelegowany pracownik, bezpośrednio przed oddelegowaniem, musi podlegać ustawodawstwu państwa, z którego jest oddelegowywany, przez okres miesiąca. Innymi słowy przynajmniej przez miesiąc pracownik musi podlegać polskiemu systemowi zabezpieczenia społecznego.

Oddelegowanie a dodatek za rozłąkę

Nierzadko pracodawcy wypłacają pracownikom oddelegowanym do pracy za granicą tzw. dodatek rozłąkowy. Wypłata takiego dodatku nie jest jednak obowiązkowa (ustawowy obowiązek wypłaty rozłąkowego dotyczy pracowników państwowych). A zatem jego wypłata może być przewidziana w przepisach wewnątrzzakładowych (np. w układzie zbiorowym pracy lub regulaminie wynagradzania). Dodatek taki z jednej strony korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego, z drugiej jednak strony czasami jest kwestionowany przez urzędy skarbowe, które stoją na stanowisku, że ze zwolnienia mogą korzystać jedynie pracownicy państwowi.

Podstawa prawna:

  • art. 775 Kodeksu pracy,
  • dyrektywa 96/71 Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 grudnia 1996 r. dotycząca delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (DzUrz WE L 18, 21.01.1997 r., s. 1–6),
  • rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego znowelizowane rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 988/2009 z 16 września 2009 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz określające treść załączników (DzUrz UE Polskie wydanie specjalne 2004 r., rozdz. 5, t. 5, s. 72–116),
  • rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (DzUrz UE L 284, 30.10.2009 r., s. 1–42).
reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia kadrowego

POLECANE

URLOPY WYPOCZYNKOWE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Rafał Mikołajewski

prawnik, doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od kadry.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK