| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poprzednie tematy > Rozliczanie wynagrodzenia z umów-zlecenia

Rozliczanie wynagrodzenia z umów-zlecenia

Zakończenie wykonywania umowy-zlecenia wiąże się zwykle z obowiązkiem wypłaty wynagrodzenia. Szczegółowy sposób dokonywania rozliczeń w tym zakresie powinna określać umowa. Strony mają zaś dużą swobodę w określeniu nie tylko wysokości, ale także terminu wypłaty wynagrodzenia.

Przez umowę-zlecenie przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Typowa umowa-zlecenie dotyczy wykonywania tylko pewnych czynności, które można zakwalifikować jako czynności prawne. W praktyce najczęściej posługujemy się określeniem umowa-zlecenie na oznaczenie umowy nienazwanej (obejmującej wykonywanie innych niż czynności prawne na rzecz zlecającego), do której stosujemy odpowiednio przepisy o zleceniu.

Umowa ta co do zasady ma charakter zarobkowy, co nie wyłącza jednak zawarcia jej nieodpłatnie – zobowiązania zleceniobiorcy do wykonywania określonej pracy bez wynagrodzenia. Są to jednak wyjątkowe sytuacje.

Prawo cywilne nie konstruuje zobowiązań stron tak dokładnie jak przepisy prawa pracy. Zdecydowana większość postanowień w zakresie zlecenia to przepisy o charakterze ogólnym, które nie tylko można – na zasadzie swobody umów – ale wręcz dla bezproblemowej realizacji zobowiązań trzeba doprecyzować w treści umowy.

Jak w umowie zlecenia można określić miejsce pracy >>

Nie występują także przepisy ochronne w zakresie wynagrodzenia dotyczące terminu wypłaty wynagrodzenia, częstotliwości wypłaty, jak również uniezależniające wypłatę stałego wynagrodzenia pracownika od przychodów pracodawcy.

Swoboda umów

Prawo cywilne opiera się silnie na zasadzie swobody umów. Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swojego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku pracy, ustawie ani zasadom współżycia społecznego (art. 3531 k.c.). Wynika z tego, że przy konstrukcji sposobu płatności wynagrodzenia strony umowy-zlecenia mają daleko idącą swobodę w zakresie kształtowania treści zobowiązania. Potwierdza to wyrok Sądu Najwyższego z 18 marca 2008 r., (IV CSK 478/07), w którym wskazano, że z wyrażonej w art. 3531 k.c. zasady swobody umów wynika przyzwolenie na faktyczną nierówność stron umowy. Nieekwiwalentność sytuacji prawnej stron umowy nie wymaga więc, co do zasady, istnienia okoliczności, które by ją usprawiedliwiały, skoro stanowi ona wyraz woli stron. Obiektywnie niekorzystna dla jednej strony treść umowy będzie zasługiwać na negatywną ocenę moralną. W konsekwencji będzie prowadzić do uznania umowy za sprzeczną z zasadami współżycia społecznego, w sytuacji gdy do takiego ukształtowania stosunków umownych, który jest dla niej w sposób widoczny krzywdzący, doszło przy świadomym lub tylko spowodowanym niedbalstwem wykorzystaniu przez drugą stronę swojej silniejszej pozycji. Umowa zawarta przez stronę działającą pod presją faktycznej przewagi kontrahenta nie może być uznana za wyraz w pełni swobodnej i rozważnie podjętej przez nią decyzji.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

UMOWY ZLECENIA 2017

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Elżbieta Majszak

Ekspert z zakresu odszkodowań i ubezpieczeń.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »