| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poprzednie tematy > Konsekwencje odmowy wykonania polecenia pracodawcy

Konsekwencje odmowy wykonania polecenia pracodawcy

Niezaakceptowanie przez podwładnego przeniesienia na nowe stanowisko może skutkować np. rozwiązaniem z nim umowy o pracę, jeżeli przeniesienie było konieczne ze względów zdrowotnych oraz podyktowane wymogiem zawartym w Kodeksie pracy.

Przykładem takiej sytuacji może być świadome zlekceważenie przez pracownika polecenia poddania się badaniom lekarskim wymaganym do zajmowania danego stanowiska (np. stanowiska kierowcy). Podstawowym obowiązkiem pracownika jest przestrzeganie przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, w szczególności zaś pracownik jest zobowiązany poddawać się wstępnym, okresowym i kontrolnym oraz innym zaleconym badaniom lekarskim i stosować się do wskazań lekarskich (art. 211 pkt 5 k.p.). Podkreślono to także w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że zawinione (z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa) niewykonanie przez pracownika zgodnego z prawem polecenia poddania się kontrolnym badaniom lekarskim, jako naruszające obowiązek wykonania polecenia dotyczącego pracy, może stanowić podstawę niezwłocznego rozwiązania umowy o pracę na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 k.p. (wyrok SN z 10 maja 2000 r., I PKN 642/99).

Podobnie odmowa pracownika przejścia na inne miejsce pracy nieszkodliwe dla jego zdrowia może skutkować rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia. W razie stwierdzenia u pracownika objawów wskazujących na powstawanie choroby zawodowej pracodawca jest zobowiązany na podstawie orzeczenia lekarskiego, w terminie i na czas określony w tym orzeczeniu, przenieść pracownika do innej pracy nienarażającej go na działanie czynnika, który wywołał te objawy (art. 230 § 1 k.p.).

Jak zgodnie z prawem przekazywać pracownikom polecenia >>

WAŻNE!

Sąd Najwyższy w wyroku z 1 grudnia 1999 r. stwierdził, że przeniesienie pracownika do innej pracy w trybie art. 230 k.p. należy traktować jako polecenie, którego odmowa może być uznana za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych (I PKN 425/99).

Odmowa udzielenia informacji również może stanowić uzasadnioną przyczynę rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. Pracodawca ma prawo żądać od pracownika określonych informacji o jego osobie. Zakres tych informacji jest ograniczony i określony przede wszystkim w art. 221 k.p. Z przepisu tego wynika też pośrednio zakaz żądania od pracownika innych informacji niż w nim określone. Jeśli natomiast polecenie udzielenia informacji mieści się w zakresie ustawowym, to pracownik nie może bez narażania się na konsekwencje odmówić wykonania takiego polecenia. Sąd Najwyższy w wyroku z 5 marca 2007 r. potwierdził, że „pracodawca może zobowiązać pracownika do udzielenia informacji dotyczących pracy w zakresie niesprzecznym z umową o pracę oraz prawem (niebędącym dyskryminacją i nienaruszającym dóbr osobistych). Odmowa wykonania takiego polecenia stanowi naruszenie podstawowego obowiązku pracowniczego” (I PK 228/06). Natomiast jeśli pracownik odmówi wykonania polecenia pracodawcy zobowiązującego go do udzielenia dalszych informacji, to taka odmowa nie uzasadnia rozwiązania z nim umowy o pracę. „Odmowa udzielenia przez pracownika informacji przewidzianych w art. 221 k.p. jest naruszeniem jego obowiązków pracowniczych i – w zależności od okoliczności – uzasadnia zastosowanie sankcji przewidzianych prawem pracy. Dotyczy to jednak tylko sytuacji, gdy pracownik bezzasadnie odmawia podania informacji, mimo że zobowiązuje go do tego ten przepis ustawowy. Nie może więc dla pracownika wywoływać negatywnych konsekwencji jego zachowanie polegające na odmowie udzielenia informacji, których nie wymaga od niego ustawa” (wyrok SN z 5 sierpnia 2008 r., I PK 37/08).

Podstawa prawna:

  • art. 22 § 1, art. 221, 52 § 1 pkt 1, art. 100 § 1, art. 230 § 1 Kodeksu pracy,
  • wyroki Sądu Najwyższego z:

– 13 czerwca 1973 r. (I PR 160/73, OSNC 1974/4/75),

– 19 lutego 1987 r. (I PR 6/87, OSNC 1988/4/52),

– 1 grudnia 1999 r. (I PKN 425/99, OSNAP 2001/8/263),

– 10 maja 2000 r. (I PKN 642/99, OSNAP 2001/20/619),

– 5 marca 2007 r. (I PK 228/06, OSNP 2008/7–8/100),

– 5 sierpnia 2008 r. (I PK 37/08, niepubl.).

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

KONDRAT Kancelaria Prawno-Patentowa

Kancelaria Prawno-Patentowa

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »