| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poprzednie tematy > Kiedy przywrócenie pracownika do pracy może być uznane za niecelowe

Kiedy przywrócenie pracownika do pracy może być uznane za niecelowe

Sąd pracy mimo stwierdzenia wadliwości dokonanego rozwiązania umowy, może nie uwzględnić żądania pracownika o przywrócenie do pracy i zamiast tego zasądzić na jego rzecz odszkodowanie. Sąd może bowiem uznać, że przywrócenie do pracy byłoby niecelowe lub niemożliwe.

Charakterystyczną cechą spraw z zakresu prawa pracy jest możliwość orzekania przez sąd w pewnych przypadkach ponad żądanie pracownika. Dotyczy to sytuacji, gdy pracownik dokonał wyboru jednego z przysługujących mu alternatywnie roszczeń, a zgłoszone roszczenie okazało się nieuzasadnione. Sąd może wówczas z urzędu uwzględnić inne roszczenie alternatywne (art. 4771 Kodeksu postępowania cywilnego).

Roszczenia alternatywne, tj. w postaci przywrócenia do pracy (uznania wypowiedzenia za bezskuteczne) lub odszkodowania przysługują pracownikowi przy bezzasadnym lub niezgodnym z prawem rozwiązaniu umowy o pracę na czas nieokreślony (art. 45 § 1 i art. 56 § 1 Kodeksu pracy).

W przypadku umów na czas określony i na czas wykonywania określonej pracy, które zostały rozwiązane bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów, pracownikowi przysługuje odszkodowanie, natomiast przywrócenie do pracy tylko wówczas, gdy pozostał jeszcze długi okres do zakończenia tych umów o pracę (art. 59 Kodeksu pracy).

Odszkodowanie w razie niezgodnego z prawem rozwiązania umowy przez pracodawcę >>

PRZYKŁAD

Pracodawca wypowiedział pracownikowi umowę o pracę na czas określony z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu umowy, tj. bez zachowania formy pisemnej. W takiej sytuacji pracownikowi przysługuje jedynie roszczenie odszkodowawcze w wysokości wynagrodzenia za czas, do upływu którego miała trwać umowa, nie więcej jednak niż za 3 miesiące. Możliwość wyboru roszczenia o przywrócenie do pracy istnieje jedynie przy niezgodnym z prawem wypowiedzeniu umów o pracę na czas nieokreślony, chyba że pracownik korzysta z ochrony szczególnej.

Możliwość orzeczenia przez sąd wbrew woli pracownika, tj. o odszkodowaniu zamiast o przywróceniu do pracy (bezskuteczności wypowiedzenia) istnieje wówczas, gdy sąd pracy ustali, że uwzględnienie pierwotnie zgłoszonego żądania jest niemożliwe lub niecelowe (art. 45 § 2 i art. 56 § 2 Kodeksu pracy).

Przyczyny zasądzenia przez sąd pracy roszczenia alternatywnego

Niemożliwość przywrócenia do pracy odnosi się do okoliczności obiektywnych. Natomiast niecelowość przywrócenia pracownika do pracy ma charakter ocenny i istnieje wówczas, gdy przywrócenie to jest wprawdzie obiektywnie możliwe, lecz nie będzie uzasadnione ze względu na osobę pracownika, okoliczności związane z pracodawcą bądź inne. Ocena celowości przywrócenia pracownika do pracy należy do sądu, który powinien uwzględnić wszystkie okoliczności sprawy, tj. przede wszystkim:

  • rodzaj przyczyny rozwiązania stosunku pracy („ciężkie” lub „zwykłe” naruszenie obowiązków pracowniczych, przyczyny niezwiązane z osobą pracownika itp.),
  • podstawę orzeczenia o przywróceniu do pracy (bezzasadność zarzutów czy naruszenie przez pracodawcę jedynie wymagań formalnych obowiązujących przy rozwiązywaniu umów o pracę),
  • skutki mogące wyniknąć dla jednej lub drugiej strony z przywrócenia pracownika do pracy lub z zasądzenia na jego rzecz odszkodowania.

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Mikołaj Lech

prawnik, aplikant rzecznikowski

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »